Max Gazzè — Atto di forza tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Atto di forza", wykonawca: Max Gazzè.
Tekst piosenki
Evade il buio arcigno
come una bolla d’aria verde, perfetto svaria
in comignoli dove pieno di pioggia
qualche abbaglio asciutto è un tuono di carta
ondeggia il cielo, rivela filamenti di nubi strette,
le braci violette
fosforescenti del sole già nato
fan del lago lento e sottile
un laminato d’argento
evapora immerso di nebbia come lenzuoli
e in mezzo alle labbra
due fili d’erba, lei tira sassi
ricurva sui buchi nell’acqua
riflessi, ci specchia i suoi pochi
vent’anni di età
ma dietro al cappello di paglia lui
calmo ritaglia un po' d’ombra
e si vanta ad un palmo da lei per quello che appare
da tanta bellezza ed immonda
perché la ragazza ha tradito,
lasciando a lui prati di niente e un fuoco distante a incendiarlo.
pulsa l’aorta nel collo
della ragazza nuda
lo sballo una volta voluto è
carne che grida «aiuto»
si attacca alla panchina
un vento di latta,
la frusta sulla schiena e aspetta la grandine
come un ceffone
farfuglia strambi cadaveri di parole.
Fasci di gelo inchiodano gli alberi allo sfondo
e questo ingombro di nuvole
nero sfoga rovesci
come minacce
il calo verticale l’attraversa appieno
e com'è diversa la vita reale,
i nubifragi son miti e fragili stalattiti di cielo.
(Grazie a Simone per questo testo)
Tłumaczenie tekstu piosenki
Unika ponurego mroku
jak zielony pęcherzyk powietrza, idealny svaria
w kominach, gdzie pada deszcz
jakiś suchy grzmot-papierowy grzmot
niebo kołysze się, nitki gęstych chmur otwierają się,
purpurowe węgle
fosforyzujące już urodzonego słońca
powolny i cienki wentylator jeziora
srebrny laminat
odparowuje, zanurzone w mgle, jak pościel
i w środku ust
dwa źdźbła trawy, ona ciągnie kamienie
zakrzywione na otworach w wodzie
refleks, odbijamy go kilka
dwadzieścia lat
ale za słomkowym kapeluszem on
ciche przycinanie cienia
i chwali się dłonią za to, że się pojawia
z takim pięknem i nieczystym
dlaczego dziewczyna zdradziła,
zostawiając mu łąki nic i odległy ogień, aby go podpalić.
pulsuje aorta w szyi
naga dziewczyna
po tym, jak chcesz, to
mięso krzyczące " pomoc»
przykleja się do ławki
blaszany wiatr,
bicz na plecach i czeka na grad
jako
dziwne słowa.
Promienie mrozu przybijają drzewa do tła
i ten bałagan chmur
ciemny odcień wymiotuje spadki
jako zagrożenia
pionowy spadek całkowicie go przecina
i czym różni się prawdziwe życie,
nubifragi są miękkimi i delikatnymi stalaktytami podniebienia.
(Dzięki Simone za ten tekst)