Klaus Hoffmann — Mein Flanderland tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Mein Flanderland", wykonawca: Klaus Hoffmann.
Tekst piosenki
Allein mit dem Meer, den tosenden Wellen
Und welligen Dünen, wo die Wellen zerschellen
Wo einzelne Felsen aus der Flut kaum noch ragen
Deren Herzen auf ewig tief auf Ebbe schlagen
Mit unendlichem Nebel, in dem alles zerfällt
Mit dem Ostwind sich plagend —
Seht, wie es sich hält!
Mein flaches Land —
Mein Flanderland!
Mit Kathedralen anstelle von Bergen
Und schwarze Kirchtürme, die Wünsche verbergen
Wo versteinerte Teufel die Wolken verweisen
In der Hast der Tage, dort, wo Ziellose reisen
Auf verregneten Wegen, so öd' wie Abschied
Mit dem Westwind entgegen
Heulend drüberzieht!
Mein flaches Land —
Mein Flanderland!
Da ist der Himmel tief, dass ein Fluss sich verliert
Da ist der Himmel tief, dass man nur Demut spürt
Da ist der Himmel grau und Henker für den Fluss
Der Himmel ist so grau, dass man ihn trösten muss!
Mit dem Wind aus dem Norden, der sich wiegt, heult und knarrt
Mit dem Wind aus dem Norden —
Seht, wie es erstahlt!
Mein flaches Land —
Mein Flanderland!
Wenn ein Hauch aus dem Süden mit dem Meer herbeiwandelt
Und wenn Greta die Blonde, sich in Carmen verwandelt
Wenn die Söhne des Windes erwachen im Heu
Wenn die Ebene strahlt und vibriert für Juli
Wenn der Wind streift die Blüten
Wenn der Wind Lachen bringt
Wenn der Wind kommt von Süden —
Hört doch, wie es singt!
Mein flaches Land —
Mein Flanderland!
Tłumaczenie tekstu piosenki
Sam na sam z morzem, szalejącymi falami
I faliste wydmy, gdzie fale się rozbijają
Gdzie poszczególne skały ledwo wystają z przypływu
Których serca zawsze biją głęboko w odpływie
Z nieskończoną mgłą, w której wszystko się rozpada
Ze wschodnim wiatrem, martwiąc się —
Patrzcie, jak się trzyma!
Moja płaska ziemia —
Moja Flandria!
Z katedrami zamiast gór
I czarne wieże ukrywające pragnienia
Gdzie skamieniałe diabły odnoszą się do chmur
W chacie dni, gdzie bezcelowe Podróże
Na deszczowych szlakach, tak pusty jak pożegnanie
W kierunku zachodniego wiatru
Szlochając nad nim ciągnie!
Moja płaska ziemia —
Moja Flandria!
Tam niebo jest głębokie, że rzeka jest stracone
Jest niebo Głębokie, że czujesz tylko pokorę
Niebo jest szare, a kat za rzeką
Niebo jest tak szare, że trzeba go pocieszyć!
Z wiatrem z północy, który kołysze się, wyje i skrzypi
Z wiatrem z północy —
Patrzcie, jak się skrada!
Moja płaska ziemia —
Moja Flandria!
Kiedy powiew z południa przemawia do morza
A kiedy Greta jest blondynką, zamieniając się w Carmen
Kiedy synowie wiatru budzą się w sianie
Kiedy zwykły świeci i wibruje w lipcu
Kiedy wiatr smuci kwiaty
Kiedy wiatr przynosi śmiech
Kiedy wiatr pochodzi z południa —
Posłuchajcie, jak śpiewa!
Moja płaska ziemia —
Moja Flandria!