Pagan Altar — Dance of the Druids tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Dance of the Druids", wykonawca: Pagan Altar.
Tekst piosenki
Like ghostly phantoms on the wind, they glide across the mire.
Their white hair flows like silver webs, framing eyes of fire.
The gentle throb of an ancient drum, no human ever made.
Music only gods should hear, no human ever played.
This ritual of the druids has been, the saviour of mankind.
Unknown to them the price was paid by personal sacrifice.
For all the wrongs that man has done, the piper must be paid.
So he can sleep eternally peacefully in his grave.
From where they come and where they go, or why they have to be.
Mans mind cant hope to comprehend the sheer complexity.
Stonehenge has been their meeting place, as far as man can tell.
Birth of myths and legends, the gateway to Hell.
Man has always thought of them as priests or holy men,
Mortal beings that live and die never to rise again
Unknown to man their astral form still haunt the ancient ruins
No one ever understood the power of the druids.
I’m standing by the Altar stone, standing here all-alone.
Who can I turn to where can I run to.
I watch them slowly walk away as night turns into another day.
No one to turn back, no one will come back for me Take me if you want to, take me if you need to,
Take me if you have to, take me.
Dawns light on the altar marks, the end of another rite.
Their spaceship glistening in the sun slips slowly out of sight.
Mans fate assured his conscience clear in the eyes of other men.
His slate is clean the bill was paid by the death of one of them.
Guide me and lead me help me through this night,
Take me and show them but let them see some light!
Tłumaczenie tekstu piosenki
Jak upiorne widma na wietrze, szybują przez bagno.
Ich białe włosy płyną niczym srebrne pajęczyny, obramowując Oczy ogniem.
Delikatne bicie starożytnego bębna, nigdy nie stworzonego przez człowieka.
Tylko bogowie powinni słuchać muzyki, żaden człowiek nigdy nie grał.
Ten rytuał druidów był zbawcą ludzkości.
Nieznana im cena została zapłacona osobistym poświęceniem.
Za wszystkie krzywdy, które wyrządził ten człowiek, trzeba mu zapłacić.
Żeby mógł spokojnie spać w grobie.
Skąd przychodzą i odchodzą, albo dlaczego muszą być.
Umysł człowieka nie może mieć nadziei na zrozumienie samej złożoności.
Stonehenge było ich miejscem spotkań.
Narodziny mitów i legend, brama do piekła.
Człowiek zawsze uważał ich za kapłanów lub świętych.,
Śmiertelne istoty, które żyją i umierają, nigdy już nie powstaną.
Nieznane człowiekowi ich Astralne formy wciąż nawiedzają starożytne ruiny.
Nikt nigdy nie rozumiał mocy druidów.
Stoję przy kamieniu ołtarzowym, stoję tu całkiem sam.
Do kogo mogę się zwrócić, gdzie mogę uciec.
Patrzę, jak powoli odchodzą, gdy noc zamienia się w kolejny dzień.
Nikt nie zawróci, nikt po mnie nie wróci Weź mnie jeśli chcesz, weź mnie jeśli potrzebujesz,
Weź mnie, jeśli musisz, weź mnie.
Świeci światło na znakach ołtarzowych, koniec kolejnego obrzędu.
Ich statek lśniący w słońcu powoli wymyka się z pola widzenia.
Los Mansa zapewniał mu czyste sumienie w oczach innych ludzi.
Rachunek został zapłacony śmiercią jednego z nich.
Prowadź mnie i prowadź pomóż mi przetrwać tę noc,
Weź mnie i pokaż im, ale niech zobaczą jakieś światło!