Кукрыниксы — Солдатская печаль tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Солдатская печаль", wykonawca: Кукрыниксы.
Tekst piosenki
Шел солдат с войны, шел к себе домой.
От семи смертей убежал живой.
Нес семье гостинцев в рюкзаке потертом.
У околицы встретился сосед.
Обнял и сказал: «Дома больше нет.
Мать, отца, сестру не вернуть из мертвых»
И в этот светлый день он сошел с ума.
И молчал два дня и две ночи.
И лишь на третий день ушел, взяв автомат.
Понял тут солдат, чего хочет.
Пересек границу, пришел в страну.
С кем совсем недавно вели войну.
Голод да стервятники, снег да кочки.
Стал искать деревню подходящую,
Меж двух рек у леса лежащую.
С домом, где живут мать отец и дочка.
И в этот светлый день он сошел с ума.
И молчал два дня и две ночи.
И лишь на третий день ушел, взяв автомат.
Понял тут солдат, чего хочет.
«Вот и я пришел, поквитаться бы.
Я для вас такой же хочу судьбы.
Станете вы платой за гибель близких»
И в глаза глядят, и молчат в ответ
Девушка, старуха и безногий дед.
И на бедной скатерти пустая миска.
И молча сев на стул, он сошел с ума.
Развязал рюкзак и разулся,
И в угол зашвырнул штык и автомат:
«Я принес поесть, я вернулся»
Tłumaczenie tekstu piosenki
Szedł żołnierz z wojny, szedł do swojego domu.
Od siedmiu zgonów uciekł żywy.
Niosłem rodzinie gości w plecaku.
Na obrzeżach spotkał się sąsiad.
Przytulił się i powiedział: "nie ma już domu.
Matka, ojciec, siostra nie wróci z martwych»
I w ten jasny dzień oszalał.
I milczał przez dwa dni i dwie noce.
I dopiero trzeciego dnia wyszedł, biorąc automat.
Wiem, czego chce żołnierz.
Przekroczył granicę, przybył do kraju.
Z kim ostatnio walczyli.
Głód i sępy, śnieg i nierówności.
Zaczął szukać odpowiedniej wioski,
Między dwiema rzekami w pobliżu lasu leżącego.
Z Domem, w którym mieszkają matka, ojciec i córka.
I w ten jasny dzień oszalał.
I milczał przez dwa dni i dwie noce.
I dopiero trzeciego dnia wyszedł, biorąc automat.
Wiem, czego chce żołnierz.
"Przyszedłem się zemścić.
Chcę dla Ciebie tego samego losu.
Będziesz płacić za śmierć bliskich»
I patrzą w oczy, i milczą w odpowiedzi
Dziewczyna, stara kobieta i beznogi dziadek.
A na biednym obrusie jest pusta miska.
I po cichu usiadł na krześle, oszalał.
Rozwiązał plecak i rozebrał się,
I w narożniku wrzucił bagnet i Karabin maszynowy:
"Przyniosłem jedzenie, wróciłem»