Kante — Im Inneren Der Stadt tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Im Inneren Der Stadt", wykonawca: Kante.
Tekst piosenki
Ich geh durch die straßen
Im inneren der stadt
Und fühl mich als wär ich grad aufgewacht
Alles ist hell
Und doch scheint das leben
Der gänge und wege
Erloschen zu sein
Die kreuzungen schlafen
Kein laut kommt vom hafen
Der flugplatz am friedhof scheint außer betrieb
Nichts wird den himmel heute stören
Ich überquere die stummen autobahntrassen
Adern aus licht, verteiler der angst
Geh durch die leeren gärten und parks
Erleuchtete lungen im herzen der stadt
Es ist als wäre jede bewegung erstarrt
Der wind ist vertrieben
Die schatten der nacht sind aus den straßen verschollen
Vor meinen augen beginnt es zu flimmern
Ich hab keinen schimmer
Wo ich hier bin
Ist das die stadt, aus der ich kam?
Ist das der ort, in den ich will?
Oder nichts von alldem
Nicht mal die geister bewohnen die trümmer
Die schweigenden schächte verlassener baustellen
Die häuser sind leichen verblassender träume
Bleiche ruinen von möglichen rollen
Die plätze versteinern
Bühnen zerfallen
Ein endloser tag liegt
Wie bleiener schlaf über dem inneren der stadt
Tłumaczenie tekstu piosenki
Idę ulicami.
Wewnątrz miasta
I poczuj, że właśnie się obudziłem.
Wszystko jest jasne
A jednak życie wydaje się
Korytarze i ścieżki
Być wymarłym
Rozdroże śpią
Żaden dźwięk nie wydobywa się z portu
Wygląda na to, że lotnisko przy cmentarzu nie działa.
Nic dziś nie zakłóci nieba
Przekraczam głupie autostrady
Żyły światła, rozsiewacze strachu
Przejdź przez puste ogrody i parki
Oświecone płuca w centrum miasta
Jakby każdy ruch zamarł
Wiatr przepędził
Cienie nocy zniknęły z ulic
Przed moimi oczami zaczyna migotać
Nie mam migotania
Gdzie jestem tutaj
- To jest to miasto, z którego przyjechałem?
Czy to jest to miejsce, do którego chcę iść?
Albo nic z tego wszystkiego.
Nawet duchy nie zamieszkują wraku
Ciche wały opuszczonych budynków
Domy-zwłoki zanikających snów
Blade ruiny możliwych rolek
Miejsca skamieniałości
Etapy rozpadu
Niekończący się dzień leży
Jak ołowiany sen nad wnętrzem miasta