I Muvrini — Ne fermez pas la porte tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Ne fermez pas la porte", wykonawca: I Muvrini.
Tekst piosenki
Ils ont longtemps marché
Ils viennent de ces chemins
Où les hommes et les femmes
N’ont jamais eu qu’un coin du feu
Pour y chanter la peine l’amour et le travail
Ils sont des gens du bord de l’eau et de la terre
Là-bas
Chez eux où la parole commence par le chant
Là-bas où le vent de l’histoire des autres
A souvent déchiré la paix sur leurs rivages
Leur laissant au cœur de vieux chagrins
Ne fermez pas la porte
Ils viennent d’une mémoire
Qui n’est pas racontée sur les bancs des écoles
De ces mémoires
Que seules les pierres racontent encore
Ce qu’ils ont au coeur est sur leur visage
Les mots qu’ils disent sont des mots simples
Qui parlent de vie de dignité
Quand d’autres pourraient croire
Que chez eux tout est perdu
Quand d’autres pourraient croire
Que tout s’est arrêté dans les veines de leur avenir
Un jour
On leur a dit que leur langue n’en était pas une
Que leur terre était pauvre
Ils y ont consenti
Ils n’y ont jamais cru
Ne fermez pas la porte
Dans les mains
Comme un geste d’amour du côté humble de la vie
Ils portent un bouquet de leur terre
Pour dire tous les arbres
Toutes les forêts
Tous les amours de chez eux
Dans les mains ils ont aussi une lumière
Comme celle qui brille dans leur maison
Là où ils vivent
Au pied d’une montagne fleurie
Ornée de couronnes de pierres
Petites murailles empreintes des pas
De leurs premiers jardiniers
Là où ils vivent
Au coeur de ces petits villages de pierre grise
Leurs châteaux
Qui portent des noms comme des poèmes
È quandu u primu ragiu si pesa nantu à u Monte Cintu
L’Alcudina o U San Petrone
Quand le jour se lève à Calasima
Leurs rêves à eux parlent de reconnaissance
De fraternité
Quand ils quittent ces châteaux-là
Plus ils s’en éloignent
Plus leurs coeurs y font retour
Mais ce qui les lie ì leur terre
Ne les oppose pas à tout ce qui les lie aux hommes
À tous les hommes
À tous les peuples
Ils ne sont pas que différents
Mais tellement semblables
Humains
Faibles et forts à la fois
Ne fermez pas la porte
Parfois il fait nuit sur leur chemin
Leur veilleuse tremble
Il leur arrive de tomber
Et quand chez eux un homme tombe
Quand une âme se perd
Quand un cœur s'égare
D’autres lui donnent la main
Le ciel reste muet
On dit que les portes se ferment
Chez eux
Quand les hommes se taisent
C’est qu’ils n’ont pas de mots pour le dire
C’est qu’ils ont beaucoup à dire
Une blessure
Une envie de guérir
Les mots qui ne leur viennent pas danser sur les lèvres
S’en vont hurler au fond de l'âme
Chez eux
Quand les hommes se taisent
Ce n’est pas pour piétiner la justice
C’est pour lui laisser sa place
Le silence c’est leur révolte
Le silence
C’est leur non violence à eux
Leur cri
Leur frontière
Leur retrait avec l’injustice
Le mot amour
Ils ne le disent qu’avec précaution
Mais il est partout dans l’air
Il est des mots dont ils pensent
Que moins on les prononce
Plus ils se font entendre
Ce soir
Autour du chant qui réchauffe la rencontre de soi
La rencontre de l’autre
Ils cherchent un feu de joie
La fin d’une peine
Ils cherchent ensemble
Le mot
Le regard
Le geste
Qui pourrait faire frémir la montagne
Comme une réponse à tout ce qui trahit
Comme une réponse à tout ce qui oublie …
Tłumaczenie tekstu piosenki
Szli długo.
Pochodzą one z tych ścieżek
Gdzie mężczyźni i kobiety
Nigdy nie było tylko żar ognia
Aby śpiewać tam jest miłość i praca
Są ludźmi krainy wody i ziemi
Tam
Mają, gdzie słowo zaczyna się od śpiewu
Gdzie wiatr obcej historii
Często rozrywał świat na swoich brzegach
Zostawiając je w sercach starych smutków
Nie zamykaj drzwi
Pochodzą z pamięci
Kto nie jest opowiadany na szkolnych ławkach
Z tych wspomnień
Co mówią tylko kamienie
To, co jest w ich sercu, na ich twarzy
Słowa, które mówią, to proste słowa
Którzy mówią o życiu godności
Kiedy inni mogą uwierzyć
Że wszystko stracone
Kiedy inni mogą uwierzyć
Że wszystko zatrzymało się w żyłach ich przyszłości
Pewnego razu
Powiedziano im, że ich język nie
Że ich ziemia była biedna
Zgodzili się
Nigdy w to nie wierzyli.
Nie zamykaj drzwi
W rękach
Jako gest miłości do pokornej strony życia
Niosą bukiet swojej ziemi
Powiedz wszystkie drzewa
Wszystkie lasy
Wszystko miłość w domu
W ich rękach jest też światło
Jak ta, która świeci w ich domu.
Gdzie mieszkają
U podnóża kwitnącej góry
Ozdobione kamiennymi wieńcami
Małe ślady ścian
Od swoich pierwszych ogrodników
Gdzie mieszkają
W centrum tych małych wiosek szarego kamienia
Ich zamki
Które noszą imiona jak wiersze
A kiedy wezmę ragiu, jeśli Pesa Nantou pod górę Sintu
Alcudina O U San Petrone
Kiedy wstaje dzień w Kalasimie
Ich marzenia mówią im o uznaniu
Braterstwo
Kiedy opuszczają te zamki
Im dalej odchodzą
Im więcej ich serca wracają do niego
Ale to, co łączy je z ziemią
Nie przeciwstawiaj im wszystkiego, co łączy ich z ludźmi
Mężczyźni
Do wszystkich narodów
Nie są po prostu różne
Ale tak podobne
Ludzki
Słaby i silny w tym samym czasie
Nie zamykaj drzwi
Czasami robi się ciemno na ich drodze
Ich Lampka nocna drży
Zdarza im się upaść
A kiedy mają człowieka upadającego
Kiedy dusza jest stracona
Kiedy serce się psuje
Inni dają mu rękę
Niebo pozostaje ciche
Mówią, że drzwi się zamykają.
Oni
Kiedy mężczyźni milczą
W tym, że nie mają słów, aby to powiedzieć
W tym, że mają coś do powiedzenia.
Uraz
Pragnienie uzdrawiania
Słowa, które nie przychodzą do nich tańczyć na ustach
/ Align = "left" /
Oni
Kiedy mężczyźni milczą
Nie deptać sprawiedliwości
Żeby zostawić mu miejsce.
Milczenie jest ich buntem
Milczenie
To ich niestosowanie wobec nich
Ich krzyk
Ich granica
Ich usunięcie z niesprawiedliwością
Słowo miłość
Mówią tylko ostrożnie
Ale jest wszędzie w powietrzu
To są słowa, o których myślą
Im mniej ich wymawia się
Im więcej słyszą
Wieczór
Wokół śpiewu rozgrzewającego spotkanie z samym sobą
Spotkanie ze sobą
Szukają ogniska.
Koniec wyroku
Szukają razem
Hasło
Spojrzenie
Gest
Kto mógł wzdrygnąć się w górę
Jako odpowiedź na wszystko, co zdradza
Jako odpowiedź na wszystko, co zapomina …