Max Manfredi — Azulejos tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Azulejos", wykonawca: Max Manfredi.
Tekst piosenki
Per chi vive sotto un cielo d’ardesia
Che per esser cobalto si fa un po' pregare
Per vedere le ceramiche azzurre
Le azzurre azulejos ci tocca viaggiare
O toccare con piedi dormienti
Città di flamenco, di luce, di rosa
Troppo pigre per essere oriente
Perchè intanto l’oriente ce l’han già sotto casa
Le azulejos son ceramiche azzurre
Son fresche di notte ma il giorno son fuoco
E misuran lo spazio che corre
Tra la tomba e la culla tra la storia ed il gioco
E piastrellano dentro i palazzi
La volta sospesa fra cielo e mare
La distanza tra il sole e la luna
Fra il fondo marino e il golfo stellare
Quando il vento trascorre le Azzorre
Col suo carico atlantico di corde di sale
Col suo taglio di sole al tramonto
Che trafora l’incendio della cattedrale
Le azulejos son ceramiche azzurre
Son fresche di giorno ma la notte infuocate
Così simili al cielo ed al mare
Che non pensi qualcuno possa averle inventate
Così simili al canto e al silenzio
Che piastrellano il delta dei fiumi
La controra che dà per scontato
Che l’ombra sia nuda fra spazi e profumi
La controra che dà per scontato
Che l’ombra sia viva e che possa fuggire
Così simili al cielo ed al mare
Che chi le ha inventate ha dovuto svanire
Le azulejos le ceramiche azzurre
Come azzurra la Vergine del Monte Carmelo
E misuran lo spazio che corre
Fra il piede e la riva, tra la mano e il cielo
Quando il vento trapassa le Azzorre
E le fa gridare attraverso la rete
In un volo di stormi incrociati
Falciati da un iride di fame e di sete
La controra che dà per scontato
Che spunti un ramarro tra le pietre sudate
E che l’ombra sia un pezzo di notte
Rimasto impigliato fra le volte e le arcate
E che l’ombra sia un pezzo di notte
Rimasto incantato tra le ore d’estate
(Grazie a Boriz per questo testo)
Tłumaczenie tekstu piosenki
Dla tych, którzy żyją pod łupkowym niebem
Że aby być kobaltem, modlisz się trochę
Aby zobaczyć lazurową ceramikę
Azure Azulejos dotyka nas podróżować
Lub dotknąć śpiących stóp
Miasto flamenco, światło, Róża
Lenistwo bycia wschodnim
Ponieważ Wschód jest już pod domem
Azulejos-ceramika Błękitna
Są chłodne w nocy, ale dzień to ogień
I mierzy biegnącą przestrzeń
Między grobem a kolebką między historią a grą
I płytki wewnątrz pałaców
Sklepienie zawieszone między niebem a Morzem
Odległość między Słońcem a Księżycem
Między dnem morskim a zatoką gwiezdną
Kiedy wiatr spędza Azory
Z Atlantyckim ładunkiem Lin solnych
Z jego rozcięciem zachodzącego słońca
Który przebija ogień katedry
Azulejos-ceramika Błękitna
Są świeże w ciągu dnia, ale noc jest ognista
Tak jak niebo i morze
Że nie sądzisz, że ktoś mógł je wymyślić
Tak jak śpiew i cisza
Które spływają do delty rzecznej
Licznik, który bierze za pewnik
Niech cień będzie nagi wśród przestrzeni i zapachów
Licznik, który bierze za pewnik
Niech Cień żyje i może uciec
Tak jak niebo i morze
Że ktokolwiek je wymyślił, musiał zniknąć.
Ceramika Lazurowa
Jak się czujesz do Matki Bożej z góry Karmel
I mierzy biegnącą przestrzeń
Między nogą a brzegiem, między ramieniem a niebem
Kiedy wiatr przebija Azory
I sprawia, że krzyczy przez sieć
W locie skrzyżowane stada
Koszona tęczówką głodu i pragnienia
Licznik, który bierze za pewnik
Że gałązka wśród spoconych kamieni
I niech cień będzie częścią nocy
Splątane między sklepieniami i łukami
I niech cień będzie częścią nocy
Był zafascynowany wśród letnich godzin
(Dzięki Boriz za ten tekst)