Menhir — Das alte Lied des Windes tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Das alte Lied des Windes", wykonawca: Menhir.
Tekst piosenki
Der wind streicht �ber des h�gels kamm,
Singt ein altes lied,
Was des grabes h�rte bricht,
Was des h�gels st�rke gibt.
Einst waren da stolze eichen,
Ihre zierte ihnen den namen gab.
Einst als die wargs hielten wacht
Und es gab weder sturm noch wind.
Doch als der schrei zum kampf sich
�ber die alten h�gel erhob,
Formten den wind, mahnten den sturm,
Des windes hauch zerbrach den raum.
Einst waren da stolze eichen,
Ihre zierte ihnen den namen gab.
Einst als die wargs hielten wacht
Und es gab weder sturm noch wind.
Mag es vergehen, sich wenden,
Nichts w�rdig, was selbst nicht k�mpft.
Sind wir besser, soll es so sein.
Ist es nicht so, dass wir uns beugen
Vor allvaters werk,
Dass wir knien vor des alten rat,
Dass wir halten hoch, was euch verborgen.
Einst stehen wir gereiht
In der halle der edlen.
Einst wird wahr was uns
Zu diesen kriegern gemacht.
Dann wird nicht sein
Des wunden schmerz,
Nicht des feigen ruf,
Des l�gners worte.
Der wind streicht �ber des h�gels kamm,
Singt ein altes lied,
Was des grabes h�rte bricht,
Was des h�gels st�rke gibt.
Einst waren da stolze eichen,
Ihre zierte ihnen den namen gab.
Einst als die wargs hielten wacht
Und es gab weder sturm noch wind.
Formten den wind, mahnten den sturm
Des windes hauch, erwachten die g�tter,
Der schrei zerbrach den raum.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Wiatr głaszcze grzebień H Żel Żel,
Śpiewa starą piosenkę,
Co łamie grób h�rte,
Co h�żel st�rke daje.
Kiedyś były dumne dęby,
Jej zdobione dał im nazwę.
Kiedyś, gdy Vargowie trzymali zegarek
I nie było ani burzy, ani wiatru.
Ale kiedy krzyk do walki
�o starych h żel żel podniósł,
Utworzyli wiatr, ostrzegł burzę,
Powiew wiatru rozwalił pokój.
Kiedyś były dumne dęby,
Jej zdobione dał im nazwę.
Kiedyś, gdy Vargowie trzymali zegarek
I nie było ani burzy, ani wiatru.
Może on wybaczy, nawróci się,
Nic nie może być, co samo w sobie nie może być.
Jeśli jesteśmy lepsi, niech tak będzie.
Czy nie kłaniamy się
Przed całą twórczością,
Że klękamy przed starą radą,
Że trzymamy wysoko to, co jest ukryte przed tobą.
Kiedyś byliśmy w kolejce
W sali szlachetnych.
Pewnego dnia to, co nam się spełni
Do tych wojowników.
Wtedy nie będzie
Ból rany,
Nie tchórzliwej reputacji,
L GN gners słowa.
Wiatr głaszcze grzebień H Żel Żel,
Śpiewa starą piosenkę,
Co łamie grób h�rte,
Co h�żel st�rke daje.
Kiedyś były dumne dęby,
Jej zdobione dał im nazwę.
Kiedyś, gdy Vargowie trzymali zegarek
I nie było ani burzy, ani wiatru.
Utworzyli wiatr, ostrzegł burzę
Powiew wiatru, obudził g�tter,
Krzyk rozpłynął się po pokoju.