Iván Ferreiro — Me toca tirar tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Me toca tirar", wykonawca: Iván Ferreiro.
Tekst piosenki
El ruido del avión, y el mundo se perdió
Y todas las miradas se centraron en mi voz
Sabía que decir, aunque
Lo dijeras al revés, yo estaría sin dormir
Y las líneas de mi mano seguirían sin decir, que no se me pasó
Sólo fue que olvidé, que una parte en las cosas es pura
Y la otra sufrió una especie de crisis de angustia
Que la devolvió sin querer dar la vuelta
Dije si, lo note, como todas las cosas se vuelven de plata
Y la luz se apagó, enseñando a su vez una estrella
Que indica el lugar donde pierdes el sueño
Y logré que esta vez, los fantasmas pagaran la cuenta y yo tiro otra vez
Y ahora, se lo que tengo que hacer
Conseguir otro par de zapatos.
De cuero y de cordón, de lagrimas y pan
Con todas las canciones que nunca llegué a tocar
Donde se durmió, esa voz ese lugar
Se hace oír, aunque no llegó a sonar
Y las palabras no surgieron en el viento
Es verdad que una vez yo también intenté conseguir lo que tu
Y me encontré, rodeado de gente que no conocía
Y todos sabían mi nombre
Mi nombre es. ese que tu me has dado
Mi nombre es, ese que llama por ti
Tu nombre es ese que guarda mil horas
Es verdad, que esta vez
Los fantasmas pagaron la cuenta y yo tiro otra vez…
Y ahora, se lo que tengo que hacer
Conseguir otro par de zapatos.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Hałas samolotu i świat został utracony.
A wszystkie spojrzenia skupiały się na moim głosie.
Wiedziałem, co powiedzieć, choć
Powiedziałbyś, że nie spałbym.
A linie mojej ręki nadal nie mówiłyby, że mi się to nie przydarzyło.
Zapomniałem, że część rzeczy jest czysta.
A druga przeżyła jakiś kryzys tęsknoty.
Który zwrócił ją, nie chcąc się odwrócić.
Powiedziałem tak, zauważ, jak wszystkie rzeczy stają się srebrne
A światło zgasło, ukazując z kolei gwiazdę.
Który wskazuje miejsce, w którym tracisz sen
I tym razem duchy zapłaciły rachunek, a ja ponownie strzeliłem.
A teraz wiem, co muszę zrobić.
Zdobądź kolejną parę butów.
Skóra i sznur, łzy i chleb
Ze wszystkimi piosenkami, których nigdy nie grałem,
Gdzie zasnął, ten głos, to miejsce,
Słyszy, ale nie dzwoni.
A słowa nie pojawiły się na wietrze.
To prawda, że kiedyś też próbowałem dostać to, co Ty.
I znalazłem się w otoczeniu ludzi, których nie znałem.
Wszyscy znali moje imię.
Nazywam się. ten, który mi dałeś.
Nazywam się ten, który dzwoni w Twoim imieniu.
Nazywasz się ten, który trzyma tysiąc godzin.
To prawda, że tym razem
Duchy zapłaciły rachunek, a ja znowu strzeliłem.…
A teraz wiem, co muszę zrobić.
Zdobądź kolejną parę butów.