Kastelruther Spatzen — Der alte Mann tekst piosenki i tłumaczenie

Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Der alte Mann", wykonawca: Kastelruther Spatzen.

Tekst piosenki

Ganz verlassen in einem Haus aus Stein,
da lebte einst dort ein Mann ganz allein.
Und niemand hatte ihn hier je gekannt,
bis ich ihn dort alleine fand.
Ein armer Mann, er war in tiefer Not.
Er hatte nichts, nicht mal sein täglich Brot.
Und sein Gesicht war blaß, karg und schmal.
das Leben hier schien eine Qual.
Der alte Mann in seiner Einsamkeit,
er war so arm, doch voll Zufriedenheit.
Den alten Mann, den habe ich gekannt,
doch seinen Namen hat er mir nie genannt.
Er sprach zu mir: «Ich bin schon lange hier,
und niemals kam ein Mensch wie du zu mir.
Hier hab' ich Ruhe, hier gibt’s keinen Streit.
Nur Einsamkeit — hab' es nie bereut.
Mein lieber Freund, du hast es ehrlich g’meint,
doch geh' jetzt fort, und laß mich hier allein.
Und sag' es niemand, daß du mich geseh’n
vielleicht kannst du mich jetzt versteh’n.»
Ein armer Mann, er war in tiefer Not.
Er hatte nichts, nicht mal sein täglich Brot.
Und sein Gesicht war blaß, karg und schmal.
das Leben hier schien eine Qual.
Der alte Mann in seiner Einsamkeit,
er war so arm, doch voll Zufriedenheit.
Den alten Mann, den habe ich gekannt,
doch seinen Namen hat er mir nie genannt.

Tłumaczenie tekstu piosenki

Całkowicie opuszczony w domu z kamienia,
kiedyś mieszkał tam sam człowiek.
I nikt go tu nie znał.,
dopóki nie znalazłem go tam samego.
Biedaczek, był w poważnych tarapatach.
Nie miał nic, nawet chleba powszedniego.
A jego twarz była blada, szkarłatna i wąska.
życie tutaj wydawało się męką.
Starzec w samotności,
był tak biedny, ale pełen satysfakcji.
Staruszka, którego znałem.,
ale nigdy nie podał mi swojego imienia.
Powiedział mi: "Jestem tu od dawna,
i nigdy nie odwiedził mnie ktoś taki jak ty.
Tutaj odpoczywam, nie ma kłótni.
Tylko samotność-nigdy tego nie żałowałem.
Mój drogi przyjacielu, powiedziałeś szczerze,
ale teraz odejdź i Zostaw mnie tu samą.
I nie mów nikomu, że mnie widziałeś.
może teraz mnie zrozumiesz.»
Biedaczek, był w poważnych tarapatach.
Nie miał nic, nawet chleba powszedniego.
A jego twarz była blada, szkarłatna i wąska.
życie tutaj wydawało się męką.
Starzec w samotności,
był tak biedny, ale pełen satysfakcji.
Staruszka, którego znałem.,
ale nigdy nie podał mi swojego imienia.