Julio Iglesias — Les sourires de mes souvenirs (Momentos) tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Les sourires de mes souvenirs (Momentos)", wykonawca: Julio Iglesias.
Tekst piosenki
La nuit on s’inventait de la lumière
En se parlant de tout, de rien, d’amour
Et quand on avait bien refait la terre
Sur terre il faisait jour
Le ciel nous allumait de la musique, et toi…
Toi tu me préparais un bon café
Et puis je m’en allais, comme d’habitude
En rêvant de rester
C'était timide et c’etait formidable
Dans un baiser on retenait le temps
La vie était ma femme
Et tu lui donnais une âme
L'éternité tenait dans cet moment…
Je sais que tout s’en va, que tout s’efface
Je sais la nostalgie qui va venir
Mais ces moments qui passent
Sont les sourires de mes souvenirs
C'était un arc-en-ciel notre aventure
Soleil et pluie, mais toutes les couleurs
Avec le temps se ferme la blessure;
Il reste la douleur
J'étais le prisonnier de tes caresses et toi
Tu me parlais toujours de liberté
Et le silence qui suivait ton rire
Avait l’air de chanter
Sans être Roméo j’avais Juliette
Et la légende était réalité
Tu me mentais peut-être
Mais tu savais m’apparaître
Plus belle encore que la verité
Je sais la page blanche de l’absence
Mais dan mon coeur, où tout reste à écrire
Tous ces moments qui dansent
Sont les sourires de mes souvenirs
Tłumaczenie tekstu piosenki
Nocą wymyślaliśmy sobie światło.
Mówiąc sobie o wszystkim, o niczym, o miłości
A kiedy dobrze przerobiliśmy ziemię
Na Ziemi było światło
Niebo rozpaliło nam muzykę, a Ty…
Robiłaś mi dobrą kawę.
A potem odszedłem, jak zwykle
Marząc o zostaniu
To było nieśmiałe i było świetnie
/ Align = "left" /
Życie było moją żoną.
A Ty oddałeś mu duszę.
Wieczność utrzymywała się w tej chwili…
Wiem, że wszystko znika, wszystko znika.
Wiem, że nostalgia przyjdzie
Ale te chwile, które mijają
Uśmiechy moich wspomnień
To była tęcza nasza przygoda
Słońce i deszcz, ale wszystkie kolory
Z czasem rana zamyka się;
Pozostaje ból
Byłem więźniem Twoich pieszczot, a Ty
Zawsze mówiłeś mi o wolności.
I cisza, która nastąpiła po twoim śmiechu.
Wydawało się śpiewać
Bez Romea miałam Juliette.
A legenda była rzeczywistością
Może mnie okłamujesz?
Ale wiedziałeś, że się zjawię.
Jeszcze piękniejsza niż cnota
Znam pustą stronę nieobecności
Ale Dan jest moje serce, gdzie wszystko pozostaje do pisania
Wszystkie te chwile, które tańczą
Uśmiechy moich wspomnień