Peter Lemarc — Drivved tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Drivved", wykonawca: Peter Lemarc.
Tekst piosenki
I stan där jag är född finns ett torg och en kiosk
En kullerstensgata och älven förstås
Och mänskor som trampar till en skitig fabrik
Där den ena dan är den andra lik
Och min pappa är död sen i våras
Han skrev inte ens vart han for
Men han kommer om natten på en månstråle
Rätt in genom fönstret till pojkrummet där jag bor
Han säger:
«Du och jag, vi är av samma sort
Var vi än är längtar vi alltid bort
Om livet är älven som löper så bred
Då är du och jag drivved
Du och jag, vi är drivved»
I stan där jag bor nu, där bor en miljon
Här finns kyrkor och slott med tinnar och torn
Och mänskor som strömmar tittar alltid långt bort
Ingen möter en blick
Ingen avslöjar något
Och min pojk ligger vaken till midnatt
Han är rädd för att somna in
Så jag smyger mig ner vid hans sida
Vi räknar himmelens stjärnor och jag stryker min mun mot hans kind
Jag viskar:
«Du och jag, vi är av samma sort
Var vi än är längtar vi alltid bort
Om livet är älven som löper så bred
Då är du och jag drivved
Du och jag, vi är drivved»
Det finns två sorters människor här i världen
De som får stjärnhimlen när de begär den
Och som med självklarhet tar för sig var dag
Så finns det de som får slåss för varje andetag
Åh, lille konstnär, min känsliga själ
Du vill få världen att skratta
Men den har dig ihjäl
Ett spel med märkta kort
Ett spel du aldrig kan vinna
Och denna sällsamma längtan är allt du ska finna
Du och jag, vi är av samma sort
Var vi än är längtar vi alltid bort
Om livet är älven som löper så bred
Då är du och jag drivved
Du och jag, vi är drivved
Tłumaczenie tekstu piosenki
W mieście, w którym się urodziłem, jest plac i kiosk, brukowana ulica i oczywiście rzeka, a ludzie depczą po gównianej fabryce, gdzie jeden dzień jest jak drugi, a mój ojciec nie żyje od wiosny, nawet nie napisał, dokąd poszedł, ale przychodzi w nocy w świetle księżyca przez okno do pokoju dla chłopców, w którym mieszkam.
On mówi: "
Ty i ja jesteśmy tacy sami.,
Gdziekolwiek jesteśmy, zawsze jesteśmy daleko.
Jeśli życie jest rzeką, która płynie tak szeroko,
To Ty i ja-Driftwood,
Ty i ja. "
W mieście, w którym teraz mieszkam, mieszka milion.
Są tu kościoły i zamki z zębami i wieżami,
A ludzie zawsze patrzą daleko,
Nikt nie spotyka się z okiem,
Nikt nic nie pokazuje,
A mój chłopak budzi się przed północą,
Boi się zasnąć,
Więc zakradam się obok niego.
Liczymy gwiazdy nieba, a ja przyciskam usta do jego policzka.
Szepczę: "
ty i ja jesteśmy tacy sami.,
Gdziekolwiek jesteśmy, zawsze jesteśmy daleko.
Jeśli życie jest rzeką, która płynie tak szeroko,
To Ty i ja-Driftwood,
Ty i ja."»
Istnieją dwa rodzaje ludzi na tym świecie.
Ci, którzy otrzymują gwiaździste niebo, gdy o to proszą,
I to oczywiście bierze na siebie każdego dnia.
Czy są tacy, którzy mogą walczyć o każdy oddech?
Malarz, moja wrażliwa dusza.
Chcesz rozśmieszyć świat.,
Ale to cię zabija.
Gra z markowymi kartami,
Gra, w którą nigdy nie możesz wygrać.
I ta dziwna tęsknota jest wszystkim, co znajdziesz,
Ty i ja, jesteśmy tacy sami.,
Gdziekolwiek jesteśmy, zawsze jesteśmy daleko.
Jeśli życie jest rzeką, która płynie tak szeroko,
To Ty i ja-Driftwood,
Ty i ja.