Natalie Merchant — The Walloping Window Blind tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "The Walloping Window Blind", wykonawca: Natalie Merchant.
Tekst piosenki
A capital ship for an ocean trip
Was the Walloping Window Blind.
No gale that blew dismayed her crew
Or troubled the captain’s mind.
The man at the wheel was taught to feel
Contempt for the wildest blow.
And it often appeared when the weather had cleared
That he’d been in his bunk below.
The boatswain’s mate was very sedate,
Yet fond of amusement too;
And he played hopscotch with the starboard watch
While the captain tickled the crew.
And the gunner we had was apparently mad
For he stood on the cannon’s tail,
And fired salutes in the captain’s boots
In the teeth of a booming gale.
The captain sat in a commodore’s hat
And dined in a royal way
On toasted pigs and pickles and figs
And gummery bread each day.
But the rest of us ate from an odious plate
For the food that was given the crew
Was a number of tons of hot cross buns
Chopped up with sugar and glue.
We all felt ill as mariners will
On a diet that’s cheap and rude,
And the poop deck shook when we dipped the cook
In a tub of his gluesome food.
Then nautical pride we laid aside,
And we cast the vessel ashore
On the Gulliby Isles, where the Poohpooh smiles
And the Anagzanders roar.
Composed of sand was that favored land
And trimmed in cinnamon straws;
And pink and blue was the pleasing hue
Of the Tickletoeteasers claws.
We climbed to the edge of a sandy ledge
And soared with the whistling bee,
And we only stopped at four o’clock
For a pot of cinnamon tea.
From dawn to dark, on rubagub bark
We fed, till we all had grown
Uncommonly thin. Then a boat blew in
On a wind from the torriby zone.
She was stubby and square, but we didn’t much care,
And we cheerily put to sea.
We plotted a course for the Land of Blue Horse,
Due west 'cross the Peppermint Sea.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Kapitalny statek na wyprawę oceaniczną
Okno było ślepe.
Żadna wichura nie przestraszyła jej załogi.
Albo niepokoił kapitana.
The man at the wheel was teached to feel
Pogarda dla najdzikszego ciosu.
I często pojawiał się, gdy pogoda się poprawiała.
Że był w swojej pryczy.
Kolega bosmana był bardzo uspokojony.,
Ale lubi też rozrywkę.;
I grał w klasy z prawym zegarem.
Podczas gdy kapitan łaskotał załogę.
A strzelec, którego mieliśmy, był najwidoczniej szalony.
Bo stał na ogonie armaty,
I wystrzelił saluty w butach kapitana.
W zębach kwitnącej wichury.
Kapitan siedział w kapeluszu komodora.
I jadł w królewski sposób.
Na tostowych świniach, ogórkach i figach
I żelowego chleba każdego dnia.
Ale reszta z nas jadła z odrażającego talerza.
Za jedzenie, które dostała załoga
Czy kilka ton gorących bułek krzyżowych
Posiekane z cukrem i klejem.
Wszyscy czuliśmy się źle jak marynarze.
Na diecie, która jest tania i niegrzeczna,
A kupa się trzęsła, gdy zanurzyliśmy kucharza.
W wannie z jego klejącym jedzeniem.
Wtedy morska duma odłożyliśmy na bok,
I wyrzuciliśmy statek na brzeg.
Na Wyspach Gulliby, gdzie Puchatek się uśmiecha
A anagzandry ryczą.
Składa się z piasku, który sprzyjał ziemi
I przycinane cynamonowymi słomkami;
And pink and blue was the pleasing hue
Pazury Łaskotki.
Wspięliśmy się na brzeg piaszczystego gzymsu
And soared with the whistling bee,
Zatrzymaliśmy się dopiero o czwartej.
Za filiżankę herbaty cynamonowej.
Od świtu do zmierzchu, na korze rubagub
Karmiliśmy się, aż wszyscy dorośliśmy.
/ Align = "left" / Wtedy Łódź eksplodowała.
Na wietrze ze strefy torriby.
Była gruba i kwadratowa, ale nie obchodziło nas to.,
I radośnie wypłynęliśmy w morze.
Wyznaczyliśmy kurs Na krainę Błękitnego konia.,
Na zachód płynie przez Morze miętowe.