Jennifer Rostock — Ich kann nicht mehr tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Ich kann nicht mehr", wykonawca: Jennifer Rostock.
Tekst piosenki
Du machst kleine Schritte
Wenn du dich am Tage unter ihnen bewegst
Noch im Dunkeln höre ich die Ketten rasseln
Die du lang schon nicht mehr trägst
Kein heißes Blech mehr unter deinen Füßen
Doch du tanzt
Nicht weil du tanzen willst
Sondern weil du nicht anders kannst
Die Wege auf denen du kamst waren größtenteils vermint
Deine Wunden haben wir verbunden
Das Nötigste geschiehnt
Ich hab mein Brot, mein Wasser, mein Morphium
Seitdem mit dir geteilt
Obwohl ich weiß, dass meine Nähe das ist
Was dich am besten heilt
Doch ich kann nicht mehr, ich kann nicht mehr
Mein Blick ist trocken, meine Hände leer
Ich kann nicht mehr, ich kann nicht mehr
Und ich weiß es ist nicht fair
Und ich kann nicht mehr, ich kann nicht mehr
Mein Herz wird taub, mein Kopf wird schwer
Ich kann nicht mehr, ich kann nicht mehr
Und wir tun so, als ob’s ein Anfang wär
Du zeichnest die Konturen von Türen
Mit Kreide an die Wand
Stößt sie auf und rennst ins Dunkel
Mit dem Messer in der Hand
Du ziehst in immer neue Kriege
Und es ist doch die selbe Schlacht
Ich hab so viele dieser Träume
Mitgekämpft und mitbewacht
Jeder nächste Schritt ist ein Schritt zu weit
Jeder Schritt zu zweit
Und ich komm nicht mit
Es tut mir leid, es tut mir leid
Doch dieses Schloss bleibt unter mir
Die Tapeten sind beschmiert
Mit Angst und Leid
Es tut mir leid
Mit jededm Augenaufschlag droht
Ein neuer Kampf, ein neuer Tot
Doch ich kann nicht mehr, ich kann nicht mehr
Und ich kann nicht mehr, ich kann nicht mehr
Und ich kann nicht mehr, ich kann nicht mehr
Und wir tun so, als ob’s ein Anfang wär
Tłumaczenie tekstu piosenki
Robisz małe kroki
Jeśli poruszasz się wśród nich w ciągu dnia
Wciąż w ciemności słyszę grzechotanie łańcuchów
Które już nie nosisz.
Nigdy więcej gorącego arkusza pod stopami
Ale ty tańczysz.
Nie dlatego, że chcesz tańczyć
Ale dlatego, że nie możesz tego zrobić inaczej.
Ścieżki, do których przyszedłeś, były w większości wydobywane
Opatrzyliśmy twoje rany.
Najbardziej potrzebne
Mam chleb, wodę, morfinę.
Od tego czasu podzielił się z wami
Chociaż wiem, że moja intymność to
Co najlepiej Cię leczy
Ale już nie mogę.
Moje spojrzenie jest suche, moje ręce są puste
Już nie mogę.
I Wiem, że to niesprawiedliwe.
I już nie mogę, już nie mogę
Moje serce jest zdrętwiałe, moja głowa staje się ciężka
Już nie mogę.
I udajemy, że to początek
Rysujesz kontury drzwi
Kredą na ścianie
Popycha ich i biegnie w ciemność
Z nożem w ręku
Wciągasz się w coraz to nowe wojny
I to wciąż ta sama Bitwa
Mam tyle tych snów.
On
Każdy następny krok to krok za daleko
Każdy krok razem
I nie pójdę z
Przepraszam.
Ale ten zamek pozostaje pode mną.
Tapety pokryte
Ze strachem i cierpieniem
Żałować
Z jededm Oczy marginesu grozi
Nowa walka, nowy trup
Ale już nie mogę.
I już nie mogę, już nie mogę
I już nie mogę, już nie mogę
I udajemy, że to początek