Каста — Феникс tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Феникс", wykonawca: Каста.
Tekst piosenki
В новой колеснице лет, с необычайной легкостью
Пересекая свой несметный возраст, явилась птица.
Оперение искрится, будто бы усердно связано тонкими спицами,
Питаясь лишь частицами звездного света да росой на рассвете,
Пожелав напиться. Скоро покрывалом ситцевым
Укроет ночь-сестрица, дабы хватило силы
Подобно светилу озариться, когда миг приблизиться
В погребальном костре, став пепла крупицами,
Дав жизни вновь заколоситься
Гори, гори, гори ясно!
Гори, гори, пора, я знаю!
Гори, гори, гори ясно!
Гори, гори, не угасая!
В золотой колеснице лет, расшитой нитью гордости,
Пересекая свой преклонный возраст. Разведены мосты
С далекой молодостью, а раньше кони тянули напористее.
Разбудите, коли снится мне, что я герой давно забытой повести.
Мне не смириться, пока мой разум расположен в лотосе,
И крепче алмазов мои кости. Тогда на юбилее в пожарной части
Виноградными гроздьями сыпались почести. Молодые,
Я же вижу, как торопятся, ждут, усну ли я на последнем тосте?
Словно мозоли от поддельной трости. Я теряю дрожь в голосе,
Узнав утренние вести о пожаре высокой сложности.
В горящем доме дети. Еще мгновение, и я на месте.
«Да пустите вы! Знаю, что на пенсии!», — не убедить их мне.
Остается лишь одно, не допустить беды поможет мне старая лестница.
Надеюсь ребенок малость продержится. Надо поторопиться (надо поторопиться)
В огненной колеснице лет, цветущей благородностью,
Пересекая свой зрелый возраст, будь то сестрица, солнце,
Пожарная форма золотит ей волосы. Двадцать лет назад
В газетах пестрели первые полосы, одолев ее расспросами
О незнакомце, чье на пожелтевшем фото лицо до сих пор
В ее карманах кроется. Она помнила, как вывел ее за руку,
Шепнув постой, ушел в огонь ее герой, прах которого
Достался костру, а душа погребена в ней самой.
Tłumaczenie tekstu piosenki
W nowym rydwanie lat, z niezwykłą łatwością
Przekraczając swój niezliczony wiek, pojawił się ptak.
Upierzenie błyszczy, jakby było gorliwie związane cienkimi igłami,
Żywiąc się tylko cząstkami gwiezdnego światła i rosą o świcie,
Chcąc się upić. Wkrótce narzuta perkalowa
/ Align = "left" /
Jak luminarz, aby zapalić się, gdy MIG zbliżyć
W stosie pogrzebowym, stając się ziarnami popiołu,
/ Align = "left" /
Płoń, płoń, płoń wyraźnie!
Płoń, płoń, już czas, wiem!
Płoń, płoń, płoń wyraźnie!
Płoń, płoń, nie zanikając!
W złotym rydwanie lat, wyhaftowanym nicią dumy,
Przekraczając swój zaawansowany wiek. Rozebrane mosty
Z odległą młodością, a wcześniej konie były bardziej asertywne.
Obudź się, jeśli śnię, że jestem bohaterem dawno zapomnianej opowieści.
Nie mogę się z tym pogodzić, dopóki mój umysł znajduje się w Lotosie,
I mocniej niż diamenty, moje kości. Wtedy na jubileuszu w remizie strażackiej
Grona winogron rozlewały się po honorach. Młody,
Widzę, jak się spieszą, czekają, czy zasnę na ostatnim tostie?
Jak odciski z fałszywej Laski. Tracę dreszcze w głosie,
Dowiedziawszy się porannych wiadomości o pożarze o wysokim stopniu trudności.
W płonącym domu są dzieci. Jeszcze chwila i jestem na miejscu.
"Wypuśćcie mnie! Wiem, że jestem na emeryturze!".- nie przekonaj ich do mnie.
Jest tylko jedna rzecz, która powstrzyma mnie przed kłopotami.
Mam nadzieję, że dziecko wytrzyma. Musimy się pospieszyć (musimy się pospieszyć)
W ognistym rydwanie lat, kwitnącej szlachetności,
Przekraczając swój dojrzały wiek, czy to siostra, słońce,
Mundur pożarniczy złoci jej włosy. Dwadzieścia lat temu
W gazetach były pełne pierwszych pasów, pokonując ją pytaniami
O nieznajomym, którego twarz Na pożółkłym zdjęciu do tej pory
Ma w kieszeniach. Pamiętała, jak wyciągnął ją za rękę.,
Szepnąwszy czekaj, poszedł do ognia jej bohater, którego prochy
Dostał ogień, a dusza jest w nim pochowana.