Mococa e Paraíso — Mágoa de Boiadeiro tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Mágoa de Boiadeiro", wykonawca: Mococa e Paraíso.
Tekst piosenki
Antigamente nem em sonho existia
tantas pontes sobre os rios nem asfalto nas estradas.
A gente usava quatro ou cinco sinueiros
prá trazer o pantaneiro no rodeio da boiada.
Mas hoje em dia tudo é muito diferente
com progresso nossa gente nem sequer faz uma idéia.
Que entre outros fui peão de boiadeiro,
por esse chão brasileiro os heróis da epopéia.
Tenho saudade de rever nas currutelas as mocinhas
nas janelas acenando uma flor.
Por tudo isso eu lamento e confesso que
a marcha do progresso é a minha grande dor.
Cada jamanta que eu vejo carregada
transportando uma boiada me aperta o coração.
E quando eu vejo minha tralha pendurada de tristeza
dou risada prá não chorar de paixão.
O meu cavalo relinchando pasto a fora
que por certo também chora na mais triste solidão.
Meu par de esporas meu chapéu de aba larga
uma bruaca de carga o berrante e o facão.
O velho basto o cinete e o mateiro
o meu laço e o cargueiro o ginete e o gibão
Ainda resta a guoiarca sem dinheiro
deste pobre boiadeiro que perdeu a profissão.
Não sou poeta, sou apenas um caipira
e o tema que me inspira é a fibra de peão.
Quase chorando encolhido nesta mágoa
rabisquei estas palavras e saiu esta canção
Canção que fala da saudade das pousadas
que já fiz com a peonada junto ao fogo de um galpão
Saudade louca de ouvir um som manhoso
de um berrante preguiçoso nos confins do meu sertão.
Saudade louca de ouvir um som manhoso
de um berrante preguiçoso nos confins do meu sertão.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Wcześniej nie we śnie, istniał
wiele mostów na rzekach, bez asfaltu na drogach.
Nosiliśmy cztery lub pięć sinueiros
zdarza się, przynieść pantaneiro na rodeo z boiada.
Ale w dzisiejszych czasach wszyscy są bardzo różni
z postępem naszych ludzi nie jest nawet pomysłem.
Że wśród innych byłem pionkiem pasterza,
na tej ziemi brazylijscy bohaterowie są epiccy.
Pragnienie zrewidować w currutelas w mocinhas
w okna, machając kwiat.
Za to wszystko przepraszam i przyznaję, że
Marsz postępu to mój wielki ból.
Każdy płaszcz, który widzę, jest ładowany
prowadzenie boiada ściska mi serce.
A kiedy widzę mój rów wisi smutek
śmiej się, zdarza się, nie płacz z pasji.
Mój koń ryczał pastwiska na zewnątrz
co oczywiście też płacze, w smutniejszej samotności.
Moja para ostrogi mój kapelusz z szerokim rondem
jeden bruaca obciążenia jasne i Maczeta.
Stary basto w cinete i buszmen
mój Sznurek i łabędź w ginete i gibbons
Pozostaje guoiarca bez pieniędzy
ten biedny był pasterzem, który stracił zawód.
Nie jestem poetą, jestem tylko wieśniakiem.
a motywem, który mnie inspiruje, jest włókno pionka.
Prawie płakała, wzdrygając się w tej urazy
nagrała te słowa i wyszła ta piosenka
Piosenka, która mówi z tęsknoty z akademików
co już zrobił z peonada w pobliżu ognia stodoły
Tęsknota szalony, aby usłyszeć dźwięk powoli
jeden jasny, leniwy, w dziczy mojego backcountry.
Tęsknota szalony, aby usłyszeć dźwięk powoli
jeden jasny, leniwy, w dziczy mojego backcountry.