Oberer Totpunkt — Sie sind Da tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Sie sind Da", wykonawca: Oberer Totpunkt.
Tekst piosenki
Zunächst hält man ihr Sprechen für ein monotones Wispern, ein
Hintergrundgeräusch, das einlullt. Aber wenn man ganz genau hinhört, ganz genau,
dann versteht man sie. Und wenn man sich dann noch stärker konzentriert,
dann erkennt man, dass sie Wohnungen, Straßen, Geschäfte haben — genau wie wir.
Nur viel kleiner.
Mikroskopisch klein.
Sie leben hier bei mir, in meinem Zimmer. Auf dem Fußboden. Seit ich sie
entdeckt habe, wage ich kaum noch, mich zu bewegen. Ich befürchte,
dass ich sie verletzen, ihre Welt beschädigen oder zerstören könnte.
Wer weiß, wie viel davon ich schon zerstört habe, in der Zeit, als ich sie
noch nicht bemerkt hatte, als meine Sinne noch nicht so geschärft waren,
wie sie es heute sind.
Stundenlang kann ich da sitzen und sie beobachten. Wie sie lachen, streiten,
wie sie ihr Leben meistern, manchmal auch versagen und aufgeben.
All das beobachte ich mit einer gewissen Neugier, aber dennoch auf eine
seltsame Art unbeteiligt.
Fast ist es so, als wäre ich ihre Schöpferin, die sich längst aus der
Verantwortung gestohlen hat. Und die sich — wie ein Voyeur — die Zeit damit
vertreibt, zuzusehen, wie die Dinge geschehen.
Manchmal fährt mir ein vermessener Gedanke durch den Kopf: Was, wenn Gott —
indem er die Welt und alles in ihr schuf — damit seine schlimmsten Ängste und
Phantasien materialisiert hat? Was, wenn er — vielleicht auf Anraten seines
Psychiaters — alles, was wir kennen, erschuf, um sich selbst davon zu befreien?
Was, wenn Gott, als geheilt erklärt, längst von dannen gezogen ist?
Tot.
Sie sind da!
Ganz nah.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Po pierwsze, ich rozmowa jest uważana za monotonne rżenie,
Szum tła, który zanika. Ale jeśli słuchasz bardzo uważnie, bardzo uważnie,
wtedy je rozumiesz. A jeśli potem skoncentrować się jeszcze bardziej,
potem zdajesz sobie sprawę, że mają mieszkania, ulice, Sklepy-takie same jak my.
Tylko o wiele mniej.
Mikroskopijny.
Mieszkają tutaj, u mnie, w moim pokoju. Na podłodze. Od kiedy ja ich
po odkryciu tego ledwo ośmielam się się ruszyć. Boję się.,
że mogę ich skrzywdzić, zranić lub zniszczyć ich świat.
Kto wie, ilu z nich już zniszczyłem w czasie, kiedy je zniszczyłem
jeszcze nie zauważyłem, kiedy moje uczucia nie były jeszcze tak zaostrzone,
tak jak ty dzisiaj.
Godzinami mogę je oglądać. Jak śmieją się, kłócą,
sposób, w jaki opanujesz swoje życie, czasami także zawodzi i poddaje się.
Wszystko to obserwuję z pewną ciekawością, ale mimo to na
dziwny facet jest bezczelny.
Prawie tak, jakbym był jej twórcą, który dawno temu wyszedł z
Odpowiedzialność ukradła. I którzy - jak Voyeur-czas z tym
wyrzuca, żeby zobaczyć, jak to się dzieje.
Czasami w mojej głowie pojawia się kiepska myśl: co, jeśli Bóg —
tworząc świat i wszystko w nim-tym samym swoje najgorsze lęki i
Fantazje się zmaterializowały? Co, jeśli on-być może, za radą swojego
Psychiatra-wszystko, co wiemy, stworzył, aby się od niego uwolnić?
Co jeśli Bóg uznany za uzdrowionego już dawno wyszedł?
Martwy.
Są tam!
Rzut kamieniem.