Каста — Сказка tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Сказка", wykonawca: Каста.
Tekst piosenki
В сером королевстве, во мраке и холоде
В надменном, сплетнями цветами городе
Погрязшем навеки в болезнях и голоде
Дрожащем свете молнии, ночного грома грохоте
В пустой дворцовой комнате душно от копоти
Юный принц грустит, блестит слеза на вороте
Шевелятся губы
И дело не в совести, а в подлости мира
Свет свеч танцует в тусклом золоте
Что слышно в его шепоте
Крик безысходности и безнадежности
Как у летящего к пропасти
Причина тому таится в голосе
Заполнившею голову голосе, отцовском голосе
Нет солнца в небе без облаков
Нет на свете принцесс, это сказки для дураков
И уж поверь мне, нет Бога, сын, поверь мне, нет Бога
И он верил
И вот однажды ночью, что темнее сажи
Он тихо вышел из замка, мимо спящей стражи
Нарушив запрет, что дал король-отец,
Но это уже не важно, всему приходит конец
Он шел по мокрым улицам прочь из города
По жухлой траве, мертвой без солнца от голода
По лесу, что черней крыла черного ворона
Сквозь густую чащу, полную ночных шорохов
Толи сон наяву, все закружилось вокруг
Толи яви во сне, все ожило вдруг
И как глухой туман заполнил тьму
Знакомый с детства голос, отцовский голос
И он уснул
И вот на утро под тенью старого дуба
Он проснулся от незнакомого звука
От чудного пения птиц, встречавших солнце
И вдалеке на холме увидел незнакомца
Он подошел к нему ближе и что он видит
Там внизу за холмом на солнечной равнине
С цветами в руках, с венками в русых волосах
Гуляют девушки на зеленых лугах
Скажи мне путнику, старец, разве так бывает
Что темные тучи на небе солнце не скрывают
И кто эти девы, что в лугах гуляют
Такие светлые, что сердце замирает, тает,
Но разве ты не видишь или глазам не веришь
Что нет ни облака, ни тучи на ясном небе,
А эти девы, что цветы вплетают в косы
Все принцессы, так старик ответил на вопросы
Послушай милый старец, пожалуйста ответь мне
Ведь если вправду все это есть на белом свете
То есть и Бог где-то
Старик пригладил бороду, улыбнулся
Я и есть Бог
И принц вернулся
Отец, я видел солнце в небе без облаков
Я видел принцесс таких красивых, что не хватит слов
Отец, ты знаешь, я видел Бога
Я говорил с Богом,
Но король ответил
Нет Бога
Отец, ну как же, я видел все своими глазами
Также, как вижу тебя, я мог коснуться руками
Той листвы, что растет под ясным небом
Старца Бога, принцесс красивых, светлых
Скажи мне сын, гладил ли бороду старец
Сын задумался, припомнил и ответил: Гладил
И красным злобным рубином блеснула корона
И смеялся король с высокого трона
Это жест кудесника, он надул тебя,
Ты не попал впросак, если б слушал меня,
Но эти слова летели принцу вдогонку,
А в голове звучал голос громко, звонко
И вот он на лугу снова
Послушай старец, меня ты больше не обманешь
Отец мой сказал кто ты, ты сам знаешь
Что нет на свете солнца в небе без облаков
Нет на свете принцесс и не бывает Богов
Ты всего лишь кудесник
И все есть вокруг от — дело твоих рук,
А в ясном небе резвились птицы бодро
Ему ответил старик так по-отечески добро
Сынок, зря ты так, ведь обманул не я тебя
Ты сам пришел, значит это судьба
Знаешь, что солнце в твоем городе ярко светит
И там полно принцесс, еще красивей, чем эти,
Но отец твой, король, наслал чары на сына
И ты не видишь их, смотришь мимо
И горечь обиды сдавило принцу грудь
Он попрощался, пустился в обратный путь
Папа, выходит не король ты, а всего лишь кудесник
Это правда, только ответь мне честно
Отец отвел взгляд в сторону, склонил голову
И промолчал в ответ, погладив бороду
Папа, значит тот на лугу — Бог, а не лгун
Он такой же кудесник и он тебя обманул,
Но что же останется, когда развеются чары,
А ничего не останется, отец отвечает,
Но я не хочу так жить, среди обмана и лжи
Я хочу умереть, убить меня прикажи
И входит смерть
И задрожал принц от страха
Смерть уже тащит принца на плаху
И тут вспомнил он, как прекрасный сон
Тот зеленый луг и все, что видел на нем
И крикнул: Стой!
Я умереть не могу!
Пусть все будет, как есть, уж как-нибудь проживу!
И отступила смерть, в раз покинув дворец
И крепко обнял впервые сына отец
И тихо, добро сказал: Сынок, знаешь
Ты тоже вот-вот кудесником станешь
Tłumaczenie tekstu piosenki
W szarym królestwie, w mroku i zimnie
W aroganckim, plotkarskim mieście
Pogrążony na zawsze w chorobach i głodzie
Drżące światło pioruna, noc grzmot grzmot
W pustym pokoju pałacowym duszno od sadzy
Młody książę jest smutny, błyszczy łza na kołnierzu
Poruszają się usta
I nie chodzi o sumienie, ale o podłość świata
Światło świecy tańczy w słabym złocie
Co słychać w jego szepcie
Krzyk rozpaczy i beznadziejności
Jak latanie do otchłani
Przyczyna tego tkwi w głosie
/ Align = "left" /
Nie ma słońca na niebie bez chmur
Nie ma księżniczek na świecie, to bajki dla głupców
I uwierz mi, nie ma Boga, synu, uwierz mi, nie ma Boga
I wierzył
I oto jedna noc, która jest ciemniejsza niż sadza
Po cichu wyszedł z zamku, mijając śpiącą Straż
Złamanie zakazu, który dał król ojciec,
Ale to nie ma znaczenia, wszystko się kończy
Szedł mokrymi ulicami z dala od miasta
Na żuchlej trawie, martwej bez słońca z głodu
Przez las, który jest czarny skrzydła czarnego kruka
Przez gęsty zarośl, pełen nocnych szelestów
Toli sen na jawie, wszystko kręci się wokół
Toli Yavi we śnie, wszystko ożyło nagle
I jak głucha mgła wypełniła ciemność
Znajomy głos z dzieciństwa, głos ojca
I zasnął
I oto rano w cieniu starego dębu
Obudził się z nieznanego dźwięku
Od cudownego śpiewu ptaków, które spotkały słońce
I w oddali na wzgórzu zobaczyłem nieznajomego
Zbliżył się do niego i co widzi
Tam za wzgórzem na słonecznej równinie.
Z kwiatami w rękach, z wieńcami w blond włosach
Dziewczyny chodzą na zielonych łąkach
Powiedz mi podróżnika, starcze, jak to się dzieje
Że ciemne chmury na niebie słońce nie ukrywa
I kim są te dziewice, które chodzą po łąkach
Tak jasne, że serce zamarza, topi się,
Ale czy nie widzisz lub Nie wierzysz w oczy
Że nie ma ani chmury, ani chmury na czystym niebie,
A te panny, które kwiaty wplatają w warkocze
Wszystkie księżniczki, więc starzec odpowiedział na pytania
Posłuchaj, Stary, proszę, odpowiedz mi.
W końcu, jeśli naprawdę to wszystko jest na białym świecie
To znaczy, Bóg gdzieś
Starzec wygładził brodę, uśmiechnął się
Jestem Bogiem.
I książę wrócił
Ojcze, widziałem słońce na niebie bez chmur.
Widziałem księżniczki tak piękne, że nie ma wystarczająco dużo słów
Ojcze, wiesz, że widziałem Boga.
Rozmawiałem z Bogiem,
Ale król odpowiedział
Nie Ma Boga
Ojcze, widziałem to na własne oczy.
Tak jak cię widzę, mogłem dotknąć rękami.
Liście, które rosną pod czystym niebem
Starszego Boga, księżniczek pięknych, jasnych
Powiedz mi Synu, czy starzec gładził brodę
Syn zamyślił się, przypomniał sobie i odpowiedział: głaskał
I czerwona, zła rubinowa Korona błysnęła
I śmiał się król z wysokiego tronu
To gest czarnoksiężnika, który cię oszukał.,
Nie wpadłeś w pułapkę, gdybyś mnie słuchał.,
/ Align = "left" / ,
A w mojej głowie brzmiał głos głośno, dźwięczny
I znowu jest na łące
Posłuchaj, staruszku, nie oszukasz mnie.
Mój ojciec powiedział, Kim jesteś.
Że nie ma słońca na niebie bez chmur
Nie ma księżniczek na świecie i nie ma bogów
Jesteś tylko cudotwórcą.
Wszystko jest wokół ciebie.,
A na czystym niebie igraszki ptaki radośnie
Odpowiedział starzec tak po ojcu dobry
Synu, nie powinieneś tego robić, bo to nie ja cię okłamałem.
Przyszedłeś, więc to przeznaczenie.
Wiesz, że słońce w Twoim mieście świeci jasno
I jest tam mnóstwo księżniczek, piękniejszych od tych.,
Ale twój ojciec, król, rzucił zaklęcie na syna.
I nie widzisz ich, patrzysz obok
I gorycz urazy ścisnął pierś księcia
Pożegnał się, wyruszył w drogę powrotną.
Tato, nie jesteś królem, tylko cudotwórcą.
To prawda, ale odpowiedz mi szczerze.
Ojciec odwrócił wzrok, pochylił głowę
I milczał w odpowiedzi, głaszcząc brodę
Tato, ten na łące jest Bogiem, a nie kłamcą.
Jest takim samym czarodziejem i cię oszukał.,
Ale co pozostanie, gdy zaklęcie się rozwinie,
I nic nie zostanie, ojciec odpowiada,
Ale nie chcę tak żyć, pośród oszustwa i kłamstwa.
Chcę umrzeć, zabić mnie.
I nadchodzi śmierć
I zadrżał książę ze strachu
Śmierć już ciągnie księcia na blok do krojenia
I wtedy przypomniał sobie, jak piękny sen
Ta zielona łąka i wszystko, co na niej widziałem.
I krzyknął: stój!
Nie mogę umrzeć!
Niech wszystko będzie tak, jak jest, jakoś przeżyję!
I śmierć wycofała się, po opuszczeniu pałacu
I mocno przytulił po raz pierwszy syna ojciec
I cicho, dobrze powiedział: Synu, wiesz
Ty też będziesz czarodziejem.