Нигатив — Память tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Память", wykonawca: Нигатив.
Tekst piosenki
Бывает, я пытаюсь все оставить, но моя память начинает спамить.
То разжигает вечерами пламя; то остывает, замерзая в камень.
Бывает, я пытаюсь все оставить, но моя память начинает спамить.
То разжигает вечерами пламя; то остывает, замерзая в камень.
Типичные нудные будни глупого трутня.
Я в маршрутке, мой маршрут ЮМР- Студия.
Тут многолюдно, запахи, разговоры и судьбы.
Всякий бубнит, вкупе звенит все это, будто бубен.
Уловил слух мой имя Асватур в контексте
В людской речевой смеси, в этом словесном контексте.
Любой на моем месте не обратил бы и внимания,
Меня пронзает, ранит, стрела воспоминания.
Фонтаном или же нет, скорее каскадом;
Каменным градом, бьющим в темя или в душу к ряду.
И там уже не разберешь, где ложь и правда.
Будто бы дождь внутри дрожь вызывает с рябью.
Фестивальный промозглый октябрь, именно там я был,
Поросль яблонь, в воздухе морось собиралась в капли.
Мы еще порознь, но зажигалкой на шаткой лавке
Кто-то из нас всерьез каряво накорябал «Триада».
Так странно, что для одних мечты и планы- цветы и дамы,
Кенты и рестораны, для других — ничто.
Местами вдруг оживает память, воскрешая драмы
И все разжигая пламя былых костров.
И обернется друг вдруг лишь тебе знакомым
Снежным комом, вроде никчемный и малый эпизод.
Это как дверь к другим дверям, а не между комнат,
Мешкать что нам, прошлое наше — наш вечный зов.
Бывает, я пытаюсь все оставить, но моя память начинает спамить.
То разжигает вечерами пламя; то остывает, замерзая в камень.
Бывает, я пытаюсь все оставить, но моя память начинает спамить.
То разжигает вечерами пламя; то остывает, замерзая в камень.
В воздухе чистом я чую костры,
Иногда зимы дают запах весны.
Давно сгоревшие, забытые мною мосты на миг стали целыми,
Я создаю картины эти не из пустоты, а знаешь —
Какие дворы были белыми, мысли смелыми,
Запросто на асфальте рисовали их мелом.
Но время, подобно черепахе, спряталось в панцирь,
Асфальт тот же, картины те же, спустя лет двадцать.
Ларек вместо кинотеатра, но то же название.
Район растет, район запускает в небо здания.
Отдаю куртку, получаю номерок.
Тот же плафон, тот же порог, гардероб.
Взрослый я, и я малой, сидим на лавке,
Да было дело школа, дом, тренировки, дом.
Снова школа, снова дом,
И давно ли было, я сидел, пытаясь разобраться,
Убирая в кошелек жетон с номером 20.
Бывает, я пытаюсь все оставить, но моя память начинает спамить.
То разжигает вечерами пламя; то остывает, замерзая в камень.
Бывает, я пытаюсь все оставить, но моя память начинает спамить.
То разжигает вечерами пламя; то остывает, замерзая в камень.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Czasami próbuję to zostawić, ale moja pamięć zaczyna spamować.
To rozpala wieczorami płomienie; to ochładza się, zamarzając w kamieniu.
Czasami próbuję to zostawić, ale moja pamięć zaczyna spamować.
To rozpala wieczorami płomienie; to ochładza się, zamarzając w kamieniu.
Typowe nudne codzienne życie głupiego drona.
Jestem w autobusie, Moja trasa to YUMRE Studio.
Tu jest tłoczno, zapachy, rozmowy i losy.
Każdy tamburyn, razem dzwoni to wszystko, jak tamburyn.
/ Align = "left" /
W ludzkiej mieszance mowy, w tym słownym kontekście.
Każdy na moim miejscu nie zwróciłby uwagi.,
/ Align = "left" /
Fontanną, czy nie, raczej kaskadą;
Kamień Grad, uderzając w ciemię lub duszę do rzędu.
I nie da się zrozumieć, gdzie jest kłamstwo i prawda.
Jakby deszcz w środku drżał z falami.
Festiwal wilgotny październik, tam właśnie byłem,
Kiełki jabłoni, w powietrzu mżawka zbierała się w kroplach.
Jesteśmy osobno, ale zapalniczką na chwiejnym ławce.
Niektórzy z nas poważnie traktowali triadę.
Tak dziwne, że dla niektórych marzenia i plany - kwiaty i panie,
Kent i restauracje są dla innych niczym.
Miejscami nagle ożywa pamięć, wskrzeszając dramat
I rozpalając płomienie dawnych ognisk.
I nagle przyjaciel odwróci się tylko do ciebie
Śnieżną kulą, jakby bezwartościowy i mały epizod.
To jak drzwi do innych drzwi, a nie między pokojami,
/ Align = "left" /
Czasami próbuję to zostawić, ale moja pamięć zaczyna spamować.
To rozpala wieczorami płomienie; to ochładza się, zamarzając w kamieniu.
Czasami próbuję to zostawić, ale moja pamięć zaczyna spamować.
To rozpala wieczorami płomienie; to ochładza się, zamarzając w kamieniu.
W czystym powietrzu czuję ogniska,
Czasami zimy dają zapach wiosny.
Dawno spalone, zapomniane przeze mnie mosty na chwilę stały się nienaruszone,
Nie tworzę tych obrazów z pustki. —
Jakie podwórka były białe, myśli odważne,
Łatwo malowali je kredą na asfalcie.
Ale czas, jak żółw, ukrył się w skorupie,
Asfalt jest taki sam, obrazy są takie same, dwadzieścia lat później.
Stoisko zamiast kina, ale ta sama nazwa.
Dzielnica rośnie, dzielnica wystrzeliwuje w niebo budynki.
Oddaję kurtkę, dostaję numer.
Ten sam sufit, ten sam próg, szafa.
Jestem dorosły i jestem mały, siedzimy na ławce,
Tak, to była szkoła, dom, trening, Dom.
Znowu Szkoła, znowu Dom,
I czy to było dawno temu, usiadłem, próbując to rozgryźć,
Usuwając odznakę z numerem 20 w portfelu.
Czasami próbuję to zostawić, ale moja pamięć zaczyna spamować.
To rozpala wieczorami płomienie; to ochładza się, zamarzając w kamieniu.
Czasami próbuję to zostawić, ale moja pamięć zaczyna spamować.
To rozpala wieczorami płomienie; to ochładza się, zamarzając w kamieniu.