Janus — Das Land unter dem Bett tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Das Land unter dem Bett", wykonawca: Janus.
Tekst piosenki
Unter ihrem Bett war es eng und stickig. Dolores kroch zögerlich um sich tastend dorthin, wo sie den Teddy vermutete. Jeden Augenblick mussten ihre ausgestreckten Hände gegen den Putz der Wand stoßen, aber da war keine Wand! Je weiter Dolores kroch, desto mehr Platz, so schien es ihr, hatte ihr Kopf. Schließlich streckte sie den rechten Arm nach oben. Da war kein Bett! Und es war auch gar nicht mehr so dunkel. Dolores stand auf und rieb sich die Augen. «Hierher, Dolly! Hier drüben bin ich!» Dolores sah sich um, ihr Teddy lag nicht weit von ihr, reglos auf dem Boden. Sie eilte schnell zu ihm und hob ihn auf. «Ich wusste, daß du kommst!» - raunte die Stimme in Bens Bauch. «Wo sind wir hier?» - fragte Dolores. So weit das Auge reichte, bedeckten Grabsteine eine weite Ebene von Horizont zu Horizont. Manche waren von gewaltiger Größe und ragten weit in den grauen Himmel hinauf, die meisten aber waren klein und verwittert, sie steckten so schief und krumm in der moddrigen Erde, als hätte jemand sie einfach achtlos fallen gelassen. Dolores trat näher an einen der Steine heran, er trug eine Inschrift. «Was da wohl steht?» - dachte sie. ««Papa soll zurückkommen», das steht da», - antwortete Ben, als könne er Gedanken lesen, - «Und auf dem daneben «Ich möchte nicht immer krank sein», und auf dem dahinter…» «Ich versteh das nicht» - unterbrach ihn Dolores, - «Wer liegt hier begraben?» «Nicht wer, sondern was», - verbesserte sie Ben, - «Wenn Kinder das Land unter dem Bett betreten, begraben sie hier als erstes ihre Hoffnungen und Wünsche. Sieh nur, dort drüben ist sogar noch ein wenig Platz frei. Möchtest du nicht schon einmal mit dem Graben beginnen?» «Nein!», - entgegnete Dolores entschlossen, - «Das will ich nicht!» «Versteh mich nicht falsch, es wäre nur zu deinem Besten. Wenn du keine Hoffnungen und Wünsche mehr in dir trägst, können sie dich nicht so leicht finden!» «Wen meinst du? Wer sind sie?» «Die Lemuren!» - zischte die Stimme, - «Die Sammler, die schwarzen Schatten! Hör nur, du hast sie bereits aufgeschreckt mit deiner vermaledeiten Fragerei! Die Schatten sind auf dem Weg hierher!» Dolores hielt den Atem an. Tatsächlich, ein fremdartiges Murmeln lag in der Luft, ein Raunen wie aus einer Vielzahl heiserer Kehlen, und der Boden zu ihren Füßen vibrierte dumpf und gleichmäßig wie das Donnern eines herannahenden Heeres.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Pod łóżkiem było ciasno i duszno. Dolores z wahaniem wkradła się tam, gdzie podejrzewała Teddy ' ego. W każdej chwili jej wyciągnięte ramiona musiały uderzyć w tynk ściany, ale nie było tam ściany! Im dalej Dolores się czołgała, tym więcej miejsca zajmowała jej głowa. W końcu wyciągnęła prawą rękę do góry. Nie było łóżka! I nie było już tak ciemno. Dolores wstała i otarła Oczy. "Tutaj, Dolly! Oto jestem! Dolores obejrzała się, jej Teddy leżał obok niej, nieruchomo na podłodze. Szybko rzuciła się do niego i podniosła. "Wiedziałem, że przyjdziesz!"- grzmiał głos w brzuchu Bena. "Gdzie jesteśmy?- zapytała Dolores. O ile oko było wystarczające, nagrobki pokrywały rozległą równinę od horyzontu do horyzontu. Niektóre z nich były ogromne i wystają daleko w szare niebo, ale większość była mała i zwietrzała, tak krzywo i krzywo wystają w modnej krainie, jakby ktoś po prostu przypadkowo je upuścił. Dolores zbliżyła się do jednego z kamieni z napisem. "Jak myślisz, co tam jest napisane?"pomyślała. «"Tata musi wrócić" - odpowiedział Ben, jakby mógł czytać w myślach - " i obok "nie chcę być chory", a za nim...""Nie rozumiem" - pod Dolores złamał go - " kto jest tu pochowany?""Nie kto, ale co", poprawiła Ben, " kiedy dzieci wchodzą na ziemię pod łóżkiem, najpierw zakopują tutaj swoje nadzieje i pragnienia. Zobacz, jest nawet trochę wolnego miejsca. Nie chcesz zacząć kopać wcześniej?""Nie!"- zdecydowanie odparła Dolores - " nie chcę tego!""Nie zrozumcie mnie źle, to byłoby tylko dla waszego dobra. Jeśli nie masz już żadnych nadziei i pragnień w sobie, nie mogą cię tak łatwo znaleźć!""Kogo masz na myśli? Kim jesteś?""Lemury!"- syknął głos, - " zbieracze, czarne cienie! Słuchaj, jesteś już potrząsając okropne z Twoim zadawanie tych pytań! Cienie są już w drodze!"Dolores wstrzymała oddech. Rzeczywiście, w powietrzu unosiło się nieznane mruczenie, dudnienie, jakby z wielu ochrypłych łyków, a ziemia u ich stóp wibrowała słabo i równomiernie, jak grzmot zbliżającej się armii.