Mano Solo — Soif De La Vie tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Soif De La Vie", wykonawca: Mano Solo.
Tekst piosenki
A Ménilmontant derrière un comptoir,
y’avait une petite rouquine aux sourcils noirs.
Ses cheveux bouclés racontaient des histoires
que tous restaient figés à écouter jusqu’au soir.
Oh mais, elle, elle ne disait rien.
Pas même merci ou à demain.
De sa bouche grande comme un ravin
on s’y jetterais pour y mourir
une bouche, ou prétendaient certains on avait même vu un sourire.
Mais de cet homme poussant la porte
et qui commandait d’une voix forte
«j'ai soif de la vie, qu’on m’en apporte».
Et il partait dans de grands éclats de rires
qui pour la serveuse étaient comme des navires
transportant les rêves qu’elle n’avait jamais eu vers un soleil qu’elle n’aurait jamais cru.
Et il est resté là jusqu’au soir
à raconter de drôles d’histoires.
Des pays inconnus et nouveaux
juste à trois stations d’métro
d’un grand boulevard, bazar de l’espoir
où les amours se trament et se désirent
sans qu’il n’ait même plus rien à dire.
Et pour sûr qu’un jour, on y défilera
hurlait-il en s’aidant des bras.
Et il recommandait d’une voix forte
«j'ai soif de la vie, qu’on m’en apporte
que dans son goulot, elle me transporte».
Elle aurait pu l'écouter des nuits entières
en oublier de laver ses verres.
Abandonner le bar à ses clients
et avec lui s’enfuir éperdument
mais quand c’est à elle qu’il à parlé
c'était pour dire «ma p’tite dame combien qu'ça fait ?»
Alors elle a dit «c'est pour la maison»
et dans l’bistrot ça a fait sensation.
Alors il est parti comme il était venu
arraché par la rue.
Et depuis elle ne pense qu'à lui
sous le regard des autres.
Et depuis elle ne pense qu'à lui
et dans son c ur le manque se vautre.
Et chaque jour elle entend tout bas
ce petit refrain qui cogne à sa porte:
«j'ai soif de la vie, qu’on m’en apporte
que dans un grand tourbillon, elle me transporte») x 5
(Merci à Mirza pour cettes paroles)
Tłumaczenie tekstu piosenki
Ma długi za ladą,
- zapytała rudowłosa dziewczyna z czarnymi brwiami.
Jej kręcone włosy opowiadały historie
że wszyscy zamarli, słuchając do wieczora.
Ale nic nie powiedziała.
Nawet Dziękuję lub do jutra.
Z jego ust Wielki jak Wąwóz
pospieszylibyśmy tam, by umrzeć.
na ustach lub, jak niektórzy twierdzą, nawet uśmiech.
Ale ten człowiek popchnął drzwi
i dowodził donośnym głosem
"Pragnę życia, pozwól mi je przynieść."
I wybuchł głośnym śmiechem.
które Dla kelnerki były jak statki
niosąc marzenia, których nigdy nie miała, do Słońca, w które nigdy by nie uwierzyła.
I pozostał tam do wieczora
opowiadanie zabawnych historii.
Nieznane i nowe kraje
tylko trzy stacje metra
z big Boulevard, Bazar nadziei
gdzie miłość i pragnienie siebie nawzajem
nie miał nawet nic do powiedzenia.
I, oczywiście, pewnego dnia tam pójdziemy
- krzyczał, pomagając sobie rękami.
- Powiedział donośnym głosem.
"Pragnę życia, które mi przynoszą
że niesie mnie w gardle".
Mogła go słuchać całymi nocami.
zapominając umyć szklanki.
Rezygnacja z baru dla swoich klientów
/ align = "left" /
ale kiedy z nią rozmawiał.
to było po to, aby powiedzieć: "moja mała dama ile ?»
Więc powiedziała "" to dla domu»
a w Bistro zrobiło to sensację.
Potem odszedł, jak przyszedł
wyrwany z ulicy.
A ponieważ myśli tylko o nim
pod czyjąś wizją.
A ponieważ myśli tylko o nim
i w jego Do ur brak leży.
I każdego dnia słyszy wszystko w dół
ten mały chór, który puka do jej drzwi:
"Pragnę życia, które mi przynoszą
że w wielkim wirze niesie mnie" ) x 5
(Dzięki Mirze za te słowa)