Juliette Gréco — Un art assez difficile tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Un art assez difficile", wykonawca: Juliette Gréco.
Tekst piosenki
La vie est un mélange assez subtil
Quelques gouttes de sang, un doigt d' chlorophylle
Qui se mélangent dans les odeurs de la ville
Pour ensuite s'écouler comme de la résine
Tu le sais bien
Tout ne tient qu'à un fil
Qu’il soit d' nylon, de soie, d' crinoline
Je le sais bien
J’ai passé tant de deals
Je ne suis plus qu’une simple héroïne
La vie est un art parfois très difficile
Que l’on pétrit un peu comme de l’argile
Elle s’avère parfois tellement indocile
Qu’elle soit au féminin ou bien masculine
Tu le sais bien
Je n' suis pas si facile
J’ai emprunté la route des cimes
J’ai dansé tant de fois
Au bord de l’abîme
Je m' suis accrochée à l’adrénaline
La vie peut parfois avoir des coups de spleen
Quand sa pupille se fait soudain si féline
Elle aperçoit alors, elle s’imagine
Toutes les belles choses que l’on assassine
Tu le sais bien
Je manque de discipline
Je suis la femme parfois androgyne
Je n’ai jamais été une figurine
À ce jeu-là, je serai jamais encline
La vie n’est qu’une toute petite machine
C’est un peu ça qui, malgré tout, me fascine
Elle s’embrasse, elle se transmet, se contamine
Dans le sourire d’une petite gamine
Tu le sais bien
Je me fais de la bile
Pour mon amour si fidèle, inutile
Nos vies ne devraient jamais se finir
Dans un triste et magnifique champ de ruines
La vie est un art vraiment très difficile
Tu le sais bien
Tout ne tient qu'à un fil
Tłumaczenie tekstu piosenki
Życie jest dość subtelną mieszanką
Kilka kropli krwi, palec chlorofilu
Które mieszają się w zapachy miasta
Aby następnie spłynąć jak smoła
Wiesz.
Wszystko jest tylko na sznurku
Czy to Nylon, jedwab, krynolina
Wiem o tym doskonale.
Przeprowadziłem tyle transakcji.
Nie jestem już tylko bohaterką.
Życie jest czasami bardzo trudną sztuką
Że ugniatamy trochę jak glina
Czasami okazuje się taka nierozsądna.
Czy kobieta lub mężczyzna
Wiesz.
Nie jestem taki łatwy
Jechałem górną autostradą.
Tańczyłam tyle razy.
Na skraju przepaści
Jestem uzależniona od adrenaliny.
Życie może czasami mieć Splin strzały
Kiedy jego podopieczny nagle staje się taki kot
Potem widzi, wyobraża sobie
Wszystkie piękne rzeczy, które zabijają
Wiesz.
Brakuje mi dyscypliny.
Czasami jestem androgyniczną kobietą
Nigdy nie byłam figurką.
Do tej gry nigdy nie będę skłonny
Życie to tylko maleńka maszyna
To trochę, co, bez względu na wszystko, fascynuje mnie
Całuje, przekazuje, infekuje
W uśmiechu małej dziewczynki
Wiesz.
Mam żółć.
Dla mojej wiernej miłości, bezwartościowej.
Nasze życie nigdy się nie skończy.
W smutnym i pięknym polu Ruin
Życie jest naprawdę bardzo trudną sztuką
Wiesz.
Wszystko jest tylko na sznurku