Janus — Lemuren tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Lemuren", wykonawca: Janus.
Tekst piosenki
«Was sollen wir nur tun?» - fragte Dolores nervös. «Alles, nur nicht warten! Wenn die Lemuren dich hier finden, werden sie sich ohne zu zögern auf dich stürzen und dir mit ihren eisigen Klauen die Seele entreißen!» Dolores deutete auf eines der größeren Grabmäler. «Am besten, wir verstecken uns dort drüben und sind ganz mucksmäuschenstill!» «Du willst dich im Schatten verstecken?» - fragte Ben ungläubig, - «Warum gehst du ihnen nicht gleich entgegen? Sie sind die Schatten! Finsternis ist das Fenster, durch das sie Kinder wie dich beobachten. Wenn sie erst einmal nah genug heran sind, könnte dir sogar dein eigener Schatten zur tödlichen Gefahr werden!» Dolores blickte erschrocken auf den schemenhaften Umriss zu ihren Füßen. «Dann müssen wir eben an einen Ort, an dem es keine Schatten gibt!» «Schlaues Kind!» - zischte die Stimme. « Und was für ein Ort könnte das sein?» «Wieso fragst du immer mich? Du allein trägst die Antwort in dir!» Dolores war verwirrt. Sie sah Ben flehend an. Das Beben war bereits stärker geworden und auch das eben noch weit entfernte Raunen der Stimmen war zu einem bedrohlichen Singsang angeschwollen. «Wohin?» - sie schrie. Die Stimme aus Bens Bauch klang amüsiert: «Nun, ich würde sagen, überall ist es besser als hier!» Der gleichmäßige Schritt der Lemuren ließ jetzt die Grabmale erzittern. Dolores spähte angestrengt in die Ferne. Plötzlich sah sie zwischen den am weitesten entfernten Steinreihen formlose Schatten hervorquellen. Das waren Dutzende, nein, Hunderte, und mit einem Mal war auch ihr fremdartiger Singsang überdeutlich zu vernehmen, fast klang es sehnend und flehend wie ein Lockruf. «Dolores!» - barmten sie immer wieder, - «Dolores!» Sie presste den Teddy mit einem kurzen Aufschrei fest an ihren Bauch, wirbelte herum und rannte in die entgegengesetzte Richtung so schnell ihre kleinen Füße sie trugen.
Tłumaczenie tekstu piosenki
"Co mamy zrobić?- zapytała nerwowo Dolores. "Cokolwiek, tylko nie czekaj! Jeśli lemury cię tu znajdą, bez wahania rzucą się na Ciebie i wyrwą ci duszę swoimi lodowymi pazurami!"Dolores wskazała na jeden z dużych nagrobków. "Najlepszy ze wszystkich, ukryjemy się tam i będziemy milczeć!""Chcesz ukryć się w cieniu?"- zapytał z niedowierzaniem Ben, - " dlaczego nie pójdziesz im prosto na spotkanie? To cienie! Ciemność jest oknem, przez które obserwują dzieci takie jak ty. Gdy zbliży się wystarczająco blisko, nawet twój własny cień może stać się śmiertelnym zagrożeniem dla ciebie!"Dolores patrzyła z przerażeniem na niejasny kontur u swoich stóp. "Wtedy musimy dostać się do miejsca, w którym nie ma cieni!""Inteligentne Dziecko!"- syknął głos. "Co to może być za miejsce?""Dlaczego zawsze mnie pytasz? Tylko Ty masz odpowiedź w sobie!"Dolores była zdezorientowana. Błagalnie spojrzała na Bena. Trzęsienie ziemi już się nasiliło, a nawet odległe dudnienie głosów przeniosło się do groźnego śpiewu. "Dokąd?"krzyczała. Głos z brzucha Bena brzmiał zabawnie: "cóż, powiedziałbym, że wszędzie jest lepiej niż tutaj!"Równy krok lemurów sprawił, że nagrobki drżały teraz. Dolores wpatrywała się mocno w dal. Nagle zobaczyła, jak bezkształtne cienie pojawiają się między najdalszymi rzędami kamieni. Były ich dziesiątki, Nie, setki, a za jednym razem słychać było ich obcy śpiew, prawie brzmiący ponuro i błagalnie, jak wezwanie do zamku. "Dolores!"- powtarzali w kółko - " Dolores!"Mocno przycisnęła Teddy' ego do brzucha krótkim krzykiem, zakręciła się i biegła w przeciwnym kierunku tak szybko, jak jej małe nogi ją nosiły.