Louis Aragon — Amour de mon pays: la rose et le réséda tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Amour de mon pays: la rose et le réséda", wykonawca: Louis Aragon.
Tekst piosenki
Celui qui croyait au ciel celui qui n’y croyait pas
Tous deux adoraient la belle prisonnière des soldats
Lequel montait à l'échelle et lequel guettait en bas
Celui qui croyait au ciel celui qui n’y croyait pas
Qu’importe comment s’appelle cette clarté sur leur pas
Que l’un fut de la chapelle et l’autre s’y dérobât
Celui qui croyait au ciel celui qui n’y croyait pas
Tous les deux étaient fidèles des lèvres du coeur des bras
Et tous les deux disaient qu’elle vive et qui vivra verra
Celui qui croyait au ciel celui qui n’y croyait pas
Quand les blés sont sous la grêle fou qui fait le délicat
Fou qui songe à ses querelles au coeur du commun combat
Celui qui croyait au ciel celui qui n’y croyait pas
Du haut de la citadelle la sentinelle tira
Par deux fois et l’un chancelle l’autre tombe qui mourra
Celui qui croyait au ciel celui qui n’y croyait pas
Ils sont en prison Lequel a le plus triste grabat
Lequel plus que l’autre gèle lequel préfère les rats
Celui qui croyait au ciel celui qui n’y croyait pas
Un rebelle est un rebelle deux sanglots font un seul glas
Et quand vient l’aube cruelle passent de vie à trépas
Celui qui croyait au ciel celui qui n’y croyait pas
Répétant le nom de celle qu’aucun des deux ne trompa
Et leur sang rouge ruisselle même couleur même éclat
Celui qui croyait au ciel celui qui n’y croyait pas
Il coule, il coule, il se mêle à la terre qu’il aima
Pour qu'à la saison nouvelle mûrisse un raisin muscat
Celui qui croyait au ciel celui qui n’y croyait pas
L’un court et l’autre a des ailes de Bretagne ou du Jura
Et framboise ou mirabelle le grillon rechantera
Dites flûte ou violoncelle le double amour qui brûla
L’alouette et l’hirondelle la rose et le réséda
Tłumaczenie tekstu piosenki
Ten, kto wierzył w niebo, ten, kto w niego nie wierzył
Obaj uwielbiali piękną więźnia żołnierzy
Kto wszedł po schodach, a kto pilnował na dole
Ten, kto wierzył w niebo, ten, kto w niego nie wierzył
Bez względu na to, jak nazywa się ta jasność na ich nie
Że jeden był z kaplicy, a drugi zniknął w niej.
Ten, kto wierzył w niebo, ten, kto w niego nie wierzył
Obaj byli wierni wargom serca uścisku
I obaj mówili, że ona żyje i kto będzie żył, zobaczy
Ten, kto wierzył w niebo, ten, kto w niego nie wierzył
Gdy błystki pod szalony grad, który sprawia, że cienkie
Szalony, myślący o swoich kłótniach w sercu wspólnej walki
Ten, kto wierzył w niebo, ten, kto w niego nie wierzył
Ze szczytu Cytadeli strzelił zegarmistrzowski
Dwa razy, a jeden chwieje się drugi spada, kto umrze
Ten, kto wierzył w niebo, ten, kto w niego nie wierzył
Są w więzieniu, który ma najsmutniejszy grabat
Który jest bardziej niż inny zamarza, który preferuje szczury
Ten, kto wierzył w niebo, ten, kto w niego nie wierzył
Buntownik-to buntownik dwa szlochanie robią jeden głos
A kiedy nadejdzie okrutny świt, przechodzą od życia do gadania
Ten, kto wierzył w niebo, ten, kto w niego nie wierzył
Powtarzając imię tej, której żaden z nich nie oszukał
A ich czerwona krew płynie w tym samym kolorze, tym samym blasku
Ten, kto wierzył w niebo, ten, kto w niego nie wierzył
Płynie, płynie, miesza się z ziemią, którą kochał
Aby w nowym sezonie dojrzewały winogrona muszkatołowe
Ten, kto wierzył w niebo, ten, kto w niego nie wierzył
Jeden biegnie, a drugi ma skrzydła Bretanii lub Jury
I malina lub świerszcz Mirabel powtórzy
Powiedz flet lub wiolonczela podwójna miłość, która spłonęła
Skowronek i jaskółka róża i Rezeda