Юрий Визбор — Рассказ ветерана tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Рассказ ветерана", wykonawca: Юрий Визбор.
Tekst piosenki
Мы это дело разом увидали,
Как роты две поднялись из земли,
И рукава по локоть закатали,
И к нам с Виталий Палычем пошли.
Припев: А солнце жарит, чтоб оно пропало,
Но нет уже судьбы у нас другой,
И я шепчу: «Постой, Виталий Палыч,
Постой, подпустим ближе, дорогой».
И тихо в мире, только временами
Травиночка в прицеле задрожит,
Кусочек леса редкого за нами,
А дальше — поле, Родина лежит,
Припев: И солнце жарит, чтоб оно пропало,
Но нет уже судьбы у нас другой,
И я шепчу: «Постой, Виталий Палыч,
Постой, подпустим ближе, дорогой».
Окопчик наш — последняя квартира,
Другой не будет, видно, нам дано.
И черные проклятые мундиры
Подходят, как в замедленном кино.
Припев: И солнце жарит, чтоб оно пропало,
Но нет уже судьбы у нас другой,
И я кричу: «Давай, Виталий Палыч!
Давай на всю катушку, дорогой!»
…Мои года, как поезда, проходят,
Но прихожу туда хоть раз в году,
Где пахота заботливо обходит
Печальную фанерную звезду,
Припев: Где солнце жарит, чтоб оно пропало,
Где не было судьбы у нас другой.
И я шепчу: «Прости, Виталий Палыч,
Прости мне, что я выжил дорогой».
Tłumaczenie tekstu piosenki
Widzieliśmy tę sprawę raz.,
Jak dwie kompanie powstały z ziemi,
I podwinięte rękawy po łokciu,
I poszliśmy z Witalijem Palyczem.
Refren: a słońce smaży, żeby zniknęło,
Ale nie ma już losu u nas innego,
I szepczę: "czekaj, Witalij Palycz,
Poczekaj, zbliż się, kochanie."
I cicho na świecie, tylko czasami
Travinochka w oczach drży,
Kawałek rzadkiego lasu za nami,
A potem-pole, Ojczyzna leży,
Refren: a słońce smaży, żeby zniknęło,
Ale nie ma już losu u nas innego,
I szepczę: "czekaj, Witalij Palycz,
Poczekaj, zbliż się, kochanie."
Okopczyk nasz-ostatnie mieszkanie,
Drugi nie będzie, widać, że jest nam dane.
I czarne, przeklęte mundury.
Pasują jak w zwolnionym tempie.
Refren: a słońce smaży, żeby zniknęło,
Ale nie ma już losu u nas innego,
I krzyczę: "Chodź, Witalij Palycz!
Dawaj, kochanie!»
... Moje lata mijają jak pociągi,
Ale przychodzę tam przynajmniej raz w roku,
Gdzie orka ostrożnie omija
Smutna gwiazda sklejki,
Refren: gdzie słońce smaży, aby zniknęło,
Gdzie nie było losu mamy inny.
I szepczę: "Przepraszam, Witalij Palycz,
Wybacz mi, że przeżyłem drogi".