ОУ74 — Только ветер tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Только ветер", wykonawca: ОУ74.
Tekst piosenki
Горячий как лед и холодный как огонь
Выбрал свой путь воина и проверяю бронь
Какой бы тропой не шел я вернусь домой
Обновляю старые доспехи и опять в бой
Легче чем воздух и выше чем птицы
Древнее чем традиции и жестче чем принципы
Тише чем безмолвие громче чем выстрел
Темнее чем ложь и светлей чем истина
Я выхожу из хауса ищу гармонию
Вверх по течению на стареньком каноэ
Глубоко дышу, соединяю ладони
И тигр из заточения вырывается на волю
Эхом разносится молитва в Тибете
По чашкам там разливается многолетний
Время оставляет на храме отметины
И ответы там знает лишь только ветер
Путь его сложен, но далеко не в поисках славы
Спрятана надежно за спиной его булава
Натуго перетянутом ремне из железа
Тяжелая кольчуга, а с ней его не зарезать
На ней блестит солнце с луной бессильной
Он многого постиг за пройденные мили
Счастье горе добро зло зависть месть
И все это взвесив теперь он здесь
В месте в котором постоянно дует ветер
Он затихнет ночью и очнется на рассвете
Выдох природы имеющий своё имя
Поднимая кучи песка он пронесся по равнине
Спой ему ветер про дикие горы
Про глубокие тайны морей и птичьи разговоры
Легче идти только в конце пути его встретят
Ещё немного осталось спой ему это ветер
Только ветер его следы заметят
Стер догнал замотал вихром когда разводил костер
Странник
Как бы писатель не писал книг,
Приятней испытать нежели представить
Так, он кастрюлю на камни поставил
Руки к огню протянул касаясь языков пламени
Согрел нащупал (.?) Подарок в нагрудном кармане
Закрутил бумагу в ожидании
На миг закрыл глаза угли раздул ветер
Искрами забросал листом к лицу спутником встретился
Вспыхнул косяк вдохнул бродяга полными легкими
Поднял веки на устах уже патрон тлел на штанах пепел что за нах
Бред ведь, но в ответ понял бессмертные времени не заметят
Не торопясь убрал с костра тару, плеснул в чашку
Подул на чай с ветром на пару, летящим из чащи
Считай соседом, отныне только лишь ветер его собеседник
Только ветер в поле только ветер
Резво рванул в лес быстрей пули будто взбрендил
Скручивая вокруг деревьев петли
Сбивает мертвые ветки вольный ветер
Отрекаясь от правил подобно Ницше
Оставив материальное не прослыв нищим
Мгновением ветра уносятся мысли
Они придут с рассветом вернемся и мы с ними
Продолжаем путь в любом раскладе
Караваны идут пускай собаки лают
Те кто шарят с нами в одном потоке
Понимание вернется признанием вскоре
Когда ещё среди леса не выросли здания
Люди по наследству передавали знания
Наедине с природой, чувствуя её дыхание
Желание пролить свет на всё тайное
В моей комнате дует ветер
Порваны провода меня не согреть им В комнату вместе с шепотом влетел лист желтый
Различаю слова: блудный, гневный, гордый
Поднимаюсь выше гордости, до мастера не один год расти
Возрастет мудрость в возрасте
Корректирующий мышление опыт
Помысел как промысел думы мои работы
Свет родился из темноты, а я из любви
Об этом не дадут забыть мои праздные дни
Море добра огнем война горит
Пламя потухло вода выходит на обрыв
Деревья как худощавые нарки торчат
Ветер подхватил упавший лист с моего плеча
И он закружился в небе
Над дворами где бегали дети
Кружился под солнцем светлым
Он приземлился на мой подоконник усыпанный пеплом
Это из глубины разума я его отворил
Дую как ветер я полетел к планетам
Одухотворяя природу одухотворяя мир
Tłumaczenie tekstu piosenki
Gorący jak lód i zimny jak ogień
Wybrał swoją drogę wojownika i sprawdzić rezerwację
Bez względu na to, jaką drogą pójdę, wrócę do domu.
Ulepszam starą zbroję i wracam do walki
Lżejsze niż powietrze i wyższe niż ptaki
Starożytne niż tradycje i surowsze niż zasady
Ciszej niż cisza głośniej niż strzał
Ciemniejszy niż kłamstwo i jaśniejszy niż prawda
Wychodzę z domu, Szukam harmonii.
W górę rzeki na Starym kajaku
Oddycham głęboko, łączę dłonie
I tygrys z więzienia wyrywa się na wolność
Modlitwa w Tybecie rozbrzmiewa echem
Na kubkach rozlewa się bylina
Czas zostawia ślady na świątyni.
A odpowiedzi zna tylko wiatr
Jego droga jest skomplikowana, ale nie w poszukiwaniu chwały
Schowany bezpiecznie za plecami jego maczugi
Naturalny Pasek z żelaza
Ciężka kolczuga, a z nią go nie dźgnąć
Świeci słońce z Księżycem bezsilnym
Wiele się nauczył w ciągu kilku mil.
Szczęście biada dobro zło zazdrość zemsta
I to wszystko, zważywszy, że jest tutaj.
W miejscu, w którym wieje wiatr
Ucichnie w nocy i obudzi się o świcie
Wydech natury
Podnosząc stosy piasku, przetoczył się po równinie
Zaśpiewaj mu wiatr o dzikich górach
O głębokich tajemnicach mórz i ptasich rozmowach
Łatwiej jest iść tylko na końcu drogi zostanie powitany
Jeszcze trochę. zaśpiewaj mu ten wiatr.
Tylko wiatr zauważy jego ślady.
Stern dogonił wir, gdy rozpalał ogień
Wędrowiec
Jak by pisarz nie pisał książek,
Przyjemniej jest doświadczyć niż sobie wyobrazić
Postawił patelnię na kamieniach.
Ręce do ognia wyciągnął dotykając płomieni
Grzegorz po omacku (odc.?) Prezent w kieszeni na piersi
Obrócił papier w oczekiwaniu
Na chwilę zamknął oczy węgle nadmuchał wiatr
/ Align = "left" / Spacewatch
Błysnął ościeżnica wdychał włóczęga pełnymi płucami
Podniósł powieki na ustach już kaseta tliła się na spodniach popiół, co za nah
Bzdura, ale w odpowiedzi uświadomiłem sobie nieśmiertelny czas nie zauważy
Powoli usunął tarę z ogniska, dostanie się do kubka
Wiał na herbatę z wiatrem na parze lecącym z zarośla
/ Align = "left" /
Tylko Wiatr w polu tylko wiatr
Pośpiesznie rzucił się do lasu szybciej niż kule, jakby rozwścieczył
Skręcanie wokół drzew pętle
Powala martwe gałęzie wolny wiatr
Wyrzeczenie się zasad Nietzschego
/ Align = "left" /
Chwilą wiatru są myśli
Wrócą o świcie.
Kontynuujemy podróż w dowolnym scenariuszu
Karawany idą niech psy szczekają
Ci, którzy grają z nami w jednym strumieniu
Zrozumienie wróci uznanie wkrótce
Kiedy jeszcze wśród lasu nie rosły budynki
Ludzie odziedziczyli wiedzę
Sam na sam z naturą, czując jej oddech
Chęć rzucenia światła na wszystko, co tajne
W moim pokoju wieje wiatr
Podarte przewody mnie nie ogrzać ich do pokoju wraz z szeptem wleciał liść żółty
Rozróżniam słowa: marnotrawny, zły, dumny
Wznoszę się ponad dumę, do mistrza nie jeden rok rosnąć
Mądrość wzrośnie w wieku
Korygujące doświadczenie myślenia
Myśli jako myśli myśli moje prace
Światło rodzi się z ciemności, a ja z miłości
O tym nie zapomnę moich świątecznych dni
Morze dobra wojna płonie ogniem
Płomień zgasł woda wychodzi na urwisko
Drzewa jak chude ćpuny wystają
Wiatr podniósł opadły liść z mojego ramienia
I wirował na niebie
Nad dziedzińcami, gdzie dzieci biegały
Wirował pod słońcem
Wylądował na moim parapecie usianym popiołem.
Otworzyłem go z głębi umysłu.
Wieje jak wiatr poleciałem na planety
Uduchowiona natura uduchowiona świat