Patrick Street — Braes Of Moneymore tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Braes Of Moneymore", wykonawca: Patrick Street.
Tekst piosenki
Farewell to you old Ireland since I must go away
I now shake hands and bid goodbye and can no longer stay
Our big ship lies in deep Lough Foyle bound for the New York shore
And I must go from all I know and lovely Moneymore
That little town encircled round with many’s the grove and hill
Where lads and lassies they do meet for pleasure there’s the rule
Through Springhill Braes and flowery fields where oft I’ve wandered o’er
And by my side was the girl I loved the rose of Moneymore
How lonely is the pigeon’s coo and sad the blackbirds lay
And loud and high the thrushes cry on a long bright summer’s day
And as I sat down to cry me fill sure the tears come trickling down
For in the morning I must leave you my own dear native town
Kind friends I’ll bid you all adieu I can no longer stay
Our big ship sails tomorrow and its time I was away
So fill your glasses to the brim and toast with one loud roar
And we’ll sing in praise of Springhill Braes and lovely Moneymore
Tłumaczenie tekstu piosenki
Pożegnaj się ze starą Irlandią, bo muszę odejść.
Teraz uścisnę dłoń i pożegnam się i nie mogę dłużej zostać.
Nasz wielki statek leży w głębi Lough Foyle zmierzając do wybrzeża Nowego Jorku.
I muszę iść z tego, co wiem, i urocza Kasa.
To małe miasteczko otoczone gajem i Wzgórzem wielu.
Gdzie chłopcy i dziewczyny spotykają się dla przyjemności jest zasada
Through Springhill Braes and flowery fields where oft I 've wandered o' er
A u mego boku Była dziewczyna, którą kochałem, róża z Moneymore.
Jak samotny jest gołębi kuo i smutny są kosy
And loud and high the thrushes cry on a long bright summer ' s day
/ Gdy usiadłem, by płakać, / napełniłem się łzami,
Bo rano muszę cię opuścić, moja droga, rodzinna miejscowość.
Przyjaciele, żegnam was wszystkich. nie mogę dłużej zostać.
Nasz wielki statek odpływa jutro I nadszedł czas, by mnie nie było.
Napełnij kieliszki po brzegi i wznieś toast jednym głośnym rykiem.
I zaśpiewamy na cześć Springhill Braes i lovely Moneymore