Jupiter Jones — Nordpol/Südpol tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Nordpol/Südpol", wykonawca: Jupiter Jones.
Tekst piosenki
Draußen ist es grau und stumpf, ein kalter, fieser Endzeitmorgen.
Als wär die Stadt ein Spiegel, ein Portrait von seinen Sorgen.
Er nimmt die Straßenbahn, er nimmt’s wie’s kommt,
er nimmt seit Tagen, die kleinen weißen Dinger gegen das Gefühl im Magen.
Die ihm nicht mehr helfen, wenn man ihn fragt, haben sie’s nie getan.
In ein-zwei Atemzügen fängt's wieder von vorne an.
Was am meisten gefehlt hat, war was am meisten gezählt hat.
Das muss wohl überall so sein.
Es gibt so viel zu vermissen.
Es gibt so viel zu verstehen.
Es gibt so viel zu verstehen.
Die nächste Straße, die gleichen Gesichter.
Dieselbe Geschichte, die gleichen, grellen Lichter.
Ein Blick auf die Uhr, dann ein Blick in die Ecke.
Und das gute Gefühl bleibt hier heute auf der Strecke.
Sie führt Diskussionen mit sich selbst und mit der Zeit.
Und wenn die Zwei in einem Raum sind gibt das immer Streit.
Die Uhr schreibt Pflicht und alles klingt und stinkt nach Untergang.
In ein-zwei Augenblicken fängt's wieder von vorne an.
Was am meisten gefehlt hat, war was am meisten gezählt hat.
Das muss wohl überall so sein.
Es gibt so viel zu vermissen.
Es gibt so viel zu verstehen.
Es gibt so viel zu verstehen.
Die Hände kalt, die Augen schwer. Die letzte Seite im Kapitel.
Ein kurzes Wort zum Abschied. Zuversicht als letztes Mittel.
Und viel Verständnis gegen viel mehr Wut und offene Fragen.
Und alles was unnahbar wirkt hat ziemlich abgeschlagen.
Und was den Weg vom Nord- zum Südpol noch verkürzen kann,
vielleicht in ein-zwei Leben fängt's wieder von vorne an.
Was am meisten gefehlt hat, war was am meisten gezählt hat.
Das muss wohl überall so sein.
Es gibt so viel zu vermissen.
Es gibt so viel zu verstehen.
Es gibt so viel zu verstehen.
Was am meisten gefehlt hat, war was am meisten gezählt hat.
Das muss wohl überall so sein.
Es gibt so viel zu vermissen.
Es gibt so viel zu erzählen.
Es gibt so viel zu erzählen.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Na zewnątrz jest szary i nudny, zimny, nieprzyjemny poranek.
Jakby miasto było lustrem, portretem jego zmartwień.
Bierze tramwaj, bierze go, jak przychodzi,
przez kilka dni zajmuje małe białe kawałki w porównaniu z uczuciem w żołądku.
- Jeśli go poprosisz, nigdy tego nie zrobią.
Po jednym lub dwóch oddechach wszystko zaczyna się od nowa.
To, czego najbardziej brakowało, to to, co najbardziej się liczyło.
Tak powinno być wszędzie.
Jest tak wiele do pominięcia.
Jest tak wiele do zrozumienia.
Jest tak wiele do zrozumienia.
Następna ulica, te same twarze.
Ta sama historia, te same, oślepiające światła.
Spójrz na zegarek, a potem spójrz w kąt.
A dobre samopoczucie pozostaje tutaj dzisiaj na torze.
Prowadzi dyskusje ze sobą iz czasem.
A kiedy dwoje jest w tym samym pokoju, to zawsze daje kłótnię.
Zegar pisze na służbie, a wszystko brzmi i śmierdzi śmiercią.
Za chwilę-dwa wszystko zacznie się od nowa.
To, czego najbardziej brakowało, to to, co najbardziej się liczyło.
Tak powinno być wszędzie.
Jest tak wiele do pominięcia.
Jest tak wiele do zrozumienia.
Jest tak wiele do zrozumienia.
Ręce są zimne, oczy ciężkie. Ostatnia strona w rozdz.
Krótkie słowo na pożegnanie. Pewność w ostateczności.
I dużo wglądu w dużo więcej gniewu i otwartych pytań.
I wszystko, co wydaje się nie do zdobycia, dość odparło.
A co jeszcze może skrócić drogę z Bieguna Północnego na Biegun Południowy,
może za jedno lub dwa życia wszystko zacznie się od nowa.
To, czego najbardziej brakowało, to to, co najbardziej się liczyło.
Tak powinno być wszędzie.
Jest tak wiele do pominięcia.
Jest tak wiele do zrozumienia.
Jest tak wiele do zrozumienia.
To, czego najbardziej brakowało, to to, co najbardziej się liczyło.
Tak powinno być wszędzie.
Jest tak wiele do pominięcia.
Jest tak wiele do powiedzenia.
Jest tak wiele do powiedzenia.