Ola Magnell — Lieman tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Lieman", wykonawca: Ola Magnell.
Tekst piosenki
Sent i december när kokongen är välvd
Över dis och över drömmar i kras
Då trampar jag omkring
Och tycker synd om mej själv
Och varenda liten stig är av glas
Sent i december ett besked i telefon
Om en ängel som fallit igen
Med livet framför sej
Varför faller dom ifrån
Jag har inget svar att ge till min vän
Lieman, ingen kan ser var han går
Vänd och gå tillbaka
Främmande lieman, utan att lämna nåt spår
Lieman, ingen ser vem han slår
Han tar våra bästa
Bekämpar dom inifrån, i deras bästa år
Mitt under blommande vår
Sent i december med duellen på distans
Och en dröm som blivit frusen och fadd
Jag trampar runt i modd
Och räknar får i min skans
Med alla minnena på lit de parade
Sent i december när kokongen är välvd
Över dis och över drömmar i kras
Då trampar jag omkring
Och tycker synd om mej själv
Och varenda liten stig är av glas
Sent i december faller snö till min tröst
En tyst och stilla hymn för en vän
Sekunder av sabbat
Och en klump i mitt bröst
Genom skogen kommer dånet igen
Lieman, ingen kan ser var han går
Vänd och gå tillbaka
Främmande lieman, utan att lämna nåt spår
Lieman, ingen ser vem han slår
Han tar våra bästa
Bekämpar dom inifrån, i deras bästa år
Mitt under blommande vår
Tłumaczenie tekstu piosenki
Pod koniec grudnia, kiedy kokon jest wygięty
Nad mgłą i nad marzeniami w krasie,
Obejdę się.
I poczuję użalanie się nad sobą.,
I każda mała ścieżka jest przeszklona
Pod koniec grudnia wiadomość przez telefon
O aniołku, który znowu upadł.
Z życiem przed nim.
Dlaczego odpadają?
Nie mam odpowiedzi, aby dać mojemu przyjacielowi
Żniwiarz, nikt nie widzi dokąd zmierza.
Odwróć się i wróć.
Dziwny Żniwiarz bez pozostawiania śladu
Żniwiarzu, nikt nie widzi, kogo bije.
Bierze nasze najlepsze
Walcz z nimi od wewnątrz, w rozkwicie
Sil, w środku kwitnącej wiosny,
Pod koniec grudnia, z pojedynkiem w oddali
I marzeniem, które było zamrożone i bez smaku.
Wchodzę w MODD
I liczę owce w moim bramie,
Ze wszystkimi wspomnieniami o tym, jak rozpalają się w parze.
Pod koniec grudnia, kiedy kokon jest wygięty nad mgłą i nad marzeniami w krasie, wtedy zrobię krok i poczuję użalanie się nad sobą, a każda mała ścieżka jest przeszklona, pod koniec grudnia śnieg pada mi na pocieszenie, cichy hymn dla przyjaciela, sekundy soboty i kom w mojej klatce piersiowej przez las znowu przychodzi ryk, Żniwiarz, nikt nie widzi, dokąd zmierza.
Odwróć się i wróć.
Dziwny Żniwiarz bez pozostawiania śladu
Żniwiarzu, nikt nie widzi, kogo bije.
Bierze najlepsze,
Co mamy, walcząc z nimi od wewnątrz, w rozkwicie
Sil, w środku kwitnącej wiosny.