Missy Higgins — The River tekst piosenki i tłumaczenie

Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "The River", wykonawca: Missy Higgins.

Tekst piosenki

She ran until her face was numb with cold and
wore a cotton gown that blazed the night untold.
She ran until her feet refused to hold
so heavy a heart for someone merely ten years old.
And when she reached the river her knees began to shiver,
her head with pounding voices from home.
Behind her was a vision, a painful apparition
of a darker world that no-one should know.
Somebody’s bed will never be warm again,
the river will keep this friend.
Yeah somebody’s bed will never be warm again,
no never again.
She dived beneath the water’s icy skin,
hoping the cold would kill the smell of angry gin,
and her eyes grew wider than they’d ever been
just wishing the numbness to cut deeper with its pins.
And as her body lay there she decided to stay there
till darkness came to pull her away.
And beautifully she sank as up river was the bank
where some bodiless troubles would stay.
Somebody’s bed will never be warm again,
the river will keep this friend.
Yeah somebody’s bed will never be warm again,
no never again.
Somebody’s bed will never be warm again,
the river will keep this friend.
Yeah somebody’s bed will never be warm again,
no never again.

Tłumaczenie tekstu piosenki

Biegła, aż jej twarz zdrętwiała z zimna.
ubrana w bawełnianą suknię, która rozpalała niespotykaną noc.
Biegła, aż jej stopy odmówiły trzymania.
takie ciężkie serce jak na kogoś, kto ma zaledwie 10 lat.
A kiedy dotarła do rzeki, jej kolana zaczęły drżeć.,
jej głowa z walącymi głosami z domu.
Za nią była wizja, bolesne objawienie.
mrocznego świata, o którym nikt nie powinien wiedzieć.
Czyjeś łóżko już nigdy nie będzie ciepłe.,
rzeka zatrzyma tego przyjaciela.
Tak, czyjeś łóżko już nigdy nie będzie ciepłe.,
nigdy więcej.
Nurkowała pod lodowatą skórą wody.,
mając nadzieję, że zimno zabije zapach gniewnego ginu,
a jej oczy stały się szersze niż kiedykolwiek
chcę tylko, żeby drętwienie ciął głębiej swoimi szpilkami.
A gdy jej ciało tam leżało, postanowiła tam zostać.
aż nadeszła ciemność, by ją odciągnąć.
I pięknie zatonęła, jak w górę rzeki był Brzeg.
gdzie zostałyby jakieś bezcielesne kłopoty.
Czyjeś łóżko już nigdy nie będzie ciepłe.,
rzeka zatrzyma tego przyjaciela.
Tak, czyjeś łóżko już nigdy nie będzie ciepłe.,
nigdy więcej.
Czyjeś łóżko już nigdy nie będzie ciepłe.,
rzeka zatrzyma tego przyjaciela.
Tak, czyjeś łóżko już nigdy nie będzie ciepłe.,
nigdy więcej.