Леонид Агутин — Трамвайчик tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Трамвайчик", wykonawca: Леонид Агутин.
Tekst piosenki
Пух тополиный словно снег над фонарями,
Плыл над рекой и кружился вместе с нами,
Всё это было так смешно и так забавно,
Всё это было так давно и так недавно.
Своды мостов, над головами,
Сколько лет, сколько снов,
Сколько судеб связали…
Летом, зимой, пристань речная,
Вечный дом и ночлег для речного трамвая
Никуда он не ходит и стоит у причала,
Столько лет он стремился от начала к началу…
Никогда не пойдёт он, по-речным, по-дорожкам,
Это так объяснимо, но печально немножко.
Год шёл за годом, на волнах качалось время,
Он так привык, к его спокойному теченью,
Старый трамвайчик столько лет любили дети,
Он им казался «самым» кораблём на свете.
Своды мостов, над головами,
Сколько лет, сколько снов,
Сколько судеб связали…
Летом, зимой, пристань речная,
Вечный дом и ночлег для речного трамвая
Никуда он не ходит и стоит у причала,
Столько лет он стремился от начала к началу…
Никогда не пойдёт он, по-речным, по-дорожкам,
Это так объяснимо, но печально немножко.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Puch topoli jak śnieg nad latarniami,
Płynął nad rzeką i krążył z nami,
To wszystko było tak zabawne i tak zabawne,
To wszystko było tak dawno temu i tak niedawno.
Sklepienia mostowe, nad głowami,
Ile lat, ile snów,
Ile spraw związanych…
Latem, zimą, przystań rzeczna,
Wieczny Dom i nocleg dla tramwaju rzecznego
Nigdzie nie idzie i stoi przy nabrzeżu,
Przez tyle lat starał się od początku do początku…
Nigdy nie pójdzie, po rzece, po ścieżkach,
To takie wytłumaczalne, ale trochę smutne.
Rok mijał po roku, na falach kołysał się czas,
Przywykł do spokojnego biegu.,
Stary tramwaj przez tyle lat kochał dzieci,
Wydawał się "najbardziej" statkiem na świecie.
Sklepienia mostowe, nad głowami,
Ile lat, ile snów,
Ile spraw związanych…
Latem, zimą, przystań rzeczna,
Wieczny Dom i nocleg dla tramwaju rzecznego
Nigdzie nie idzie i stoi przy nabrzeżu,
Przez tyle lat starał się od początku do początku…
Nigdy nie pójdzie, po rzece, po ścieżkach,
To takie wytłumaczalne, ale trochę smutne.