Juha Tapio — Paina pääsi tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Paina pääsi", wykonawca: Juha Tapio.
Tekst piosenki
Paina pääsi rintaani vasten
Päivän meteli kuolla saa
Yö on täynnä huokausta rakastavaisten ja lasten
Niiden unissa värit on vahvemmat kuolemaa
Minä päivän polttama haamu
Tarvitsen kättäsi viileää
Ihosi tuoksusta riutunut sydän tulvillaan
Minä olen jotain vailla aina vaan
Risaisen elämän keskellä toistemme syliin tyynnyttiin
Kaikkeen minkä me saimme, kaikkeen mistä luovuttiin
Ja yksinäisyys, mun ystäväin, meni hetkeks jonnekin
Ja päivä nousi hiljaa niin kuin aina ennenkin
Paina pääsi rintaani vasten
Vuodet kirii vauhtiaan
Mut kaiken vielä jos voisin alkaa uudestaan
Minä olisin, olisin sun yhä vaan
Risaisen elämän keskellä toistemme syliin tyynnyttiin
Kaikkeen minkä me saimme, kaikkeen mistä luovuttiin
Ja yksinäisyys, mun ystäväin, meni hetkeks jonnekin
Ja päivä nousi hiljaa niin kuin aina ennenkin
Risaisen elämän keskellä toistemme syliin tyynnyttiin
Kaikkeen minkä me saimme, kaikkeen mistä luovuttiin
Ja yksinäisyys, mun ystäväin, meni hetkeks jonnekin
Ja päivä nousi hiljaa niin kuin aina ennenkin
Tłumaczenie tekstu piosenki
Przyciśnij głowę do mojej piersi,
Hałas Dnia został zabity.
Noc pełna jest Westchnień kochanków i dzieci,
W ich snach kolory są silniejsze niż śmierć.
Jestem Duchem spalonym w ciągu dnia.
Potrzebuję twojej ręki. wyluzuj.,
Twoje serce jest przesiąknięte zapachem Twojej skóry.,
Zawsze jestem bez czegoś.
W środku kruchego życia, wzajemne uściski zostały uspokojone,
Wszystko, co mieliśmy, wszystko, czego porzuciliśmy.,
A samotność, mój przyjacielu, zniknęła na chwilę,
A dzień po cichu wzrósł, jak zawsze.
Przyciśnij głowę do mojej piersi,
Lata nabierają tempa,
Ale gdybym mógł zacząć od nowa ...
Byłbym, nadal byłbym, ale w środku życia kruchego, ręce nawzajem się uspokoiły, wszystko, co mamy, wszystko, czego porzuciliśmy, a samotność, mój przyjacielu, zniknęła gdzieś na chwilę, a dzień po cichu wzrósł, jak nigdy dotąd, w środku życia kruchego, ręce nawzajem się uspokoiły, wszystko, co mamy, wszystko, czego porzuciliśmy, a samotność, mój przyjaciel, odszedł na chwilę, a dzień po cichu wzrósł, jak nigdy dotąd.