Judy Collins — Joan of Arc tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Joan of Arc", wykonawca: Judy Collins.
Tekst piosenki
Now the flames they followed joan of arc
As she came riding through the dark;
No moon to keep her armour bright
No man to get her through this very smoky night
She said, I’m tired of the war
I want the kind of work I had before
A wedding dress or something white
To wear upon my swollen appetite
Well, I’m glad to hear you talk this way
You know I’ve watched you riding every day
And something in me yearns to win
Such a cold and lonesome heroine
And who are you? she sternly spoke
To the one beneath the smoke
Why, I’m fire, he replied
And I love your solitude, I love your pride
Then fire, make your body cold
I’m going to give you mine to hold
Saying this she climbed inside
To be his one, to be his only bride
And deep into his fiery heart
He took the dust of joan of arc
And high above the wedding guests
He hung the ashes of her wedding dress
It was deep into his fiery heart
He took the dust of joan of arc
And then she clearly understood
If he was fire, oh then she must be wood
I saw her wince, I saw her cry
I saw the glory in her eye
Myself I long for love and light
But must it come so cruel, and oh so bright?
Tłumaczenie tekstu piosenki
Teraz płomienie podążały za Joanną d ' arc
As she came riding through the dark;
No moon to keep her armour bright
Żaden mężczyzna nie pozwoli jej przetrwać tej zadymionej nocy.
She said, I ' m tired of the war
Chcę takiej pracy, jaką miałem wcześniej.
Suknię ślubną albo coś białego.
* To wear upon my spuchnięty apetyt *
Cieszę się, że tak mówisz.
Wiesz, że patrzyłem jak jeździsz codziennie
And something in me years to win
Taka zimna i samotna bohaterka
A Ty kim jesteś? mówiła surowo.
"To the one beneath the smoke"
Dlaczego, jestem ogniem, odpowiedział
I kocham twoją samotność, kocham twoją dumę
Wtedy ogień, niech twoje ciało ostygnie
Dam ci moją do potrzymania.
Mówiąc to, weszła do środka.
Być jego jedyną, być jego jedyną panną młodą
I głęboko w jego ognistym sercu
Wziął proch Joanny d ' arc
I wysoko nad gośćmi weselnymi
Powiesił prochy jej sukni ślubnej.
To było głęboko w jego ognistym sercu.
Wziął proch Joanny d ' arc
I wtedy zrozumiała
Jeśli on był ogniem, to ona musi być drewnem.
Widziałem jak się skrzywiła, widziałem jak płakała.
Widziałem chwałę w jej oczach.
Tęsknię za miłością i światłem.
Ale czy to musi być tak okrutne i takie jasne?