Nikki Sudden — Russian River tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Russian River", wykonawca: Nikki Sudden.
Tekst piosenki
Just like a Russian river
You’re so hard to forget
Didn’t think anyone, anyone remembered
And to tell the truth I have no regrets.
I went out looking for adventure
Oh! Whatever, whatever could be found
Bound by my inheritance
To be buried in sacred ground.
On the outskirts of Moscow
The army turned back
Caught up in their destiny
By a thousand, a thousand tank-traps.
Oh, I put on my uniform
I put on my tank-top
There’s nothing much that’s been remembered
And there’s even less that’s been forgot.
You could say that I lost my soul
To the Baron’s daughter over twenty years ago
An' I asked about her recently
I was told she paints pictures in her French home.
Who pays for your paintbrushes, honey?
Who pays for all, all the paints you use?
Yea, who, who buys your canvases
And the things that keep you amused?
Yea, just like that Russian river
You’re so hard, so hard to forget
And on the edge of Moscow
Yea, to tell the truth, darling, I have no regrets.
Who pays for your paintbrushes, honey?
Who keeps you warm on nights like these?
Who pays for all the paints you paint with?
Who keeps you safe from disease?
Tłumaczenie tekstu piosenki
Jak Rosyjska rzeka
Tak trudno cię zapomnieć.
Nie sądziłem, że ktoś pamięta.
Prawdę mówiąc, niczego nie żałuję.
Wyszedłem szukać przygód.
Oh! Whatever, whatever could be found
/ Align = "left" / Linear
Być pochowanym w świętej ziemi.
Na obrzeżach Moskwy
Armia zawróciła
"Caught up in their destiny"
Tysiąc, tysiąc pułapek na czołgi.
Założyłam Mundur.
I put on my tank-top
Nic nie zostało zapamiętane.
A jeszcze mniej zostało zapomnianych.
Można powiedzieć, że straciłem duszę.
Za córkę Barona ponad dwadzieścia lat temu.
Pytałem o nią ostatnio.
Powiedziano mi, że maluje obrazy w swoim francuskim domu.
Kto płaci za twoje pędzle, kochanie?
Kto płaci za wszystkie farby, których używasz?
Tak, kto, kto kupuje Twoje płótna
A rzeczy, które Cię bawią?
Tak, jak ta Rosyjska rzeka.
Jesteś taka twarda, tak trudna do zapomnienia
I na skraju Moskwy
Tak, prawdę mówiąc, kochanie, niczego nie żałuję.
Kto płaci za twoje pędzle, kochanie?
Kto cię ogrzewa w takie noce?
Kto płaci za wszystkie farby, którymi malujesz?
Kto chroni Cię przed chorobą?