Marguerite - Original London Cast — I Hate the Very Thought of Women tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "I Hate the Very Thought of Women", wykonawca: Marguerite - Original London Cast.
Tekst piosenki
I hate the very thought of women
They steal your manhood with a smile
I’ve known them, every sort of woman
I’ve seen their greed, I know their guile
Somewhere tonight, in some bedroom she lies
Shining with sweat with a boy between her thighs
She fills his mouth with kisses
I hate her for the shame inside me
The secret shame that haunts the night
The dog without a name inside me
The dog that begs and soon may bite
Who am I to this woman? No better nor worse
Than a passing acquaintance who puts cash in her purse
She was all that I wanted, she meant Paris to me
I have always loved Paris, now I hate what I see
I’ve served the state, I’ve done my duty
I won’t go hungry at this feast
I hunger for her mouth, her beauty
Let beauty come and feed the beast
How I hate all these Frenchmen, whores, wastrels and Jews
How they flaunted their splendour
How they wine, now they lose
Give their spoils to the victor
There’s a price of surrender
It is not for the French to resist or refuse
It’s come at last, it is the hour
Two nations wedded in their pride
Great Germany, supreme in power
And France in beauty, sided by side
Somewhere tonight she betrays me again
Flat on her back with some boy who’s half her age
What can I do but hate her
With half the world in our possession
She still commands me with a glance
Until I’m free of this obsession
I still have not defeated France
Tłumaczenie tekstu piosenki
Nienawidzę myśli o kobietach.
Kradną twą męskość z uśmiechem
Znam wszystkie kobiety.
Widziałem ich chciwość, znam ich przebiegłość
Gdzieś dziś w nocy, w jakiejś sypialni leży
Lśniący pot z chłopcem między udami
Wypełnia jego usta pocałunkami
Nienawidzę jej za wstyd we mnie.
The secret shame that haunts the night
The dog without a name inside me
The dog that begs and soon may bite
Kim jestem dla tej kobiety? Ani lepiej, ani gorzej.
Niż przelotna znajoma, która wkłada pieniądze do torebki.
Była wszystkim, czego pragnąłem, znaczyła dla mnie Paryż.
Zawsze kochałam Paryż, teraz nienawidzę tego, co widzę.
Służyłem Państwu, spełniłem swój obowiązek.
Nie będę głodny na tej uczcie.
Pragnę jej ust, jej piękna.
Niech piękna przyjdzie i nakarmi bestię
Jak nienawidzę tych wszystkich Francuzów, dziwek, maruderów i Żydów
Jak obnosili się ze swoją wspaniałością
Jak oni wino, teraz przegrywają
Oddajcie łupy zwycięzcy.
Jest cena poddania się.
Nie do Francuzów należy stawianie oporu ani odmawianie.
Nadszedł wreszcie czas.
Dwa narody zaślubione w swej Dumie
Wielkie Niemcy, najwyższe władze
I Francja w pięknie, ramię w ramię
Gdzieś wieczorem znowu mnie zdradziła.
Leży na plecach z chłopakiem, który jest o połowę młodszy od niej.
Nie mogę jej nienawidzić.
Z połową świata w naszym posiadaniu
Ciągle mi rozkazuje.
Dopóki nie uwolnię się od tej obsesji
Wciąż nie pokonałem Francji.