Пицца — Париж tekst piosenki i tłumaczenie
Strona zawiera teksty i polskie tłumaczenie piosenki "Париж", wykonawca: Пицца.
Tekst piosenki
Может эта весна льется каплями с крыш, заливая пустой Париж.
Так небрежно возвышенно фразами книжными мы рисовали наш мир.
Дороги ждут нас с тобою нелегкие, далекие, на перекрестке мы, не надо слезы та рутина не по пути нам
Мы тени на холодном перроне,
и время нас уже не догонит.
Может быть я вернусь когда-нибудь, этим городом захлебнусь, не продохнуть.
Он помнит нас, он помнит нас, и мы все помним как сейчас.
Может быть я вернусь когда-нибудь, этим городом захлебнусь, не продохнуть.
Он помнит нас, он помнит нас
За открытым окном аккордеон и вино, небо брильянтами, Шанель.
И где-то голос сидит, проникновенно дрожит и согревает холодный апрель.
Я помню. А теперь дороги ждут нас с тобою нелегкие, далекие, на перекрестке мы,
наши слова паутина, не по пути нам.
Мы тени на холодном перроне, и время нас уже не догонит.
Может быть я вернусь когда-нибудь, этим городом захлебнусь, не продохнуть.
Он помнит нас, он помнит нас, и мы все помним как сейчас.
Может быть я вернусь когда-нибудь, этим городом захлебнусь, не продохнуть.
Он помнит нас, он помнит нас и мы все помним помним мы.
Мы тени на холодном перроне, и время нас уже не догонит.
Может быть я вернусь когда-нибудь, этим городом захлебнусь, не продохнуть.
Он помнит нас, он помнит нас, и мы все помним помним мы.
Может быть я вернусь когда-нибудь, этим городом захлебнусь, не продохнуть.
Он помнит нас, он помнит нас и мы все помним помним
Tłumaczenie tekstu piosenki
Może ta wiosna wylewa się z dachów, zalewając pusty Paryż.
Tak niedbale wzniosłe zwroty książkowe namalowaliśmy nasz świat.
Drogi czekają na nas z tobą trudne, odległe, na skrzyżowaniu my, nie łez, że rutyna nie jest po drodze do nas
Jesteśmy cieniem na zimnym peronie,
czas nas nie dogoni.
Może kiedyś wrócę, Utopię się w tym mieście.
Pamięta nas, pamięta nas i wszyscy pamiętamy tak jak teraz.
Może kiedyś wrócę, Utopię się w tym mieście.
Pamięta nas, pamięta nas
Za otwartym oknem akordeon i wino, niebo diamenty, Chanel.
I gdzieś głos siedzi, drży i rozgrzewa zimny kwiecień.
Pamiętam. A teraz drogi czekają na nas z tobą trudne, odległe, na skrzyżowaniu jesteśmy,
nasze słowa są pajęczyny, nie po drodze do nas.
Jesteśmy cieniem na zimnym peronie, a czas już nas nie dogoni.
Może kiedyś wrócę, Utopię się w tym mieście.
Pamięta nas, pamięta nas i wszyscy pamiętamy tak jak teraz.
Może kiedyś wrócę, Utopię się w tym mieście.
On pamięta nas, on pamięta nas i wszyscy pamiętamy pamiętamy my.
Jesteśmy cieniem na zimnym peronie, a czas już nas nie dogoni.
Może kiedyś wrócę, Utopię się w tym mieście.
Pamięta nas, pamięta nas i wszyscy pamiętamy pamiętamy my.
Może kiedyś wrócę, Utopię się w tym mieście.
Pamięta nas, pamięta nas i wszyscy pamiętamy.