Léo Ferré — La vie d'artiste tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "La vie d'artiste", wykonawca: Léo Ferré.
Tekst piosenki
On s’est rencontré par hasard
Ici, ailleurs ou autre part
Il se peut que tu t’en souviennes
Sans se connaître, on s’est aimé
Même si ce n’est pas vrai
Il faut croire à l’histoire ancienne
Je t’ai donné ce que j’avais
De quoi rêver, de quoi chanter
Et tu croyais en ma bohème
Mais si tu pensais, à vingt ans
Qu’on peut vivre de l’air du temps
Ton point de vue n’est plus le même
Cette fameuse fin du mois
Oui, depuis qu’on est toi et moi
Nous revient sept fois par semaine
Et nos soirées sans cinéma
Et mon succès qui ne vient pas
Et notre pitance incertaine
Tu vois, je n’ai rien oublié
De ce bilan triste à pleurer
Qui constate notre faillite
Il te reste encore de beaux jours
Oh, profites-en, mon amour
Car les années passent vite
Et maintenant, tu vas partir
Tous les deux, nous allons vieillir
Chacun pour soi, comme c’est triste
Tu pourras emporter le phono
Moi, je conserve la piano
Je continue ma vie d’artiste
Un jour, on ne sait trop pourquoi
Un étranger maladroit
Lisant mon nom sur une affiche
Te parlera de mes succès
Mais, un peu triste, toi, qui sait
Tu lui diras que je m’en fiche…
Tłumaczenie tekstu piosenki
Spotkaliśmy się przez przypadek.
Tutaj, gdzie indziej lub gdzie indziej
Może pamiętasz.
Nie wiedząc, jak kochamy
Nawet jeśli to nieprawda.
Trzeba wierzyć w starożytną historię
Dałem ci to, co miałem.
O czym marzyć, o czym śpiewać
A Ty wierzyłeś w moją BOHEMĘ.
Ale jeśli się nad tym zastanowić, w wieku dwudziestu lat
Że możemy żyć powietrzem czasu
Twój punkt widzenia nie jest już taki sam.
Ten słynny koniec miesiąca
Tak, odkąd ty i ja byliśmy razem.
Wraca do nas siedem razy w tygodniu
I nasze wieczory bez filmu
I mój sukces, który nie nadchodzi
I nasza niepewna nędza.
Widzisz, niczego nie zapomniałam.
Od tej smutnej historii do łez
Kto stwierdza naszą upadłość
Nadal masz dobre dni.
Ciesz się tym, kochana.
Bo lata mijają szybko
A teraz odejdziesz.
Oboje się zestarzejemy.
Każdy dla siebie, jak smutne
Możesz zabrać ze sobą phono.
Trzymam pianino.
Kontynuuję swoje życie jako artysta
Pewnego dnia nie wiemy dlaczego
Niezdarny nieznajomy
Czytając moje imię na plakacie
Opowie ci o moich sukcesach.
Ale, trochę smutny, ty, kto wie
Powiesz mu, że mnie to nie obchodzi.…