Iron Maiden — Rime Of The Ancient Mariner tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Rime Of The Ancient Mariner", wykonawca: Iron Maiden.
Tekst piosenki
Hear the rime of the Ancient Mariner
See his eyes as he stops one of three
Mesmerises one of the wedding guests
Stay here and listen to the nightmares of the Sea.
And the music plays on, and the bride passes by Caught by his spell and the Mariner tells his tale.
Driven south to the land of the snow and ice
To a place where nobody’s been
Through the snow fog flies the albatross
Hailed in God’s name, hoping good luck it brings.
And the ship sails on, back to the North
Through the fog and the ice the albatross follows on The mariner kills the bird of good omen
His shipmates cry against what he’s done
But when the fog clears, they justify him
And make themselves part of the crime.
Sailing on and on and North across the sea
Sailing on and on and North 'till all is calm.
The albatross begins with its vengeance
A terrible thirst a curse has begun
His shipmates blame bad luck on the Mariner
About his neck, the dead bird is hung.
And the curse goes on and on at sea
And the curse goes on and on for them and me.
«Day after day, day after day, we stuck nor breath nor motion
As idle as a painted ship upon a painted ocean
Water, water, everywhere and all the boards did shrink
Water, water, everywhere nor any drop to drink.»
(Samuel Taylor Coleridge (1798−1834))
There, calls the mariner, there comes a ship over the line
But how can she sail with no wind in her sails and no tide.
See… onward she comes
Onward she nears, out of the sun
See… she has no crew
She has no life, wait but there’s two.
Death and she Life in Death, they throw their dice for the crew
She wins the Mariner and he belongs to her now.
Then… crew one by one
They drop down dead, two hundred men
She… She, Life in Death.
She lets him live, her chosen one.
Narrative
«One after one by the star dogged moon, too quick for groan or sigh
Each turned his face with a ghastly pang, and cursed me with his eye
Four times fifty living men (and I heard nor sigh nor groan),
With heavy thump, a lifeless lump. they dropped down one by one.»
(Samuel Taylor Coleridge (1798−1834))
The curse it lives on in their eyes
The Mariner he wished he’d die
Along with the sea creatures
But they lived on, so did he.
And by the light of the moon
He prays for their beauty not doom
With heart he blesses them
God’s creatures all of them too.
Then the spell starts to break
The albatross falls from his neck
Sinks down like lead into the Sea
Then down in falls comes the rain.
Hear the groans of the long dead seamen
See them stir and they start to rise
Bodies lifted by good spirits
None of them speak and they’re lifeless in their eyes.
And revenge is still sought, penance starts again
Cast into a trance and the nightmare carries on.
Now the curse is finally lifted
And the Mariner sights his home
Spirits go from the long dead bodies
Form their own light and the Mariner’s left alone.
And then a boat came sailing towards him
It was a joy he could not believe
The Pilot’s boat, his son and the hermit.
Penance of life will fall onto Him.
And the ship it sinks like lead into the sea
And the hermit shrieves the mariner of his sins.
The Mariner’s bound to tell of his story
To tell his tale wherever he goes
To teach God’s word by his own example
That we must love all things that God made.
And the wedding guest’s a sad and wiser man
And the tale goes on and on and on.
Tłumaczenie tekstu piosenki
"Hear the rime of the Ancient Mariner"
Zobacz jego oczy, gdy zatrzyma jednego z trzech.
Zahipnotyzował jednego z gości weselnych
Zostań tu i słuchaj morskich koszmarów.
Muzyka gra dalej, panna młoda przechodzi złapana przez jego zaklęcie, a marynarz opowiada swoją historię.
Popędzony na południe do krainy śniegu i lodu
To a place where nobody ' s been
Przez śnieżną mgłę leci Albatros
W imię Boga, z nadzieją, że przyniesie szczęście.
I statek płynie dalej, z powrotem na północ
Przez mgłę i lód Albatros podąża za żeglarzem zabija ptaka dobrego Omena
Jego towarzysze płaczą przeciwko temu, co zrobił.
Ale gdy mgła opadnie, usprawiedliwiają go.
I stać się częścią zbrodni.
Sailing on and on And North across the sea
Płyniemy na północ, aż się uspokoi.
Albatros rozpoczyna swoją zemstę
Straszliwe pragnienie, zaczęła się klątwa.
Jego towarzysze winią Marinera za pecha.
Na jego szyi wisi martwy ptak.
A Klątwa trwa i trwa na morzu
Klątwa trwa i trwa dla nich i dla mnie.
"Dzień po dniu, dzień po dniu, nie tkwiliśmy ani oddech, ani ruch
Bezczynny jak malowany statek na malowanym oceanie
Woda, woda, wszędzie i wszystkie deski się skurczyły
Woda, woda, wszędzie ani kropla do picia.»
(Samuel Taylor Coleridge (1798-1834))
Tam, wzywa marynarza, nadciąga statek.
Ale jak ona może płynąć bez wiatru w żaglach i bez przypływu?
Widzisz ...
* Onward she nears, out of the sun *
Widzisz ... ona nie ma załogi.
Ona nie ma życia, czekaj, ale są dwa.
Śmierć i życie w śmierci, rzucają kośćmi dla załogi
Wygrywa Żeglarza i teraz należy do niej.
Potem ... załoga jeden po drugim
Padli martwi, 200 ludzi.
Ona ... ona, życie w śmierci.
Ona pozwala mu żyć, jej Wybraniec.
Narracja
"Jeden za drugim przy gwieździstym Księżycu, za szybko wzdychając i wzdychając
Każdy obrócił twarz okropną pangą, i przeklął mnie swoim okiem.
Cztery razy pięćdziesiąt żywych ludzi (i nie słyszałem ani wzdychania, ani jęku),
Z ciężkim uderzeniem, martwą bryłą. padali jeden po drugim.»
(Samuel Taylor Coleridge (1798-1834))
The curse it lives on in their eyes
Marynarz, którego pragnął, by umarł.
Wraz z stworzeniami morskimi
Ale oni żyli dalej, on też.
And by the light of the moon
Modli się o ich piękno, a nie o zagładę.
Z sercem błogosławi ich
Boskie stworzenia też.
Wtedy zaklęcie zaczyna pękać.
Albatros spada z jego szyi
Tonie jak ołów do morza
Potem spada deszcz.
Usłysz Jęki dawno zmarłych marynarzy
Zobacz jak się mieszają i zaczynają się podnosić.
Ciała podniesione przez dobre duchy
Żaden z nich nie mówi, a w ich oczach jest martwy.
A zemsta jest wciąż poszukiwana, pokuta zaczyna się od nowa
Wrzucony w trans i koszmar trwa dalej.
Teraz klątwa została w końcu zdjęta.
A marynarz widzi swój dom
Duchy odchodzą od martwych ciał
Uformować własne światło, a marynarz zostanie sam.
I wtedy Łódź przypłynęła w jego kierunku.
To była radość, w którą nie mógł uwierzyć.
Łódź pilota, jego syna i pustelnika.
Pokuta życia spadnie na niego.
I statek tonie jak ołów do morza
A pustelnik krzyczy mariner swoich grzechów.
Marynarz musi opowiedzieć swoją historię.
By opowiedzieć jego historię gdziekolwiek pójdzie
Nauczać Słowa Bożego przez swój własny przykład
Że musimy kochać wszystkie rzeczy, które Bóg stworzył.
A gość weselny jest smutnym i mądrzejszym człowiekiem
A opowieść trwa i trwa i trwa.