Parkway Drive — Hollow tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Hollow", wykonawca: Parkway Drive.
Tekst piosenki
Lies*
My truth has been revealed, at the cost of everything I knew.
My last safe-haven falls behind me, with the self that once consumed.
Into the void.
I’m pursuing only answers.
I’m shedding skins and faces, past loves and bitter hatreds.
And it has come to pass, a path set in stone now breaks like glass.
The failings of yesterday become the catalyst to seek my change.
And it has come to pass, a path set in stone now breaks like glass.
The failings of yesterday become my catalyst.
So here I stand, a stranger to my newfound freedom.
I am a vessel. I am a vessel without destination devoid of direction.
No roles define me, yet conflict embraces me.
At the mercy of lucidity, I am adrift in a world all too real.
A hollow man.
Into the arms of eternal struggle, I must condemn my restless mind.
And it has come to pass, a path set in stone now breaks like glass.
The failings of yesterday, become the catalyst to seek my change.
And it has come to pass, a path set in stone now breaks like glass.
The failings of yesterday become my catalyst.
I seek the guidance gained from silence.
Illumination from within the darkness.
My council kept with the emptiness, in the heart of the unknown.
Tłumaczenie tekstu piosenki
Kłamstwa*
Moja prawda została ujawniona, kosztem wszystkiego, co znałem.
Moja ostatnia bezpieczna przystań zostaje za mną, z jaźnią, która kiedyś pożarła.
W otchłań.
Szukam tylko odpowiedzi.
Zrzucam skóry i twarze, przeszłe miłości i gorzką nienawiść.
I stało się, że ścieżka w kamieniu łamie się jak szkło.
Wczorajsze niepowodzenia stały się katalizatorem mojej zmiany.
I stało się, że ścieżka w kamieniu łamie się jak szkło.
Wczorajsze niepowodzenia stały się moim katalizatorem.
Więc stoję tu, obcy mojej nowo odkrytej wolności.
Jestem naczyniem. Jestem statkiem bez celu, bez kierunku.
Żadna rola mnie nie definiuje, ale konflikt mnie obejmuje.
Na łasce przytomności, dryfuję w zbyt realnym świecie.
Pusty człowiek.
W ramiona wiecznej walki, muszę potępić mój niespokojny umysł.
I stało się, że ścieżka w kamieniu łamie się jak szkło.
Wczorajsze niepowodzenia stały się katalizatorem mojej zmiany.
I stało się, że ścieżka w kamieniu łamie się jak szkło.
Wczorajsze niepowodzenia stały się moim katalizatorem.
Szukam wskazówek płynących z milczenia.
Oświecenie z ciemności.
Moja rada trzymała się pustki, w sercu nieznanego.