Nevermore — Passenger tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Passenger", wykonawca: Nevermore.
Tekst piosenki
All passenger prepare the game ritual:
There once was a man on this train, he was born into this world alone
Hands never laid on the wheel, content, he will never know more
He was a quiet man in pain, his tears I fear are closing in again
What you lose in years you again in perspective
And the passenger pauses to see his mistakes
For with nothing to follow he’d lived all his life in vain
But then, who here among us is without shame?
His way was divergent and cold, defaced, this mask he must create
And the circle unfolding still, unscathed, he will turn a blind eye
He will miss the last train home this day, recycled in the flow reborn again
The cynic knows the price of everything and the value of nothing
And the passenger pauses to see his mistakes
For with nothing to follow he’d let all his will decay
But then, true wisdom comes in learning pain
And I have known pain
And the passenger pauses to see his mistakes
For with nothing to follow he’d lived all his life in vain
But then, the lesson unlearned he will begin again:.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Wszyscy pasażerowie przygotować rytuał gry:
Był sobie człowiek w tym pociągu, urodził się na tym świecie sam.
Ręce nigdy nie leżały na kole, zadowolone, nigdy nie będzie wiedział więcej
Był cichym człowiekiem w bólu, jego łzy znów się zbliżają.
To, co tracisz przez lata, znowu w perspektywie.
A pasażer zatrzymuje się, by zobaczyć swoje błędy.
Bo nie mając nic do naśladowania, żył na próżno.
Ale kto z nas jest bez wstydu?
Jego sposób był rozbieżny i zimny, oszpecony, tę maskę musi stworzyć
A krąg wciąż się rozwija, bez szwanku, przymknie oko
Spóźni się na ostatni pociąg do domu.
Cynik zna cenę wszystkiego i wartość niczego
A pasażer zatrzymuje się, by zobaczyć swoje błędy.
Bo nie mając nic do naśladowania, pozwolił, by cała jego wola się rozpadła.
Ale wtedy prawdziwa mądrość przychodzi w uczeniu się bólu.
I znam ból
A pasażer zatrzymuje się, by zobaczyć swoje błędy.
Bo nie mając nic do naśladowania, żył na próżno.
Lecz wtedy lekcja, której nie nauczono, zacznie się od nowa:.