Катя Лель — Крестики-нолики tekst piosenki i tłumaczenie

Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Крестики-нолики", wykonawca: Катя Лель.

Tekst piosenki

Крестики-нолики, формулы-циферки
Время до утра
Касания-призраки, капельки-пальчики
Мне уже пора
Лететь, как свет — вокруг планет
Десятки тысяч лет
Мы больше не магниты
Каждый на своей орбите
Крылья сложены — глаза закрыты
Нас не пугает неба высота
Мы больше не магниты
Каждый на своей орбите
Крылья сложены — глаза закрыты,
Но тянемся к друг-другу, как всегда
Проигрыш (короткий).
Молнии-стрелочки, графики-часики
Кофе с молоком
Желания-смайлики, игры на фантики
Объясню потом
Лететь, как свет — вокруг планет
Десятки тысяч лет
Мы больше не магниты
Каждый на своей орбите
Крылья сложены — глаза закрыты
Нас не пугает неба высота
Мы больше не магниты
Каждый на своей орбите
Крылья сложены — глаза закрыты,
Но тянемся к друг-другу, как всегда
Мы больше не магниты
Каждый на своей орбите
Крылья сложены — глаза закрыты
Нас не пугает неба высота
Мы больше не магниты
Каждый на своей орбите
Крылья сложены — глаза закрыты,
Но тянемся к друг-другу, как всегда

Tłumaczenie tekstu piosenki

Kółko i krzyżyk, wzory-cyferki
Czas do rana
Dotyk-duchy, kropelki-palce
Muszę już iść.
Latać jak światło-wokół planet
Dziesiątki tysięcy lat
Nie jesteśmy już magnesami
Każdy na swojej orbicie
Skrzydła złożone — oczy zamknięte
Nie boimy się wysokości nieba
Nie jesteśmy już magnesami
Każdy na swojej orbicie
Skrzydła złożone — oczy zamknięte,
Ale sięgamy do siebie, jak zawsze
Przegrana (krótka).
Błyskawica-strzałki, wykresy-zegar
Kawa z mlekiem
Życzenia-emotikony, gry na opakowaniach
Wyjaśnię później
Latać jak światło-wokół planet
Dziesiątki tysięcy lat
Nie jesteśmy już magnesami
Każdy na swojej orbicie
Skrzydła złożone — oczy zamknięte
Nie boimy się wysokości nieba
Nie jesteśmy już magnesami
Każdy na swojej orbicie
Skrzydła złożone — oczy zamknięte,
Ale sięgamy do siebie, jak zawsze
Nie jesteśmy już magnesami
Każdy na swojej orbicie
Skrzydła złożone — oczy zamknięte
Nie boimy się wysokości nieba
Nie jesteśmy już magnesami
Każdy na swojej orbicie
Skrzydła złożone — oczy zamknięte,
Ale sięgamy do siebie, jak zawsze