Juliane Werding — Kinder des Regenbogens tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Kinder des Regenbogens", wykonawca: Juliane Werding.
Tekst piosenki
Steffi hatte Krach mit ihren Eltern;
Sie rannte fort, sie hielt es nicht mehr aus.
Da traf sie Rolf, der sagte, komm doch mit uns,
Und sie zogen in ein abbruchreifes Haus.
Dann hat Tom die Wände tapeziert,
Und Mike die Fenster repariert,
Katja strich das Treppenhaus bunt an.
Und als das Geld nicht reichte,
Nahm man irgendwelche Jobs an;
Das Haus war fertig, als der Winter begann.
Sie nannten sich Kinder des Regenbogens,
Denn sie glaubten an das Gute in der Welt.
Sie wollten gemeinsam in Frieden leben,
Jeder auf die Art, die er für richtig hält.
Als Astrid eines Nachts beleidigt wegblieb,
Suchten sie so lang', bis man sie wiederfand.
Und als man ihnen Strom und Wasser sperrte,
Es gab nichts, was man nicht gemeinsam überwand.
Eines Morgens kamen Leute,
Brachen alle Türen auf,
Sie zerschlugen Stein für Stein das schöne Haus.
Und sie standen in der Kälte,
Doch ihr Traum war noch nicht aus,
Denn jeder hatte nur gelernt daraus.
Sie nannten sich Kinder des Regenbogens,
Denn sie glaubten an das Gute in der Welt.
Sie wollten gemeinsam in Frieden leben,
Jeder auf die Art, die er für richtig hält.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Steffi miała zamieszanie z rodzicami;
Uciekła, nie wytrzymała.
Tam poznała Rolfa, który powiedział, Chodź z nami,
I przenieśli się do zrujnowanego domu.
Następnie Tom przykleił ściany tapetą,
Mike naprawia okna.,
Katja wesoło chodziła po schodach.
A kiedy zabrakło pieniędzy,
Czy podjąłeś jakąkolwiek pracę;
Dom był gotowy, gdy zaczęła się zima.
Nazywali się dziećmi tęczy,
Ponieważ wierzyli w dobro na świecie.
Chcieli żyć w pokoju razem,
Każdy tak uważa.
Kiedy Astrid pewnej nocy wyszła zraniona,
Szukaliśmy ich tak długo, dopóki ich nie znaleźli.
Kiedy odcięli prąd i wodę.,
Nie było niczego, czego nie można pokonać razem.
Pewnego ranka przyszli ludzie,
Wszystkie drzwi się otworzyły.,
Rozbijali kamień po kamieniu piękny dom.
I stali w mrozie,
Ale jej sen nie był jeszcze,
Bo wszyscy się tego nauczyli.
Nazywali się dziećmi tęczy,
Ponieważ wierzyli w dobro na świecie.
Chcieli żyć w pokoju razem,
Każdy tak uważa.