Юлианна Караулова — Давай tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Давай", wykonawca: Юлианна Караулова.
Tekst piosenki
Наше Величество опять непобедимы,
На сердце льдины. Гордость не даёт всё понять.
Но где электричество нам взять, чтобы быть с другими
Счастливыми людьми, и больше так не терять?!
А я тебя вспоминаю, а я себя ругаю
За сто ошибок, и за то, что отпустила любя.
Я всё ещё мечтаю, что этот лёд растает;
И то, что между строк — закроем на замок.
Ок?!
Давай! К нам наше Солнце вернётся!
Что потеряли — найдётся, и жизнь улыбнётся!
Давай! К нам наше Солнце вернётся!
Что потеряли — найдётся!
Я хочу быть ребёнком, который смеётся!
Звёзд нам с тобой не сосчитать морского шума.
Ты не придуман. Мир — конструктор, весь не собрать.
Мне нелегко — ни дать, ни взять. Но пламя надумал.
У андервумэн, счастье — это счастья желать!
А я тебя вспоминаю, а я себя ругаю
За сто ошибок, и за то, что отпустила любя.
Я всё ещё мечтаю, что этот лёд растает;
И то, что между строк — закроем на замок.
Ок?!
Давай! К нам наше Солнце вернётся!
Что потеряли — найдётся, и жизнь улыбнётся!
Давай! К нам наше Солнце вернётся!
Что потеряли — найдётся!
Я хочу быть ребёнком, который смеётся!
Tłumaczenie tekstu piosenki
Nasza wysokość znowu niepokonany,
Na sercu kry. Duma nie wyjaśnia wszystkiego.
Ale gdzie jest energia elektryczna, którą możemy wziąć, aby być z innymi
Szczęśliwych ludzi i nigdy więcej tak nie stracić?!
A ja pamiętam Ciebie, a ja się zbeształem.
Za sto błędów i za to, że puściłam cię z miłości.
Wciąż marzę o tym, że ten lód się stopi;
I to między wierszami — zamkniemy na kłódkę.
Ok?!
Dalej! Nasze Słońce wróci do nas!
Co straciłeś-jest, a życie się uśmiechnie!
Dalej! Nasze Słońce wróci do nas!
Co straciłeś-jest!
Chcę być dzieckiem, które się śmieje!
Gwiazdy nie liczą hałasu morskiego.
Nie jesteś wymyślony. Świat jest konstruktorem, nie można go zmontować.
Nie jest mi łatwo-ani dać, ani wziąć. Ale płomień naciągnął.
W underwoman, szczęście jest pragnieniem szczęścia!
A ja pamiętam Ciebie, a ja się zbeształem.
Za sto błędów i za to, że puściłam cię z miłości.
Wciąż marzę o tym, że ten lód się stopi;
I to między wierszami — zamkniemy na kłódkę.
Ok?!
Dalej! Nasze Słońce wróci do nas!
Co straciłeś-jest, a życie się uśmiechnie!
Dalej! Nasze Słońce wróci do nas!
Co straciłeś-jest!
Chcę być dzieckiem, które się śmieje!