La Oreja de Van Gogh — Las Noches Que No Mueren tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Las Noches Que No Mueren", wykonawca: La Oreja de Van Gogh.
Tekst piosenki
Esperando al autobús compartimos tu paraguas
Me sonrojé, no suelo ser así pero tú me hiciste sonreír
Beso a beso nos contamos tanto de los dos
Huérfanos de patria y corazón
Beso a beso nos quisimos con tanta emoción
Que perdí las llaves del tiempo
Aquel tres de diciembre del dos mil
Me diste tanta vida con tan poco de ti Creímos en las noches que no mueren y al final
Me tuve que marchar
Me tuve que marchar
Me tuve que marchar
Me tuve que marchar
Me tuve que marchar
Me tuve que marchar
Me tuve que marchar
Me tuve que marchar
El invierno en tu nariz y tus manos en mi cara
Querías poner la primavera en mí, me sonrojé pero esta vez feliz
Beso a beso nos contamos tanto de los dos
Huérfanos de patria y corazón
Aquel tres de diciembre del dos mil
Me diste tanta vida con tan poco de ti Creímos en las noches que no mueren y al final
Redoblamos las agujas del reloj
El tiempo lo marcaba sólo tu corazón
Llevamos el paraguas que tanto me hizo temblar
Porque me tuve que marchar
Porque me tuve que marchar
Porque me tuve que marchar
Porque me tuve que marchar
Porque me tuve que marchar
Porque me tuve que marchar
Porque me tuve que marchar
Porque me tuve que marchar
Porque me tuve que marchar
Porque me tuve que marchar
Porque me tuve que marchar
Tłumaczenie tekstu piosenki
Czekając na autobus, dzielimy się naszym parasolem.
Jestem zarumieniony, zwykle taki nie jestem, ale sprawiłeś, że się uśmiechnąłem.
Pocałunek po pocałunku oboje opowiadamy sobie nawzajem
Sieroty ojczyzny i serca
Pocałunek po pocałunku kochaliśmy się z takim podnieceniem,
Że straciłem klucze czasu,
Trzeci grudnia dwa tysiące
Dałeś mi tak wiele życia z tak małą ilością Ciebie wierzyliśmy w noce, które nie umierają i ostatecznie
Musiałem wyjść.
Musiałem wyjść.
Musiałem wyjść.
Musiałem wyjść.
Musiałem wyjść.
Musiałem wyjść.
Musiałem wyjść.
Musiałem wyjść.
Zima na twoim nosie i Twoich rękach na mojej twarzy,
Chciałeś położyć na mnie wiosnę, zarumieniłem się, ale tym razem jestem szczęśliwy.
Pocałunek po pocałunku oboje opowiadamy sobie nawzajem
Sieroty ojczyzny i serca
Trzeci grudnia dwa tysiące
Dałeś mi tak wiele życia z tak małą ilością Ciebie wierzyliśmy w noce, które nie umierają i ostatecznie
Podwoiliśmy wskazówki zegara
Czas oznaczał to tylko twoje serce.
Nosimy parasol, który tak bardzo mnie drżał.
Ponieważ musiałem odejść.
Ponieważ musiałem odejść.
Ponieważ musiałem odejść.
Ponieważ musiałem odejść.
Ponieważ musiałem odejść.
Ponieważ musiałem odejść.
Ponieważ musiałem odejść.
Ponieważ musiałem odejść.
Ponieważ musiałem odejść.
Ponieważ musiałem odejść.
Ponieważ musiałem odejść.