Jean-Jacques Goldman — Nos mains tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Nos mains", wykonawca: Jean-Jacques Goldman.
Tekst piosenki
Sur une arme les doigts noués
Pour agresser, serrer les poings
Mais nos paumes sont pour aimer
Y a pas de caresse en fermant les mains
Longues, jointes en prière
Bien ouvertes pour acclamer
Dans un poing les choses à soustraire
On ne peut rien tendre les doigts pliés
Quand on ouvre nos mains
Suffit de rien dix fois rien
Suffit d'une ou deux secondes
A peine un geste, un autre monde
Quand on ouvre nos mains
Mécanique simple et facile
Des veines et dix métacarpiens
Des phalanges aux tendons dociles
Et tu relâches ou bien tu retiens
Et des ongles faits pour griffer
Poussent au bout du mauvais côté
Celui qui menace ou désigne
De l'autre on livre nos vies dans les lignes
Quand on ouvre nos mains
Suffit de rien dix fois rien
Suffit d'une ou deux secondes
A peine un geste, un autre monde
Quand on ouvre nos mains
Un simple geste d'humain
Quand se desserrent ainsi nos poings
Quand s'écartent nos phalanges
Sans méfiance, une arme d'échange
Des champs de bataille en jardin
Le courage du signe indien
Un cadeau d'hier à demain
Rien qu'un instant d'innocence
Un geste de reconnaissance
Quand on ouvre comme un écrin
Quand on ouvre nos mains.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Na pistolecie sękate palce, aby zaatakować, ścisnąć pięści ale nasze dłonie dla miłości nie ma pieszczoty, zamykając długie ramiona, modlitewnie złożone, otwarte, aby dopingować w pięść rzeczy, które trzeba odjąć, nie możemy niczego rozciągnąć zgięte palce, kiedy otwieramy nasze ręce, wystarczy nic, dziesięć razy nic, wystarczy jedna lub dwie sekundy tylko gest, inny świat, kiedy otwieramy nasze ręce, proste i lekkie mechaniczne żyły i dziesięć kości śródręcza od paliczków do posłusznych ścięgien, kiedy otwieramy nasze ręce, kiedy otwieramy nasze niczego nie podejrzewających falangi, broń do wymiany na polach bitew w ogrodzie odwaga Indyjskiego znaku prezent od wczoraj do jutra, tylko chwila niewinności, gest uznania, kiedy otwieramy jak pudełko, kiedy otwieramy nasze ręce.