Юрий Визбор — Письмо памяти Владимира Высоцкого tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Письмо памяти Владимира Высоцкого", wykonawca: Юрий Визбор.
Tekst piosenki
Пишу тебе, Володя, с Садового Кольца,
Где с неба льют раздробленные воды.
Все в мире ожидает законного конца,
И только не кончается погода.
А впрочем, бесконечны наветы и вранье,
И те, кому не выдал бог таланта,
Лишь в этом утверждают присутствие свое:
Пытаясь обкусать ступни гигантам.
Да черта ли в них проку! О чем-нибудь другом…
«Вот мельница — она уж развалилась…»
На Кудринской недавно такой ударил гром,
Что все ГАИ тайком перекрестилось.
Все те же разговоры — почем и что иметь,
Из моды вышли «М» по кличке «Бони»,
Теперь никто не хочет хотя бы умереть,
Лишь для того, чтоб вышел первый сборник.
Мы здесь поодиночке смотрелись в небеса,
Мы скоро соберемся воедино,
И наши в общем хоре сольются голоса,
И млечный путь задует в наши спины.
А где же наши беды? Остались мелюзгой
И слава, и вельможный гнев кого-то…
Откроет печку Гоголь чугунной кочергой
И свет огня блеснет в пенсне Фагота…
Пока хватает силы смеяться над бедой,
Беспечней мы, чем в праздник эскимосы,
Как говорил однажды датчанин молодой:
Была, мол, не была — а там посмотрим.
Все так же мир прекрасен, как рыженький пацан,
Все так же, извини, прекрасны розы.
Привет тебе, Володя, с Садового Кольца,
Где льют дожди, похожие на слезы.
11 июня 1982
Tłumaczenie tekstu piosenki
Piszę do Ciebie, Wołodia, z pierścienia ogrodowego,
Gdzie rozdrobnione wody wylewają się z nieba.
Wszystko na świecie czeka na legalny koniec,
Pogoda się nie kończy.
A jednak nieskończone kłamstwa i kłamstwa,
I ci, którym Bóg nie dał talentu,
Tylko w tym twierdzą swoją obecność:
Próbując ugryźć stopy olbrzymom.
Nie ma w tym nic dobrego! O czymś innym.…
"Oto młyn — już się rozpadł…»
Na Kudrinskaya niedawno uderzył grzmot,
Że wszystkie Gai potajemnie przekroczył.
Wszystkie te same rozmowy-ile i CO mieć,
Z mody wyszło "M" o imieniu " Boni»,
Teraz nikt nie chce przynajmniej umrzeć,
Tylko po to, aby ukazał się pierwszy zbiór.
Razem patrzyliśmy w niebo.,
Wkrótce się spotkamy.,
I nasze wspólne chóry połączą głosy,
Droga Mleczna zdmuchnie nas w plecy.
Gdzie są nasze kłopoty? / Align = "left" /
I chwała, i wielki gniew kogoś…
Otworzy Piec Gogol żeliwnym pogrzebaczem
I światło ognia błysnie w Pincecie Fagota…
Na razie wystarczająco dużo siły, by śmiać się z kłopotów,
Jesteśmy nieostrożni niż w wakacje Eskimosi,
Jak powiedział kiedyś młody Duńczyk:
Było, jak mówią, nie było — i zobaczymy.
Cały świat jest piękny jak Rudzielec.,
Nadal, przepraszam, piękne róże.
Witaj, Wołodia, z pierścienia ogrodowego,
Gdzie leje jak łzy.
11 czerwca 1982