Phil Ochs — Flower Lady tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Flower Lady", wykonawca: Phil Ochs.
Tekst piosenki
Millionaires and paupers walk the hungry street
Rich and poor companions of the restless beat
Strangers in a foreign land, strike a match with a trembling hand
Learn too much to ever understand
But nobody’s buying flowers from the flower lady
Lover’s quarrel, snarl away their happiness
Kisses crumble in a web of loneliness
It’s written by the poison pen, voices break before they bend
The door is slammed, it’s over once again
But nobody’s buying flowers from the flower lady
Poets agonize they cannot find the words
And the stone stares at the sculptor asks «Are you absurd?»
The painter paints his brushes back, through the canvas runs a crack
Portrait of the pain never answers back
But nobody’s buying flowers from the flower lady
Soldiers disillusioned to come home from the war
Sarcastic students tell them not to fight no more
And they argue through the night, black is black and white is white
Walk away both knowing they are alright
But nobody’s buying flowers from the flower lady
Smoke dreams of escaping souls are drifting by Dull the pain of living as they slowly die
Smiles change into a sneer washed away by whiskey tears
In the quicksand of their mind they disappear
Still nobody’s buying flowers from the flower lady
Feeble, aged a-people almost to their knees
Complain about the present using memories
Never found their pot of gold, wrinkled hands pound weary holes
Each line screams out you’re old, you’re old, you’re old
But nobody’s buying flowers from the flower lady
And the flower lady hobbles home without a sale
Tattered shreds of petals leave a fading trail
Not a pause to hold the rose, even she no longer knows
The lamp goes out the evening now is closed
And nobody’s buying flowers from the flower lady
Tłumaczenie tekstu piosenki
Milionerzy i nędzarze chodzą głodną ulicą
Rich and poor companions of the restless beat
Obcy w obcym kraju, uderzaj zapałkę drżącą ręką
Learn too much to ever understand
Ale nikt nie kupuje kwiatów od pani od kwiatów.
Kłótnia kochanków, warczenie ich szczęścia
Kisses crumble in a web of loneliness
Jest napisany przez zatrute pióro, głosy łamią się, zanim się zginą.
Drzwi się zatrzasnęły, to koniec po raz kolejny
Ale nikt nie kupuje kwiatów od pani od kwiatów.
Poeci zadręczają się, że nie mogą znaleźć słów
A kamień wpatruje się w rzeźbiarza i pyta: "czy jesteś absurdalny?»
Malarz maluje Pędzle Do Tyłu, przez płótno biegnie szczelina
"Portrait of the pain never answers back"
Ale nikt nie kupuje kwiatów od pani od kwiatów.
Żołnierze rozczarowani powrotem do domu z wojny
Sarkastyczni uczniowie mówią im, żeby nie walczyli.
I kłócą się przez noc, czerń jest czarna, a biel Biała.
Odejdźcie oboje wiedząc, że nic im nie jest.
Ale nikt nie kupuje kwiatów od pani od kwiatów.
Smoke dreams of escaping souls are drifting by Dull the pain of living as they slowly die
Smiles change into a sneer washed away by whiskey tears
W ruchomych piaskach ich umysłu znikają
Nadal nikt nie kupuje kwiatów od pani od kwiatów.
Słabi, starzy ludzie prawie na kolana
Skarży się na teraźniejszość za pomocą wspomnień
Nigdy nie znaleziono garnka złota, pomarszczone ręce pobijają znużone dziury
Każda linijka krzyczy, że jesteś stary, jesteś stary, jesteś stary
Ale nikt nie kupuje kwiatów od pani od kwiatów.
A kwiaciarka kołysze się do domu bez wyprzedaży.
Podziurawione kawałki płatków zostawiają zanikający ślad
Nawet ona już nie wie, co się dzieje.
Lampa gaśnie wieczór jest zamknięty
I nikt nie kupuje kwiatów od pani od kwiatów.