Peter Maffay — Riesen-Glück tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Riesen-Glück", wykonawca: Peter Maffay.
Tekst piosenki
Daß die Sonne sich verdunkelt, hatte man schon oft gesehen
Daß die Vögel nicht mehr flogen, war vielleicht noch zu verstehn
Daß es plötzlich kälter wurde, lag gewiß am Abendlicht;
Doch das dumpfe Beben, das näher kam, verstand man einfach nicht
Man verkroch sich in den Häusern, niemand schlief in dieser Nacht
Nur die Kinder wurden eilig mit einem Trunk zur Ruh gebracht
Doch man hatte eins vergessen, und als keine Zeit mehr blieb
Hörte man es singen am Straßenrand, und es sang sein Lieblingslied
Riesen sind nur halb so groß, sind ja lange Zwerge bloß
Riesen haben Riesenangst, wenn man ihnen auf der Nase tanzt
Da erzitterte die Erde, und es zog ein Sturm herauf
Und die Menschen in den Häusern gaben alle Hoffnung auf
Dieses Kind war längst verloren. Das war nun für alle klar
Denn es ahnte niemand in der Not, was da draußen geschehen war
Und dann trat er aus den Wäldern, der gefürchtete Gigant
Einen Baum von hundert Jahren knickte er mit einer Hand
Und er sah das kleine Wesen, das ihn nicht zu fürchten schien
Langsam kniete er sich zu dem Kind (hinab) und es sang sein Lied für ihn
Riesen sind nur halb so groß, sind ja lange Zwerge bloß
Riesen haben Riesenangst, wenn man ihnen auf der Nase tanzt
Tłumaczenie tekstu piosenki
To, że słońce ciemnieje, było widoczne wiele razy
To, że ptaki już nie latały, mogło być jeszcze zrozumiałe
Stało się nagle zimniej, a wieczorne światło;
Ale głupie trzęsienie ziemi, które się zbliżało, po prostu nie zdawało sobie sprawy
Poszli do domu, nikt nie spał tamtej nocy.
Tylko dzieci były pośpiesznie wyprowadzane z alkoholem na odpoczynek
Ale jedna rzecz została zapomniana, a kiedy nie było czasu
Słychać było, jak śpiewa na poboczu i śpiewa swoją ulubioną piosenkę
Giganci są tylko w połowie, ale długie krasnoludy są po prostu
Giganci boją się gigantów, gdy tańczą na nosie
I ziemia drżała, a burza rosła
A ludzie w domach porzucili wszelką nadzieję
To dziecko było dawno zagubione. Teraz było jasne dla wszystkich
Ponieważ nikt w tarapatach nie miał pojęcia, co się tam stało
I oto wyszedł z lasu, straszny olbrzym
Drzewo przez sto lat zginał jedną ręką
I zobaczył małe stworzenie, które wydawało się, że się go nie boi
Powoli uklęknął do dziecka i zaśpiewał dla niego swoją piosenkę
Giganci są tylko w połowie, ale długie krasnoludy są po prostu
Giganci boją się gigantów, gdy tańczą na nosie