Horna — Sanojesi Äärelle tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Sanojesi Äärelle", wykonawca: Horna.
Tekst piosenki
Salamat rikkovat pimeyden
Hetkeksi heittävät varjoni seinään
Sade raskas rummuttaa
Yön synkkiä tunnelmia
Haurailla tomuisilla sivuilla
Tulikirjaimet tanssivat
Kirous etsii muotoaan
Juo sieluni energiaa
Puhun kuolleella äänellä
Kuolleen kielen sanoja
Tutkin ja tulkitsen
Kiellettyjä virtauksia
Iho helmeilee kuumuudesta
Vaikka kohme voimistuu
Muinainen kylmä pahuus
Saa sijan kehossani
Salamat rikkovat pimeyden
Paine pirstoo ikkunat
Avaan silmäni yöhön
Täysin hiljentyneeseen
Kuulen kuiskaukset tähdistä
Houreiden seasta salaisuudet
Toisten jumalten alttarilta
Virtaa veri sydämeeni
Ihmisiltä eksyneet ajatukset
Täällä kulkevat kuiskien
Salaisuudet… hautojen varjot
Hiljaisuudesta nauttien
Tämä lehto on kastettu vereen
Synkän uhrin aikoina
Täällä voivat vaipua uneen
Kuolleet linnut parvina
Virvatulet puiden lomassa
Kutsuvat luokseen varjoihin
Mustantyvenen lähteen pinnassa
Kuva viittoo houkutuksin
Äinen metsä ja syksyinen kuu
Vastaanottavat ajatukseni
Kun kuoleman hetki kutsuu
Tänne palaan takaisin
Heidän silmänsä kiehuvat
Siitä mustasta kirkkaudesta
Jossa Saatanan riehuvat
Liekit lyövät kohti taivasta
Ja se valo talven keskellä
Ei tuo, ei lupaa elämää
Vaan päättää aikakautenne
Sen loppua ylistää
He juovat sokeutensa viiniä
Joka katkerana korventaa
Heidän katseensa ei kestä nähdä
Kerran langenneen loistoa
Verikyyneleiden tie
On vihdoin totuudessa heidän
Ja se tie on päällystetty
Orjantappuroin ja veitsin ruosteisin
Hukutan itseni siihen virtaan
Jonka juuret ovat saastuneet
Heidän naisiensa lapsivesien
Huuhtomina
Sillä tästä elämästä
En etsi lohtua, en onnea
Kannan Hänen soihtuaan
Kuvaa Hänen vallastaan
Ja vaikka hukunkin
Nousen, tiedostaen sen
Kauttani Hänen sanansa
Kumpuavat saarnaten
Uuden valon lupausta
Herruuttansa vaatien
Kuten onkin oikeutettu
On aika nousta sarvien
Hiljaisuudessa kuulen luonnon huokaavan
Kuiskaukset kosteassa ilmassa
Usva nousee soisesta maasta
Johon hahmot ihmismäiset piirtyvät
Olennot harsomaiset
Ympärilläni tekevät virtojaan
Henget lävisteni lipuvat
Ja sisäänsä minut verhoavat
Kasvot tutut erottuvat joukosta
Huolestunein silmin seuraavat hiipumistani
Ihmetellen verta lihallani
Voimattomana heidän syleilyynsä vaivun
Muurit hämärtyneet
Maalmoiden väliltä väistyvät
Hyönteiset kulkevat selkääni pitkin
Täällä ilma on kylmempää…
Kannustan vainoamaan
Vihaamaan, ruokkimaan
Sielujanne väkivallan
Hekumalla
Vuodattamaan verenne
Hänen nimissään
Kaikessa kurjuudessaan
Ihminen on vain ruoska
Jolla Saatana sivaltaa
Jumalanne kavoja
Ja joihin viilletyistä
Haavoista universumin
Saastaisin koira nuolee
Pyhää verta janoonsa
Sadat ja sadat tuhannet
Kieltävät oman sielunsa
Nielevät ylpeytensä
Kuten lääkitsevät haavojaan
He rypevät tutuissa loukoissaan
Koskaan näkemättä eteenpäin
He katsovat ja katsovat
Sokeina Jumalan valosta
Kannustan vihaamaan
Raiskaamaan sydämenne
Mustan Herran pimeydellä
Uhraamaan Hänen nimissään
Pahaa enteilevällä tiellä
Ja sen yllä ei loista Daavidin tähti
Ei risti Golgatan kummuilta
Äänet rikkoutuvat
Valkoiseen hehkuun
Katse naulittuna
Totuuden kirkkauteen
Sarvien verivarjo
Lankeaa ylleni
Polttaen sinettinsä
Vihkii sieluni omakseen
Opastan tiesi juureen
Sanojesi äärelle
Pesen itseni valmiiksi
Vaikka silmin puhjotuin
Kuulemaan nja kuuntelemaan
Tähtien takaista kaikua
Tuhontuojan sakramenttia
Mustan Äänen sointua
Astu sisään tähän Suureen Huoneeseen
Huone, jossa eivät pala kynttilätkään
Vihamielisyys käy kylmin viilloin ihmiseen
Tukahduttaa toivon syleilynsä hämärään
Katso sisään tähän Suureen Teokseen
Kirja, jonka sanat eivät kerro tarinaa
Vihamielisyys on täällä, aina, jäädäkseen
Kuihtuneiden puiden kolkkoa havinaa
Pääset sisään tähän suureen Runouteen
Kirous, jonka taakkaa kantaa ihminen
Vihamielisyys on saanut sinut omakseen
Inhon syövyttämää kaikki eilinen
Syöksy sisään tähän Suureen Kierteeseen
Ilman vastauksia, ilman logiikkaa
Vihamielisyys ei anna aikaa muutokseen
Ainut saatu vastaus kysymykseen katoaa
Ei kukaan muista yhtä orjaa
Minkään herran varjosta. (Eivät)
Haaskalinnutkaan nuo korjaa
Raatojanne roudasta
Ruoska raiskaa sielujanne
Juottaa myrkyn kieletään
Uskonorjuus — valjaksenne
Ihmissaastaa kynsissään
Kristuksenne, paimen jonka lampailla
Sydämensä, sodat ruokkivat
Opetettu on käytös pelkurilla
Jonka mieleen valheet tarttuvat
Kuten pian heimojemme lauluissa
Ylistetään vanhaa jumalaa
Jonka viisaus on kansamme saloissa
Veressämme, täynnä ulijasta kunniaa
Ympärillämme vanha metsä aukeaa
Käsissämme on osa vanhaa viisautta
Kuten ennen heimojemme lauluissa
Ylistetään nytkin mustaa jumalaa
Tuhatkaksisataa vuotta sitten he merten yli saapuivast
Luostareita ja kirkkoja vastaan he aseensa nostivat
Valhalla heidän sydämensä yhdisti
Kun yli vieraiden maiden sodan laulu jylisi
Sotahuudoi he lailla myrskyn taistoon kävivät
Ja Wotanin silmän alla vihollisensa löivät
Taistelun huumassa miekat taittoivat valoa
Ja niittivät juurta jaksain arvotonta eloa
Moni isämme vuosien takaa löysi loppunsa
Mutta ei tuntenut pulaa tai surua kansansa
Sillä täynnä kunniaa oli Pohjolassa kuolemansa
Valkyyriat oppainaan he aloittivat matkansa
Kohti elämää ikuista Valhallan saleissa
Ja kunniaa pyrkimyksiin elämästä voitossa
Kirkkoja poltetaan kuten ennen myös nykyisin
Sillä sydämissä jälleen palaa liekki Wotanin
Ja jonain päivänä vihdoi viemme viimeisen voiton
Kristitty kansa kohtaa kuoleman aamunkoiton
Haudanhämärästä kuivaan pimeyteen
Öiseen vapinaan ja mustaan horrokseen
Vaivun tuntemusten tuomaan humalaan
Juovun kylmyyden ja syksyn tulemaan
Vanhan kivisillan, tumman veden virtaavan
Puisen laiturin ja muistomerkin uhkaavan
Silmät suljettuina näen taakse päivien
Hetkiin joista löysin katseen tähtien
Merkuriuksen veri virtaa
Vuotaa yli maljani (ja)
Sinetöi sen sydämeeni
Huulilleni voitelee
Merkuriuksen rytmi tempa
Syke saattaa tajuni (ja)
Asettaa sen kämmenellesi
Hengityksen viettelee
Merkuriana…
Kivi allani saa ihmispainon taakakseen
Öinen äskel kaikuu hiljaa huomiseen
Jokin on nyt toisin, tunnen, tiedän sen
Ikä painaa luihin teot ihmisen
Kuulen sateen ropinan ja kello raksuttaa
Harmaan arjen airut aamun kirjoittaa
Syksyn sävel pitää kiinni mollistaan
Merkuriana virvoittaa sielun unestaan
Veri tihkuu läpi katosta
Tummat pisarat kerääntyvät
Sairas polte sisuksissani
Houreilun kuumeinen hiki
Kuiskauksia, vaikerruksen kieli
Tässä pyörivässä huoneessa
Turmeltuneen löyhkä läsnä
Jokainen kynttilä sammunut
Unohdettu ja nimetön muinainen
Lailla salaman tajunnassani
Kouristellen kumarran kuvaasi
Rituaalini liekki ja voima
Pysähtyneen hetken tyhjyys
Muotoaan hakevat varjot
Ääneti nahkansa luovat
Musta limainen kylmyys
Viimeiset vapauttavat sanat
Kieli turvonnut myrkystä
Nieluun ajattoman jumalan
Suljen elämälle sieluni
Ruumisalttari
Kammioni keskellä
Rautainen verenlemu
Soihdut seinillä
Saastuneen kohdun huomaan
Ei käperry syntymään
Lapsi siitetty rakkaudesta
Vain Kuoleman voideltu
Per omnia in honorem tuo
Ikuisesti Sinun kunniaksesi
Kuiviin vuodatetun huoran
Lailla sikojen teurastetun
On aika tulla äidiksi äpärän
Helvetin kylmästä spermasta
Kelmeä, turvonnut, sykkivä vatsa
Mädän hedelmänsä oksentaa
Isä, sinun katseesi alla
Veriteot puhuvat
Sinun siunauksesi myötä
Roihuaa musta liekki
Risti käännetty helvettiä kohti
Rukoukset sinun nimissäsi
Ylitse muiden olet yksi
Herramme Tuhontuoja
Sinun aikasi on nyt ja ainaisesti
Ottaa oikeutettu kruunusi
Satu juutalaisten kuninkaasta
On saavuttanut ehtoopuolensa
Kurja vapahtaja ihmiskunnan
Toi vain orjuuden mukanaan
Ihminen ei elä rauhasta koskaan
Sodan siipien havinaa
Tuot valon ihmisyyden kurjuuden varjoon
Läsnä alusta aina päivien loppuun
Olet tie joka siintää ikuisuuteen
Mutkitellen täynnä mahdollisuuksia
Olet totuus jonka kirkkaus korventaa
Sydämeeni sarvikruunusi leiman
Olet elämä vailla kirousta
Ilman luonnotonta logiikkaa
Rituaali ja rukous
Mustan energian syke
Negatiivinen virtaus
Tuhovoiman valjastus
Absoluuttinen viha
Sormenpäistä kipunoi
Kiivaana sihisevä raivo
Odottaen tilaisuuttaan
Musta liekki kämmenellä
Sydän karrella rinnassa
Rituaali ja rukous
Baphometin siunaus
Ikuisuuden veriset arvet
Ääriään myöten auki
Ei paluuta entiseen
Rituaali suoritettu
Tłumaczenie tekstu piosenki
Błyskawica rozbija ciemność
Przez chwilę rzuć mój cień na ścianę.
Deszcz, ciężki Bęben,
Mroczne nastroje nocy,
Kruche zakurzone strony,
Listy ognistego tańca.
Klątwa szuka swojej formy.
Pij energię mojej duszy.
Mówię martwym głosem,
Martwym językiem, słowami,
Które badam i interpretuję.
Prądy zakazane
Skóra migocze od ciepła,
Nawet jeśli hype staje się silniejszy.
Starożytne zimne zło
Dostaje miejsce w moim ciele,
Błyskawica rozbija ciemność,
Ciśnienie łamie okna,
Otworzę oczy na noc,
Całkowicie cicho.
Słyszę szepty gwiazd,
Tajemnice delirium
Z ołtarza innych bogów
Płynie krew do mojego serca,
Myśli utracone przez ludzi.
Tutaj szepczemy
Sekret ... cienie grobów,
Ciesząc się ciszą,
Ten Gaj jest przesiąknięty krwią
W czasach mrocznej ofiary,
Tutaj możesz spać.
Martwe ptaki jak stada,
Światełka wśród drzew
/ Align = "left" / ,
Na powierzchni źródła czarny
Obraz wody oznacza pokusy
Mainena, lasy i jesienny Księżyc,
Przyjmująca myśli,
Kiedy dzwoni godzina śmierci.
Więc wracam.
Ich oczy gotują się
O tym czarnym blasku,
Gdzie szatan szaleje.
Płomień uderza w niebo, a to światło w środku zimy, nie to, że nie obiecując życia, aby zakończyć swoją erę, jej koniec jest chwalony, piją wino swojej ślepoty, gorzko zastępując ich wzrok, nie mogą znieść, aby zobaczyć chwałę raz upadłego, droga łez krwi jest wreszcie w ich prawdzie, a ta droga jest wybrukowana.
Wziąłem zardzewiałe.
Utopię się w tym strumieniu.,
Których korzenie są zainfekowane,
Ich żeńskie owodnie
Usunięto.
Za to życie.
Nie szukam pocieszenia, nie szukam szczęścia,
Niosę jego pochodnię.
Obrazy jego mocy,
Nawet jeśli utonę.
Podnoszę się, zdając sobie z tego sprawę
Przeze mnie, jego słowa
Wychodzą głosząc kazania.
Obietnica Nowego Świata,
Twierdząc, że jego wyższość
Uzasadniony.
Czas wstać z rogów
W ciszy słyszę wzdychanie natury.
Szept w wilgotnym powietrzu.
Mgła unosi się z bagnistej ziemi.
Przedstawiające ludzi - jak malowane stworzenia, mgliste strumienie krążą wokół mnie, duchy lecą przeze mnie, a we mnie - udrapowane twarze, znajome, wyróżniają się z tłumu z niespokojnymi oczami, podążając za moimi wędrówkami, zastanawiając się, krew na moim ciele jest bezsilna, by je przytulić, rozpaczam, ściany są zamazane, różnica między dwoma celami ustępuje owadom schodzącym w moją stronę.
Tu jest chłodniej...
Wzywam prześladowania
Nienawidzić, karmić.
Twoje dusze w okrucieństwie,
Śmiać
Przelać krew
W imię jego,
We wszystkich jego cierpieniach.
Człowiek to tylko bicz,
Którym Szatan rozprasza
Twojego Boga, kawoa.,
I w który się rozbija.
Rany Wszechświata
Najbrudniejszy pies liże
Świętą krew dla własnego pragnienia
Setki tysięcy
Zaprzeczają, że ich własne dusze
Połykają ich dumę,
Jako lekarstwo na jego rany,
Leżą w swoich znajomych dziurach,
Nigdy nie widząc z przodu,
Patrzą i patrzą
Ślepo od światła Boga.
Wzywam nienawiść do gwałcenia twojego serca w ciemności Czarnego Pana, do poświęcenia w jego imieniu, zła na omawianej drodze i nad nią nie świeci gwiazda Dawida, nie ma krzyża z kopców Kalwarii, Dźwięki łamią biały blask, Oczy przybite do chwały prawdy, krew, Cień rogów spada na mnie, paląc jego pieczęć, poświęca moją duszę jako własną.
Poprowadzę Cię do korzeni
Twoje słowa,
Umyję się.,
Mimo, że moje oczy eksplodowały,
Aby usłyszeć
Echo za gwiazdą
Sakrament niszczyciela,
Czarne akordy dźwięku
Wchodzą do tego dużego pokoju,
Pokój, w którym nie pali się świeca.
Wrogość jest zimna dla człowieka.
Dusi go uścisk nadziei o zmierzchu,
Spójrz na to wielkie dzieło,
Książkę, której słowa nie opowiadają historii.
Wrogość jest tu zawsze pozostać.
Mgła zaschniętych drzew.
Możesz wejść do tej wspaniałej poezji.,
Klątwa obciążona przez człowieka.
Wrogość uczyniła Cię własną.
Obrzydzenie zepsuło wszystko wczoraj.
Zanurz się w tej wielkiej spirali
Bez odpowiedzi, bez logiki,
Wrogość nie daje czasu na zmiany.
Jedyna odpowiedź na to pytanie została utracona,
Nikt nie pamięta jednego niewolnika.
Z cienia każdego boga. (nie ma)
Nawet sępy je leczą.
Twoje kończyny spod gruzu,
Bicz gwałci Twoje dusze,
Lutuje truciznę na Twoim języku.
Wiara niewolnictwo-twoja uprząż,
Ludzkie błoto w jego pazurach,
Twój Chrystus, pasterz z owcami.
Serca, wojny żywią,
Nauczanie to zachowanie tchórza,
Który kłamie, przylega do umysłu,
Jak tylko pieśni naszych plemion.
Chwalcie starego Boga,
Którego mądrość leży w salonach naszych ludzi,
W naszej krwi pełnej chwalebnej chwały,
Wokół nas otwiera się stary las.
Część starej mądrości jest w naszych rękach,
Tak jak poprzednio, w pieśniach naszych plemion.
Teraz Chwalmy czarnego Boga tysiąc dwieście lat temu, przybyli przez morza przeciwko klasztorom i kościołom, podnieśli swoją broń, Walhalla, ich serca zjednoczyły się, gdy nad obcymi krajami wybuchła pieśń wojenna, wyruszyli w bitwę burzową, a pod okiem Wotana jego wrogowie uderzyli w ogień bitwy, miecze załamały światło i pochyliły korzeń całego niegodnego życia, wielu naszych ojców znalazło swój koniec wiele lat temu, ale nie czuł braku ani smutku pełną sławą była jego śmierć na północy z walkiriami, kiedy zaczęli swoją drogę do swojego życia. wieczne w salach Valhalli i chwała w dążeniu do życia, w zwycięstwie.
Kościoły spalone, jak były dzisiaj,
Albowiem w sercach znów płonie Płomień Wotanu,
I pewnego dnia weźmiemy ostatnie zwycięstwo,
Chrześcijanie stoją przed świtem śmierci
Od Mrocznego zmierzchu do suchej ciemności,
Nocnych wstrząsów i czarnej hibernacji.
Upijam się z uczuć.
Piję zimno i nadchodzi jesień.
Stary kamienny most, ciemna woda płynie,
Grożąc drewnianym pomnikiem i pomnikiem
Z zamkniętymi oczami widzę dni,
Kiedy znalazłem spojrzenie na Gwiazdy,
Krew Merkurego płynie,
Krwawi na mojej filiżance (i)
Zapieczętuj to w moim sercu,
Namaszczając Moje usta,
Rytm Merkurego
Tempo rytmu serca doprowadza mnie do świadomości (i)
Umieść go w dłoni,
Uwodzenie oddech
Merkury...
Kamień pode mną kładzie na mnie ludzki ciężar.,
Dźwięk nocy cicho odbija się echem do jutra.
Teraz coś się zmieniło, czuję to, Wiem o tym.
Wiek naciska na kości, czyny człowieka.
Słyszę dudnienie deszczu, a dzwon pęka,
Zwiastun szarej codzienności rano pisze
Jesienną melodię, przykleja się do jej centrum handlowego,
Rtęć odświeża duszę ze snu.
Krew przedostaje się przez sufit,
Ciemne krople gromadzą
Bolesne oparzenie w moich jelitach,
Gorączkowy pot delirium
Szepcze, jęczy
W tym wirującym pokoju,
Zdeprawowany smród, teraźniejszość,
Każda świeca wyszła
Zapomniana i bezimienna, starożytna,
Jak błyskawica w moim umyśle.
Pochyliłem się przed twoim obrazem.,
Płomień i moc mojego rytuału,
Pustka stojącej chwili,
Cienie szukające kształtu,
Po cichu tworząc swoje skóry,
Czarne śliskie zimno.
Ostatnie słowa wyzwalające,
Język opuchnięty trucizną,
Do gardła wiecznego Boga.
Zamykam duszę na życie.
Ołtarz ciała
W środku mojego pokoju,
Żelazna krew bulionu,
Błyski na ścianach,
Zakażona macica
/ Align = "left" / ,
Dziecko poczęte z miłości,
Tylko śmierć namaszczona
Na cześć tuo.,
Na zawsze na twoją cześć.,
Krwawiąca dziwka,
Jak świnie zabite.
Nadszedł czas, aby stać się matką bękarta,
Kurwa, zimnej spermy,
Zimno, obrzęk, pulsujący, żołądek,
Zgniłe owoce, wymioty,
Ojcze, pod twoim okiem.
Krwawe czyny mówią
Z Twoim błogosławieństwem.,
Płoną czarnym płomieniem,
Krzyż skierowany w stronę piekła,
Modlitwy w imię
Ty, nad resztą, jesteś sam.
Niszczyciel Naszego Pana.
Twój czas jest teraz i na zawsze.
Przyjmij swoją prawowitą koronę,
Opowieść o królu żydowskim
Osiągnęła
Wysokości, nieszczęsny Zbawiciel ludzkości
Przyniósł ze sobą tylko niewolnictwo,
Człowiek nigdy nie żyje dla pokoju.
Skrzydła wojny
Niosąc światło w cieniu cierpienia ludzkości,
Obecnych od początku do końca dni.
Jesteś drogą do wieczności.
Zygzaki są pełne możliwości.
Jesteś prawdą, której blask zastąpi
Dla mojego serca pieczęć twojej korony rogów.
Jesteś życiem bez klątwy.,
Bez nienaturalnej logiki,
Rytuał i modlitwa,
Czarny impuls energii,
Strumień ujemny,
Wykorzystujący niszczycielską moc,
Absolutny gniew,
Palce, ból,
Wściekły sizzling gniew,
Czekając na swoją szansę.
Czarny płomień na dłoni,
Serce jest grubsze w klatce piersiowej,
Rytuał i modlitwa.
Baphomet błogosławi
Krwawe blizny wieczności.
Otwórz się po brzegi,
Nie wracaj tam, gdzie jesteśmy.-
To były rytuały.