Moonsorrow — Haaska tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Haaska", wykonawca: Moonsorrow.
Tekst piosenki
raunioita tuhotun kaupungin vierestä katsellen
vai yläpuolella auringon eksyneenä taivasta halkoen?
koska kuoli tuo kurja olento, tiedä en kynnet selässään hetken levähtää
kasvot hiekassa hetki katoaa
liian kauas katseensa hamuaa
kun eivät kotkatkaan pilvissä lennä
on rauta voimaton aikaa vastaan
kaikki aseensa joutuvat laskemaan
ja kaiken turhuuden unohtaen
suohon päätyy vielä tämäkin
vain tuhkaa poltetun kaupungin unet valloittajien
yläpuolella auringon tyhjyys olkoon maa täältä karkoitettujen
kynnet selässään hetken levähtää
kasvot hiekassa hetki katoaa
hitain askelin liian kaukaa
moni itselleen aarteita saalistaa
on rauta voimaton aikaa vastaan
kaikki lihassaan joutuvat kitumaan
turha on väsyneen odottaa
kuka valmis on matkastaan luopumaan
tällä tiellä ei kukaan kulje meitä vastaan
lopulta aika palkitsee
minkä ajassa ihminen kärsii
kuolema kalventaa kaikkien kasvot
jättää ruumiit kynsiin korppien
miekasta nielet veren jonka lasket
suohon päädyt vielä sinäkin
puiden oksilla, vuorten rinteillä
istuvat vaiti nuo hahmot
vain odottaen että polvillesi putoat
ja kasvosi hiekkaan painat
et enää liiku, silloin tiedät…
Tłumaczenie tekstu piosenki
patrząc na ruiny w pobliżu zrujnowanego miasta
lub nad słońcem zagubionym na niebie?
odkąd ta nieszczęsna istota umarła, wiedz, że nie mam pazurów na plecach, na chwilę, żeby odpocząć
twarz w piasku, chwila znika.
za daleko jego oczy się odwróciły.
kiedy orły nie latają w chmurach,
żelazo jest bezsilne wobec czasu,
wszystkie ich pistolety powinny spaść.
i zapominając o całej bezużyteczności,
ta znów będzie w bagnie.
tylko popiół spalony miasto marzeń zdobywców
nad pustką słońca, niech ziemia zostanie wygnana stąd,
pazury na plecach na chwilę odpocząć,
twarz w piasku, moment znika,
powolne kroki zbyt daleko,
wiele skarbów traci dla siebie
żelazo, bezsilni wobec czasu.
każdy w swoim ciele będzie więdł.
nie trzeba czekać na zmęczonego, który jest gotów zrezygnować z podróży tą drogą, nikt nie idzie przeciwko nam, w końcu czas nagradza, gdy człowiek cierpi, śmierć gryzie twarz każdego, pozostawia ciała w szponach kruków, od miecza, połykasz krew, którą myślisz, że znajdziesz się w bagnie, także na gałęziach drzew, na zboczach gór siedzą ciche postacie czekające, aż upadniesz na kolana, a twoja twarz jest w piasku.
przestaniesz się ruszać, to zrozumiesz...